Het is een huis uit de jaren dertig en ik ben natuurlijk niet de eerste bewoner. Veel mensen voor mij hebben er gehuild, gelachen, gevreeën, ruzie gemaakt en verbouwd. Ik ga het nu verkopen. Het is dus mijn eigendom, want anders kan ik het niet verkopen. Maar ik zie het ook een beetje als een leen, iets waar ik een tijdje voor mocht zorgen. Het houtwerk…

Waar ik niet bij kan, is dat net niet helemaal onafhankelijk kunnen zijn. Van thermostaat tot het meeliften, scheve verhoudingen houd je altijd. Want ze hebben het nergens over hoor...dan bouwen ze rustig een douche in een kledingkast op zolder en die leidingen maar tegen sputteren; maak Uw borst maar nat of er is water zat. Nou is de ene hospita…

11 jaar is ze, de dochter van een goede vriendin van me. Ze verwacht dat mensen die eenmaal de leeftijd van haar moeder bereikt hebben ongeveer zó dansen en ze doet het voor: op één plaats blijven, een tikkeltje bewegen met de heupen en de armen in een haakse houding, alsof je voorzichtig een lijntje binnenhaalt. Maar de genodigden op de vijftigste…

Minister Timmermans was weer eens op televisie de afgelopen week. Ik keek naar een goedlachse man die niet bang is om te spreken in het openbaar. Het is typisch, zo'n Minister die met een grijns aan het woord is. Hij verpakt vervelende dingen zo vrolijk mogelijk. Of hij doet zijn werk gewoon heel graag. Timmermans is geboren Maastrichtenaar.…

Freelance journalist in Berlijn, één uit velen. Deed vaak autoraces voor "Sport im Bild". Redelijk onopvallend. Geboren Osnabrück 22-06-1898. Erich Maria Remark, door hemzelf later tot Remarque herdoopt. Remark was dus geen palindroom van Kramer zoals Nederlandse kramers nogal eens denken. Dat was zelfs Nazileugen om hem joods te laten lijken.…

“Papa wil je pijltjes voor me maken?” Mijn zoon heeft het al ettelijke keren gevraagd. En natuurlijk heb ik ze gemaakt. Met een vieze smaak van de inkt heb ik het ene na het andere pijltje lopen rollen en plakken. En natuurlijk ging hij mij nadoen. Pijltjes maken leer je alleen door het vaak te doen. Maar hij kreeg de slag maar niet te pakken. Hij…

Een van de meest ergerlijke dingen die een vrouw een man kan aandoen, althans mijn vrouw mij, is een vraag te stellen over iets wat ik niet alleen niet weet, maar ook niet kan weten en waarvan ik vind dat zij zou moeten weten dat ik het niet weet. Wat voor weer is het morgen? Wie gaat de Tour de France winnen? Wat voel je als er te veel CO2 in de…

Onder het mom van moeders theedoek, dan lijkt het ingewikkelder dan het is hoor. Strijders nog wel...die benaming zou ik zelf nou nooit geven aan dat legertje woestijnwratten, afgestudeerd op de horror van een luizig gedeelte uit de Islam. Slapende kinderen de keel afsnijden en in brand steken. Dan ben je geen strijder en je hebt al geen gezicht, maar…

Zelf ben ik niet zo'n klager. Ik heb weleens pijntjes en dingetjes, maar meestal merkt mijn vrouw daar niks van. Ook als ik terugkijk naar voorbije tijden, heb ik mijn mindere momenten gehad in werk en privé. Maar ach, zo gaat dat in het leven. Het lijkt nu toch een beetje mode om je klaagzang in de media bekent te maken. Ik heb natuurlijk geen…

Pieter van Vollenhoven reed in februari tegen een edelhert. Dood door inwendige bloedingen. Bij Nieuw Millingen. Veluwe, dus dat beest mocht daar lopen. ‘Niet-copulerend’ zoals meteen werd getwitterd.1} Niet om in te dekken tegen roddelbladen en Kamervragen. Dat sloeg op dat hert moet ik u zeggen. Juist als ‘ze’ "het" willen doen, worden 'ze'…

