Inloggen
voeg je dagcolumn toe

Dagcolumns

Afstand

Mijn vriend is ziek. Hij heeft kanker aan de endeldarm. Hij is er aan geopereerd, maar de tumor zit dieper en daarom moet hij bestraling en chemotherapie ondergaan. Het hele circus.

Wat doe je? Hij woont in Amsterdam dus eigenlijk wil je even langs wippen, maar daarvoor is hij te ziek en heb ik het te druk. Dus probeer ik heb te bellen, maar daarvoor blijkt hij zelfs te ziek. Het is niet de tumor die hem uitschakelt, maar het medicijn. Eigenlijk wordt hij vergiftigd in de hoop dat hij overleeft. Hij kan nog wel appen via signal.

Hij probeert zo gezond mogelijk te leven. Bewegen en gezond eten. Maar doe dat maar als je te ziek bent om even te bellen met een vriend. Werk gaat niet. Wandelen in een park vlak bij zijn huis, dat is het enige. En dan denk ik niet dat hij er als de sportieve jonge knaap wandelt, die hij was voor de behandeling begon, maar de oude man met het gegroefde gezicht die hij graag tekende toen hij nog studeerde. Een oude man met een van pijn verwrongen gezicht, moe, misselijk. Kleine stappen. Eindelijk schijnt de zon. Op zoek naar een bankje.

Op afstand probeer ik te begrijpen wat hij doormaakt. Dat kan ik niet. Ik kan me voorstellen wat hij fysiek kan, maar ik kan het niet voelen. Ik stuur een berichtje. Probeer te laten merken dat het mij iets kan schelen. Ik haat clichés. Beterschap. Sterkte? Ik haat clichés! Tot ziens?

Ik hoop tot ziens. Ik hoop dat hij beter wordt. Ik hoop op snel herstel. Ik wens het hem ook toe. Hij is een eigenwijze peer, maar hoe vecht je tegen kanker? Of beter, hoe vecht je tegen de vergiftiging die de medici je toedienen? Wachten op momenten dat het leven nog wel te dragen valt. Wachten tot je in slaap valt. Wachten tot je vriendin thuis is. Kijken naar de Olympische Spelen of de debatten in de Tweede Kamer alsof dat allemaal er nog toe doet.

Ik stuur maar een mailtje. Wat kun je. Ik haat clichés. Maar het is wat het is.

Schrijver: Jan R. Lønsing, 27 februari 2026


Geplaatst in de categorie: actualiteit

4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 189

Er is 1 reactie op deze inzending:

An Terlouw, 6 dagen geleden
Jan, indrukwekkend geschreven! Weet je, er is geen bijsluiter om je te vertellen wat je moet doen! Helaas weet ik er alles van, een simpel berichtje is vaak voldoende, of je loopt een keer mee…maar gezien de afstand en jouw drukte gaat ‘m dat niet worden…wijsheid heb ik niet, wel weet ik dat je er als kankerpatient niet over nadenkt wat het met de rest van de wereld doet! Ik weet….wens je sterkte

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je e-mailadres voor anderen in beeld verschijnt)