start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Archief:

Categorieën:

actualiteit (512)
adel (4)
afscheid (27)
algemeen (72)
bedankt (21)
biologie (12)
dieren (53)
discriminatie (25)
drank (12)
economie (40)
eenzaamheid (16)
emoties (34)
erotiek (4)
ex-liefde (2)
familie (29)
feest (21)
film (20)
filosofie (51)
fotografie (9)
geboorte (6)
geld (40)
geschiedenis (18)
geweld (23)
haiku (1)
heelal (8)
hobby (6)
humor (38)
huwelijk (9)
idool (11)
individu (26)
internet (19)
jaargetijden (26)
kerstmis (14)
kinderen (30)
koningshuis (32)
kunst (28)
landschap (7)
lichaam (35)
liefde (28)
lightverse (1)
literatuur (47)
maatschappij (309)
mannen (12)
milieu (34)
misdaad (29)
moederdag (1)
moraal (46)
muziek (63)
natuur (33)
oorlog (51)
ouderen (5)
ouders (15)
overig (33)
overlijden (37)
partner (5)
pesten (11)
planten (6)
poesiealbum (3)
politiek (269)
psychologie (33)
rampen (22)
reizen (57)
religie (33)
schilderkunst (6)
school (29)
sinterklaas (12)
sms (5)
songtekst (2)
spijt (11)
sport (104)
sterkte (12)
taal (54)
tijd (34)
toneel (10)
vaderdag (3)
vakantie (52)
valentijn (3)
verdriet (9)
verhuizen (6)
verjaardag (9)
verkeer (39)
voedsel (24)
vriendschap (12)
vrijheid (27)
vrouwen (34)
welzijn (50)
wereld (34)
werk (44)
wetenschap (27)
woede (22)
woonoord (19)
ziekte (35)

tabblad: dagcolumn

< vorige | alles | volgende >

dagcolumn (nr. 250):

Brusselse éclairs

Eén of twee keer per jaar ga ik met de trein richting Parijs met een overstap op Brussel-Zuid. Steevast ga ik dan naar Sam’s Café voor een koffie met een éclair au chocolat. Hoe lang de rij ook is, je wordt altijd binnen twee minuten geholpen. En de éclairs zijn altijd vers en romig.

Het is maar goed dat die dingen in Nederland niet verkocht worden. En als dat wel zo is, wil ik het niet weten. Eclairs horen namelijk bij die reis, bij het vroege opstaan en pas echt wakker worden op station Brussel-Zuid. Eigenlijk hoef ik niet eens een éclair als ik in Nederland ben, ik wil dat dat gevoel en die smaak gereserveerd blijft voor die specifieke situatie. Want dat hoort bij elkaar en dan is het lekker. Als ik elke week of elke dag een éclair kan halen, dan is de lol er af.

Barry Schwartz schrijft er over in zijn boek 'De paradox van keuzes'. Stel je hebt een lievelingsrestaurant waar je één keer per maand gaat eten en waar je een lievelingsgerecht hebt. Laten we zeggen dat ze er een hemelse lasagne maken. Als de aan het begin van het jaar twaalf menu’s uit zou moeten kiezen, dan geef je waarschijnlijk zoveel mogelijk verschillende menu’s op. Een beetje variatie lijkt wel zo prettig.

Maar de kans is groot dat je daar spijt van krijgt. Als er maar genoeg tijd tussen de bezoeken zit, dan hóef je helemaal geen variatie. Je wilt de meeste keren gewoon je lievelingsgerecht. Tenslotte is het alweer een maand geleden dat je die lasagne hebt gehad en je hebt er echt trek in.

Zo is het ook met de éclairs. Sam’s Café heeft nog meer fijn gebak, maar die éclairs zijn nou eenmaal mijn favoriet. En omdat ik er maar een paar keer per jaar kom, kijk ik niet eens naar het andere gebak, ik bestel meteen: koffie met een éclair. Het water loopt me in de mond.

Schrijver: Yvonne de Bruin, 27-09-2007


infoatopgeruimdorganizing.nl



balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: voedsel

Deze inzending is 569 keer bekeken

2/5 sterren met 8 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)