Nietsvermoedend had zij staan wachten op de historische optocht die diezelfde middag uit zou gaan. Nietsvermoedend van een onverwacht weerzien. Een lang verhoopt, maar niet meer verwacht weerzien met haar zoon. Haar zoon, met wie zij al zovele jaren geen contact meer had, haar zoon uit het verleden. Een verleden vol verdriet en doffe ellende, vol onbegrip…

Een zenuwachtig gevoel dwingt mij elke dag te gaan wandelen, de natuur maakt mij rustiger. Het was een hete dag en de weidse hemel was hier en daar bedekt met stapelwolken. Gelukkig hoef ik niet ver te lopen om mijn dorp achter me te laten, alleen moet ik oppassen voor de roodharige dame bij het laatste huis. Deze dame heeft een ernstige afwijking en…

"Ja, jou kennen we wel," zei de gnoom op spottende toon. "Als ik het goed begrijp, komt de zeer verkleinde oberon het gnomenvolk met een bezoek vereren." Het aardmannetje pakte zijn vondst op. Dat kon hij gemakkelijk, want zelfs als kleine gnoom was hij nog tien keer zo groot als de oberon nu was. De "vroegere" elfenkoning liet zich willoos…

Het was een mooie zoele zomernacht. In de top van de hoge eikenboom zat de elfenkoning op zijn troon van boomschors, ingelegd met eikels en kastanjes. Hij keek naar beneden, zag met grote vreugde hoe zijn onderdanen heen en weer dansten, zo sierlijk zwevend tussen grond en lover. Met zijn scepter van berkenhout sloeg de oberon de maat. Het blijde feest…

Mien was boven bezig in de slaapkamer om het bed op te maken, het was nog een ouderwets ledikant met onderin planken waar het matras op lag. Dat bed begon haar behoorlijk te vervelen en ze had Wouter al een paar keer voorgesteld, een nieuw modern bed te kopen. Ineens moest ze lachen en dacht aan de vroegere jaren, dat ze nog intens seks had met haar…

Kees Slager wandelt verslagen door de F.A. Molijnlaan richting zijn stacaravan op het kampeerterrein 'De Witte Wieven' in Nunspeet. 'Hier sjokte eens de schrijver Nescio', mijmert hij, 'misschien loop ik nu wel door zijn schaduw!'. Via de lange Eperweg bereikt hij zijn schamele onderkomen, waar hij pertinent woont, wat men oogluikend toelaat,…

Het was voorjaar 1883 en ik wandelde op de hoge heuvel Montmarte bij Parijs. De zon scheen hoog aan de hemel en haar warme stralen gaven een heerlijk gevoel van warmte en een goed humeur bij het wandelend publiek. Het leek wel of niemand hoefde te werken en de terrassen zaten vol met levensgenieters. Ik zag een jong paartje dansen. Zij was welgevormd…

Op een onchristelijk uur met het schuim op mijn lipjes en vergeet-me-nietjes op de tietjes stamp ik roodgekaplaarsd door verandering van omgeving. Dromen schieten vers geplukt als paddenstoelen uit de grond van mijn hart, de maan schijnt vanavond dé plek te zijn om op te dansen. Mij te koud. Af en toe glijden felle lichten over de talrijke blotebillengezichten…

Dresden, 1943 ''Albrecht, neem jij een kijk op de tweede verdieping. Zorg ervoor dat niemand achterblijft,'' beval generaal Brenz. Albrecht, de pas 18-jarige soldaat, deed zoals gewoonlijk wat hem als opdracht gegeven werd. De gehele woning aan de Friedrichstrasse werd met het nodige verzet leeggehaald en de mensen werden weggebracht. Onderweg…

Ik wilde een racefiets. Dat was een probleem. Mijn ouders hadden het geld niet. Toch wilde ik een racefiets want ik was al zeven jaar. Mijn vader worstelde zich door krantenadvertenties van tweedehands fietsen en noteerde vier adressen. De advertenties spraken van jongensfietsen. Niet van racefietsen. Ik durfde niets te zeggen. Gezamenlijk trokken…