Ik was in een buurt in een stad waar je je schoonmoeder nog niet dood laat gaan. Dichtgetimmerde ramen, opengereten vuilniszakken midden op straat, en rond het hermetische schoolhek grote drollen waarvan je hoopt dat ze van honden zijn. Een achterbuurt, een getto. Niemand wil daar wonen. Toch wonen daar, ja, wezens. Mensachtigen. Er wordt daar geleefd…

Wat deed Ton van Kesteren in de Stille Tocht in Groningen. Mag ik mij wel aansluiten bij een tocht, waar deze man meeloopt? Die vragen speelden door mijn hoofd, toen ik op vier mei achteraan aansloot bij de meer dan honderd mensen die van het Joods Monument aan de Hereweg naar het oorlogsmonument bij de Martinikerk liepen. Ton van Kesteren is kort…

Trek het je niet aan, mijn kind. Neem een trekje en het is net of je een stortvloed aan baggah door trekt. Zo, die shit. Maar geen vuil woordje aan de lucht hoor, we hebben de wind mee en heupwiegen de woorden. En lijken wel gek ook, net mijn moeder: wat zullen de buren wel niet zeggen? Geen flauw idee, maar een beetje akoestiek doet al verwonderen.…

Zo wil iedereen zich toch voelen? Gisteren werd voor de zeventigste keer Bevrijdingsdag gevierd in Nederland, hoera! Maar, hoe veilig en hoe vrij voelt men zich feitelijk? In vergelijking met de situatie in vele andere landen mogen we hier nog niet klagen. Toch kan het nog altijd beter. Wie wil niet in een wereld leven waar de Vrede altijd een feit…

Deze column komt in enen en nullen tot u. Dat is met veel informatie zo. Papier doet niet meer mee. De Telegraaf is met zijn oplage dramatisch gezakt. Zaterdag kreeg ik de NRC gratis in de hand gedrukt. Met de vraag om eens te denken over een abonnement, maar zonder verdere verplichtingen. Op kantoor gaan we volledig digitaal. Tegelijk met de verhuizing…

Vanavond herdenken we de doden weer. Slachtoffers gevallen tijdens de afschuwelijke Tweede Wereldoorlog. Het blijft een bijzonder moment. De kern van het doorgaans zo drukke Amsterdam wordt afgesloten. Mensen komen bijéén en ook de Koning en Koningin zijn onder de aanwezigen. Er wordt een krans gelegd en een gedicht voorgelezen. En tijdens de twee…

Je moest je haasten om er nog in te komen. Het Loo ging sluiten. Oudewijvenzomer 1894 werd in de audiëntiezaal voor het laatst stilgestaan door de gidsende intendant zeggende: ‘Hier lag het lijk van Z.M. Vóór het den weg opging naar Delft.’ Koning Willem III. Vervolgens in de vestibule bij een kop van een edelhert door Z.M. geschoten. Zijn ruige kop…

Mijn vader heeft de oorlog meegemaakt Al heeft ie dan niet in ’t verzet gezeten En volgens mij nooit bloembollen gegeten Hij heeft niks gesaboteerd laat staan gestaakt We hebben ’t er nooit over gehad Hij staat met beide benen in het heden Die oorlog is tenslotte lang geleden Wat geweest is, is geweest, en dat is dat Toch sprak z’n buurvrouw…

Tijdens de campagne voor mijn politieke partij luister ik soms gewoon naar wat mensen mij vertellen. Een mevrouw vertelde me over haar ervaring van de bevrijding. ‘Er werd buiten geschoten,’ zei ze, ‘en mijn vader zei dat het wel erg gevaarlijk werd, juist toen mijn moeder ineen zakte. Mijn vader zei dat we rustig moesten blijven. Ik was veertien jaar…

Ze willen hem allemaal wel hebben, so bad. Niet dat het iets uitmaakt, want het is nog nooit voorgekomen dat iemand géén bezwaar maakte, een beroepje deed of reden zag om nooit aan gerechtigheid toe te komen. Maar don't say a word. Dat is het werk van de advocaat die de pedofiele neigingen van zijn cliënt bagatelliseert. Dan mag afpersing een stuk…