De Vincent-Shop is een gezellige winkel met een binnenplaats die ligt in de schaduw en als het ware onder de bescherming van de majestueuze, neogotische gewelven van de Heuvelse Kerk. Op een dag, begin oktober, snuffelen er diverse armoedzaaiers rond tussen de kledingrekken, terwijl een sfeer van zorgeloosheid en een reminiscentie aan de zestiger jaren…

De ochtend was vol gegons van allerlei kevers. Bonte vlinders sierden het roggeveld. Lucas ontwaakte, sprakeloos van al die pracht. "Zo maat, we zien elkaar weer eens," klonk het bij zijn oor. "Ha, fijn jullie weer eens te ontmoeten," riep Lucas verschrikt, maar tegelijk verblijd uit. Hij herkende Peter en Paul. Vroeger hadden ze nogal eens overnacht…

De hoge groene heuvel had vier zacht glooiende hellingen. Drie zijden waren bedekt met dicht bos. Maar de ene helling bestond uit een groot, goudkleurig roggeveld. De golvende aren wachtten op de oogst, die maar niet kwam. Want de boer woonde te ver naar zijn zin van die akker af. Vlakbij zijn huis had hij een nieuw graanveld gekocht. "Dat veld op…

Het was in het jaar 1926. Bovenaan de deur van een apotheek aan de Noorderbuurt van Drachten werd een stenen plaat ingemetseld. Het grijze steen vertoonde het zijaanzicht van een vrouwenhoofd, bedekt met een statige Friese muts. Haar lange oorbellen _ nou, die mochten er wezen. Die vrouw stak haar tong heel ver uit, liet deze tegelijk diep neerhangen…

Het was in de lente van het jaar 2008 dat ik op toevallige wijze in contact kwam met de heer C. uit de Bellinistraat in Tilburg. Onze voorouders hadden betrekkingen met elkaar onderhouden in een verre, vooroorlogse tijd; betrekkingen waarover ik tot op dat moment niets wist. Een geelkoperen paraplubak was daarvan de stille en enig overgebleven "getuige…

Te Parijs zag ik een man diep verwikkeld in een telefonisch onderhoud. Tenminste, in zoverre dat waarvan hij sprak vol woede was. Zo vol woede waren de woorden, dat hij dat wat hij zei door zijn telefoon schreeuwde in plaats van dat hij het zei, laat staan besprak. Ik zag hem het plein waaraan ik zat naderen, met haastige stappen kwam de man dichterbij…

Een bejaarde buurvrouw gaf ons, kinderen nog, eens een boek cadeau, nog uit haar eigen jeugd, met als titel: "Het vrolijke freuletje". Daarin wordt verhaald over vrolijke "bakvissen" die zich door hun minnaars laten ophalen in vandaag de dag gedateerde auto's, die tennissen en snoepen van bonbons, dan wel, figuurlijk gesproken, van de feestelijke…

''Zal ik een afspraak maken met de dokter, darling? Ik ben de hele dag zo moe en mijn benen voelen zo zwaar.'' ''Ja, doe maar en voor mij ook, want mijn hart gaat zo te keer.'' ''Goed, dan bel ik. ''Goedemorgen verpleegster, moet u eens horen, U spreekt met Niesse.'' '''Waar belt u voor, mijnheer.'' ''Het zit zo, ik ben de…

Een paar jaar geleden zat ik in een autobus op weg naar huis. De bus reed op de snelweg en de chauffeur moest zijn snelheid verminderen voor een file. Een aparte baan voor de bussen was er nog niet. Toen ik naast het raam zat, zag ik een andere bus links van mij ook langzamer gaan rijden. In die bus zat ook bij het raam een oudere dame, ze had lang…

Na de periode in de chaotische psychiatrie van de grote stad, Amsterdam, moest Alfons, in een harmonische omgeving, zijn eigen denken hervinden. Te lang had hij geleefd in de veronderstelling dat de slachtofferrol hem op het lijf was geschreven. Periodes van depressieve gevoelens en angst hadden zich afgewisseld met periodes van grote levensmoed en…