Baron Berend van Duinkerken tot Wevelgem heeft het allemaal goed voor mekaar in zijn château 'Nevelkoelte' even buiten Poperinge. Zijn vrouw Yvonne is beeldschoon en schenkt hem alles wat zijn hartje begeert. Hun drie dochters studeren alledrie op een universiteit en de meeste weekenden komen ze relaxen op het familielandgoed. Yvonne is een massagecursus…

Jaren ben ik kippenhouder geweest en hoe meer gekakel, hoe meer kakelverse eieren. ’t Is altijd m’n lust geweest om als hobbydichter luidop met m’n kippetjes mee te kakelen. Tot op een gegeven moment mij toch het idee dat de beestjes in die kleine batterijtjes het niet naar de zin moesten hebben overviel. Ik begon serieuze plannen te ontwikkelen om…

''Ik ga hoor.'' ''Doe je voorzichtig?'', riep Mien. Wouter moest voor de halfjaarlijkse controle naar de tandarts, dus zijn vrouw ging alleen naar de markt, want ze had haar vent liever niet als gezelschap, vervelende klier, dat hij vaak is. Heerlijk vond ze het zo rustig boodschappen te kunnen doen en nog op het terras van café Dolle Dries…

Het was een grijze dag en een stevige lentebries waaide uit het noordwesten en het was koud. Toch besloot ik een wandeling te maken in het nabijgelegen park. Toen ik nog in mijn straat liep en bijna het park genaderd was zag ik in het laatste huis mooie Marie voor het raam staan. Mijn hand stak ik op en wuifde naar haar. Ik zag, dat ze bloosde en haar…

Kaapstad, 1991 ''Het is te riskant om dit soort gesprekken telefonisch te bespreken. Hier achter gesloten deuren is het een stuk veiliger,'' zei Mahdi tegen Johnson. ''Je doelt op het wapenembargo dat binnenkort door de VN wordt ingesteld?'' ''Inderdaad. Dat gaat er komen. Het bezorgt mij al twee weken slapeloze nachten. Somalië is al…

Sinds Benny Vrolijk zijn pandje aan de Oudezijds Voorburgwal heeft betrokken, is er een berg van rust over hem heen gevallen. Angela, zijn ex-vriendin, gebruikte ook wel eens wat wiet. 'Ik ben niet zo braaf als ik eruit zie, dombo, kom hier, dan bijt ik in je nek!'. Benny herinnerde het zich nog als de dag van gisteren en het is dan ook enkele maanden…

Het ging hoe langer hoe slechter met de boeren van het dal. De bomen zouden dit jaar maar een heel klein beetje fruit hebben. De korenhalmen hingen slap neer, droevig om te zien. Er was nog wat voorraad van de vorige oogst. Daar moesten de mensen voorlopig van eten. Maar dat kon niet lang meer duren. "Moeten we straks eten kopen bij mensen die aan…

Tussen heel hoge bergen was een mooi dal met prachtige korenvelden en grote boomgaarden. De mensen die daar in het vredige dorpje leefden, waren heel gelukkig en zouden nooit naar een andere woonplaats willen. Elk jaar hadden de boeren een rijke oogst. Tja, vaak is het in de bergen te koud om er koren en fruit te telen. Maar het dal uit deze geschiedenis…

Charlotte, een vrouw van in de tachtig, woonde nog op zichzelf. Ze kleedde zich altijd in fleurige mantelpakjes en hield van beschaafde manieren. Haar huis was gelijkvloers en dank zij haar goede gezondheid kon ze het huishouden nog zelf doen. In haar leven was Charlotte twee keer getrouwd geweest. Van haar eerste man was ze gescheiden en haar tweede…

De stad was middeleeuws zonder de moderne werkelijkheid te verliezen. Ik zat aan een gietijzeren tafeltje op een terras en dronk trappistenbier. Het was zo’n hete dag waarop het niet verstandig was iets anders te doen. Ik snoof de geur van de gracht op. Ik weet nooit goed of ik die moet omarmen of verwerpen. Het heeft iets van een geil parfum en tegelijkertijd…