Inloggen
voeg je dagcolumn toe

Dagcolumn, jaar 2009, week 42

Asterix en de Romeinse Reflex

dagcolumn
3,0 met 6 stemmen 313
Piet: ‘Hij speelt het leuk maar niemand weet wat er in zijn kerstboom hangt. Neem van mij aan, hij heeft ’t steeds laten druipen. Naar het buitenland, naar z’n familie. Steeds ’n druppie – zoals wij vroeger de levertraan. Vrienden heeft de bankier niet zeggen ze maar wat dacht je wat. Op papier echt wel. In verre oorden – Barbados Trinidad voor mijn part in het gat van Bermuda – als de Grijpkerker het op vakantie maar kan opvissen. Valt het geld met bakken uit de lucht, zeg niet…

O wee...chipkaart!

dagcolumn
4,6 met 11 stemmen 8.119
‘OV-chipkaart, geen gedoe meer met losse kaartjes’.
Met deze slogan voert het openbaar vervoer haar nieuwe vervoerbewijs in. Godzijdank reis ik zelf niet veel met openbaar vervoer. Mijn wederhelft doet dat wel. Af en toe OV-en wij samen naar en door de hoofdstad.
In bewondering sla ik haar gade, terwijl zij haar voordeelurenpas, kortingskaart, trajectkaart en strippenkaart feilloos hanteert. Pal in haar voetspoor beweeg ik me door het OV-doolhof. Wanneer zij welke pas of kaart in welke…

Dirruk bedankt!

dagcolumn
3,4 met 7 stemmen 880
Gisteravond keek ik naar AZ-Arsenal. Op de tribune schalde het volk ‘Dirruk bedankt!’ Het kwam recht uit het hart en sneed dwars door mijn hart.
Brood en spelen.
Eerder die dag had ik mensen boos het kantoor van de DSB zien uitlopen. Een man, gekleed in het uniform van een verkoper of manager, sprak recht in de kamer ‘Bos bedankt.’ Dit was cynisch bedoeld. Hij was zwaar geschokt. Zijn bank, zijn werkgever was niet door de overheid gered. Ook dit raakte mij.
Brood en spelen.…

warboel

dagcolumn
1,8 met 5 stemmen 518
Met mooi weer rondzwerven en sfeer proeven in een onbekende stad. Aan elk genoegen komt een eind. De tijd is op, dat betekent terugkeren naar het station voor het vervolg van de reis. Gewend te vertrouwen op mijn inwendig kompas, laat ik het stratenplan nog in de zak. Maar dit keer wordt het dwalen. Zó dat ik na een half uur de plattegrond erbij neem, om nu doelgericht mijn weg te kiezen. Dat had ik gedacht! Ik blijf om het station heen draaien, notabene met het kaartje in mijn hand. Het voelt…

De beste remedie: een ui.

dagcolumn
3,8 met 4 stemmen 350
Vannacht was ik, zoals ook de nacht eerder, weer bij het restaurant van een topkok. Ik mocht in zijn keuken rondwaren – iets wat weinig koks toestaan – en ik mocht zelfs van de verschillende brouwsels proeven.
Ik zie mezelf nog staan boven een dampende pan, voorover gebogen, een grote lepel is op weg naar mijn mond om vervolgens, op aanwijzing van de kok, voorzichtig te proeven.
“Uitstekend! Wat een geweldige groentesoep”, breng ik meerdere malen die nacht uit volgens mijn…

Jarig

dagcolumn
3,0 met 1 stemmen 9.378
Twee collega's jarig op één dag. Is al jaren zo. Feestelijke dag, want onze twee oudste heren pakken altijd extra uit. Ze delen de kosten van het gebak en halen elk jaar de duurste en lekkerste taartjes van de stad. Rond een uur of tien nemen we even de tijd voor het vieren van de verjaardagen. De oudste is dit jaar 61 geworden, de ander 53. Oud, maar we zijn dol op ze. Het zijn rustpunten, die weliswaar hard werken, maar het vermogen hebben om dingen te relativeren.
Daar zitten we dan, met…