Heel, heel ver van de aarde en de zon, ergens in het luchtruim, woonden een paar feeën. Ja, hoe leefden ze? Die wonderlijke vrouwen leefden bij een groep sterren. Ze liepen heen en weer op deze hemellichamen, en sliepen er ook op. Vaak zweefden de feeën door het heelal. Dan toverden ze weleens. Uit luchtnevels en zwevende sterren toverden ze heerlijk…

November 2019, Utrecht. Het sneeuwde vroeg dat jaar, de sneeuw lag in november 2019 als een maagdelijk tapijt over de straten en de stoepen van de bedrijvige stad. De dorstige Alfons liet zijn gedachten de vrije loop. Een huis, een bouwwerk dat mensen tot woning dient, met hoge muren rond een binnenruimte. Een woonplek met het liefst ook een waterdicht…

Soms kijk ik weleens naar die - lieve - wolkjes, zo in de lucht, zucht.. en dan pin ik me vast op een héél mooi beeld, b.v. een schaap, maar dat schaap verdwijnt dan weer in een ander gedrocht dat ik niet thuis kan brengen. Mijn fantasie gaat weer over in iets anders - alsof ik niks anders te doen heb - maar door de wenteling van de wolken komt er…

Dag vrienden! Of, beter gezegd: bijna goede nacht! In Huize Vandepitte gebeuren soms de vreemdste dingen op de meest onverwachte momenten! Zo had ik mij al enige maanden een punthoofd lopen zoeken naar mijn ‘Middenstandsdiploma’.(het is mij nog steeds aan te zien!) Feitelijk heet zo‘n belangrijk document officieel: ’een certificaat voor de cursus…

De hond van foppe is heel bijzonder. Het is een boomertje en luistert nergens naar behalve naar foppe en lekkere luchtjes. Ook kan zij gedachten lezen. Zij ziet als foppe zich alleen voelt en als hij somber is en dan neemt ze hem mee uit wandelen. En ze helpt hem de weg te vinden in de poiesz naar het hondevoer. Ze is verkocht door een oude dame…

Jarenlang is Florian van Driesteveld op zoek naar een andere naam, eventueel een pseudoniem of anders een bijnaam. Een pseudoniem voor het humeur van de maand, een pseudoniem voor zijn ellendige naam. Een bijnaam voor het karakter dat hij is geworden. Hij is geminderd met roken, drinkt wat vaker uit de kraan, loopt af en toe een blokje extra om, zijn…

Vroeg was hij opgestaan. Mien had hem wakker gemaakt, want hij had buurman Wim beloofd mee te gaan naar de kerk. Geeuwend kwam Wouter zijn bed uit en dacht waar ben ik aan begonnen. Liever had hij blijven slapen want de film gisteravond was laat afgelopen. Na gedoucht te hebben kleedde hij zich netjes in een donker kostuum. Om tien uur zou de dienst…

Op de verrekijk zag ik een programma over fotograaf Robert Capa. Hij was een Hongaar die in de vroege jaren dertig van de vorige eeuw naar Berlijn vertrok, net als veel andere artistiek angehauchte mensen. Want in Berlijn gebeurde 'het'. Althans: toen. Want later gebeurde 'het' niet meer in Berlijn maar ergens anders. Dan gebeurde 'het' in Londen…

Op een warme zomeravond in juni besloot ik wat afkoeling te zoeken in een park. Ik vond een bankje onder de bomen, waarop ik neerplofte. Het zweet veegde ik van mijn voorhoofd af en genoot van de - enigszins - koele wind. Alles was mij welkom, vergeleken met de warmte in de flat waarin ik woonde. Vanaf mijn zitplaats verbaasde ik me over de mensen…

Het winterde al een hele tijd. De bomen en de mensen rilden van de kou. De vogels en het wild konden bijna geen eten meer vinden. De meren waren bevroren en de ouderen konden geen kant meer op. Hun ledematen deden pijn door de reuma. Zij durfden bijna de gladde straten niet meer op uit angst om hun ledematen te breken. Hun wintervoorraad was flink geslonken…