Commissaris Maigret heeft het druk genoeg met zijn recherche in Delfzijl, zou je zeggen, maar gisteravond is hij gebeld door de plaatselijke bromsnor van Loppersum over een vermissingszaak, die al drie jaar voortsleept. Agent Siebe Wallinga had hem via via weten te bereiken en hij ziet Maigret als de laatste kans in deze zeer duistere en intrigerende…

Met een laatste geruis van zijn machtige bladeren zijgt de enorme rode kool, de trots van mijn tuintje, gespreksonderwerp met vele  voorbijgangers ("Goh meneer die doet het goed hè")  ter aarde. Geveld door de koolvlieg die haar eieren ( het zijn altijd weer de vrouwtjes die verwoesting zaaien, maar dit terzijde..) tegen de stam legt waarna de larven…

Jezus en Boeddha en Mohammed zitten in een kringgesprek, en Jezus zegt tegen Boeddha weet je waarom ze altijd zeggen als je de Boeddha ziet vermoord hem? Nou zei Boeddha nietsvermoedend. Je voert niks uit en noemt ‘t mediteren dat is toch waardeloos? Dat zeggen al mijn mensen die tenminste gods werk op aarde doen. Goh zei Boeddha je hebt er anders…

De Veolia-bus had over De Heuvel gehobbeld en de halte op het Piusplein bijna bereikt, toen we in gesprek raakten. Ze zat al geruime tijd naast me en ik had vanuit mijn ooghoeken de leerachtige huid van haar wangen, haar grijze haar en haar bril geobserveerd. Ik heb wel eens overwogen hoe het zou zijn om in uiterste nood en eenzaamheid mijn zielenroerselen…

Wouter en Mien zaten koffie te drinken achter de geraniums, toen zij opeens de Turkse buurvrouw Zara haar woning zag verlaten en de weg overstak naar hun huis. ''Ze ziet er opgewonden uit, zal er wat aan de hand zijn, ouwe?'' Hij keek ook, en zei: ''Misschien is er wat aan de hand, we horen het zo wel.'' Mien is zowat de enige die een goed…

Mijn zus had mij bezocht ter gelegenheid van mijn negenenvijftigste verjaardag. Op een vodje papier, op een oude envelop had ze uitgetekend hoe ze onze broer, onze zwakzinnige broer, die sinds zijn vroegste jeugd een ongeneeslijke beperking en een stigma met zich meedraagt, wilde verrassen met een kunstig geconstrueerd en aangelegd waterwerkje, een…

Ik zag hem door een kier in het geniep met chloor en vim aan het poetsen. Het was mijn psychiater, de heer de Mooie noten van de muziek. Ik kan er ook niets aan doen dat hij zo een idyllische naam had. Voordat ik bij hem in de spreekkamer belandde poetste hij voor de schijnheil de kamer met warmwater en een grote zeep en chloor en dettol. Hij glimlachtte…

Toen het in mei al zomer was heb ik de Karel Boddenweg opnieuw moeten aandoen. We hebben het lichaam van een nog jonge vrouw moeten toevertrouwen aan vuur en aan aarde. Aula "Aurora", die mij gaandeweg vertrouwd en bekend is geworden, wordt overstroomd door licht, door buitengewoon helder licht, dat het licht van de zomer welhaast evenaart of overtreft…

"Ja, dat moet inderdaad schitterend zijn geweest," zei Robijn. "Graag had ik het eens willen zien. Maar 's nachts kom ik nooit buiten mijn dorp. Op ons eiland komt verder geen ijs voor. Want het is hier altijd zomer. Alleen de burgemeester heeft bij zijn reis wel eens een winter meegemaakt, ver weg." "Ja, ons meer was de enige plek op he eiland waar…

Het kruipende en glijdende deel van Kroatië heeft mijn onverdeelde aandacht. Niet alleen omdat ze leuk of mooi of spannend zijn om te zien maar vooral omdat je bepaalde individuen niet in je bed of schoenen of niet eens in je buurt wil hebben. De meeste soorten insecten hebben we thuis óók. Mieren in allerlei maten, van één centimeter grote zwarte,…