Het was een vreemde tijd, je kwam een ex-geliefde tegen en die vertelde je dat er een vrouw was die naar jouw schilderijen vroeg. Je had aan bijna niemand verteld dat je schilderijen maakte, op een druilerige woensdagmiddag stond ze voor de deur. Ze kwam uit de studentenwereld, en had niets met goedkope aluminium lijsten, zo bleek uit haar uitvoerig…

Het is zomer, alles staat in bloei, je bent weer aan de oever van het meer, het meer waar Violette het visioen kreeg over haar in zijn nakie zwemmende psychiater. Fluitenkruid, lisdodde, dovennetel, klein hoefblad, alle planten laten bloemen zien. De oever is voor jou een bioscoop, waar het verleden het heden kan verwerken. Het uitzicht over het water…

De duisternis overvalt haar, de straatverlichting is uitgevallen. Er is geen enkel menselijk geluid, geen stemmen, brommers of auto’s. Alleen de vogels zijn te horen. De sjaal nog strakker om en de handschoenen aan. ‘Het lijkt wel of ik de enige ben die moet werken…’, verzucht ze. Zodra ze kracht op de trappers zet, kraakt de fiets. Het geluid zet…

Het was tien uur in de morgen toen Wouter eindelijk naar beneden kwam. Een heerlijke geur van koffie kwam hem tegemoet. Mien was bezig koffie te zetten op de ouderwetse manier, gewoon kokend water gieten op vers gemalen koffiebonen. ''Zo, ben je er eindelijk, langslaper.'' ''Slecht geslapen, darling.'' ''Ga maar zitten, de koffie komt eraan…

TUINVOGEL TELLING FOPPE 2013 Ik heb dit weekend de vogels in mijn tuintje geteld die ik de hele tijd voer met brood en zaadjes en vetbollen en ze opgestuurd naar de nederlandse tuinvogeltelling op de computerwebsite. Het lijstje ziet er als volgt uit: dit is uw persoonlijke Tuinvogeltelling ekster 3 merel 4 spreeuw 20 koolmees 4 pimpelmees…

God schiep de wereld in zeven dagen, maar Nathan schiep zijn god in zeshonderenvierduizendachthonderd seconden. De scherpzinnige lezer zal merken dat die twee tijdseenheden gelijk zijn...als hij of zij er van uit gaat dat een godendag zomaar kan gelijkgesteld worden met een miezerige mensendag. Het idéé..! Nou goed, Nathan had zich zijn eigen god…

Het was een warme zomerdag, de korte broeken liepen goed bij de kringloopwinkel. Je vond voor jezelf een rode, een beetje opzichtig, waarschijnlijk de reden dat iemand de broek niet wilde, en naar de kringloopwinkel had gebracht, om er iemand anders gelukkig mee te maken. Jouw vriend was kunstenaar, warrig, en vaak in gedachten aanwezig. Hij had nooit…

''Weet je Mien waar ik ineens aan denk? Hoe zou ik eruit gezien hebben toen ik nog heel klein was? Er zijn geen foto's van mij gemaakt door mijn ouders, want een fototoestel hadden ze niet en ze waren ook te beroerd een ander een foto van Woutertje te laten maken. Misschien was ik wel vijfenvijftig centimeter lang, bloot en spartelend met mijn beentjes…

VROEGER Heel vroeger was er een barre elfstedentocht van ´63 met veel sneeuw en bevroren ledematen en de tocht moest worden beëindigd maar de beelden blijven in ons collectieve geheugen zitten. De jaren tachtig kenden echter een eenvoudige tocht met dooiweer en evert van benthem die straatlengtes voor lag omdat hij getraind had. De laatste elfstedentocht…

Ik zeg u, de dagen zijn te lang, de nachten nog veel langer. En verdomme 's nachts als je wakker bent dan dreunt de waarheid binnen als paukenslagen tegen oogbollen. De sensoren staan wijd open de popmeters op maximaal, het komt binnen als een alles verwoestende modderlawine. Chaos en ruis en dringt in de ether van mijn hersenschors. Paniek is…