Die morgen werd ze wakker met direct de vraag aan zichzelf gesteld: “Wat zal ik vandaag doen”. Er waren geen plannen, een beetje saai eigenlijk. Als ze helemaal niets wist te bedenken ging ze naar de Coöperatie, er was altijd wel iets nodig in huis, al was het maar een brood. Maar helaas de winkel was gesloten voor ongeveer 15 dagen wegens een verbouwing…

Eindelijk werd ik geboren in het jaar 1966. Helaas bleef ik enig kind, en de situatie in het gezin was niet stabiel. Mijn vader was schizofreen en had heel vaak waanbeelden: dat was voor mij erg beangstigend. Hij werd regelmatig opgenomen, omdat hij thuis niet meer te handhaven was. Mijn moeder was een dominante dame en voor haar was ik ook bang…

Ze ligt in een bed naast mij. Een jaar of twintig. Iets ouder misschien. Op haar rug ligt zij met nietsziende blik omhoog te staren. Beiden zijn wij een uurtje geleden aangekomen in dit ziekenhuis. Voor mij een makkie. Even een slecht afgewerkt litteken herstellen. Of kosmisch wegcamoufleren, zoals de arts het zo geestig omschreef. ‘Mag ik vragen…

Ik wil graag iets vertellen over, hoe ik mijn beste vriendin heb leren kennen. Ik ben Sara al voorbij en ik heb tot voor kort nog nooit iemand mijn vriendin kunnen noemen. Raar maar waar! Ik begon al op vrij jonge leeftijd motorfiets te rijden. Niet met een vriendje maar helemaal zelfstandig. Na 2 jaar gereden te hebben,werd mijn motorfiets wat zwaarder…

Hij die nu in de spiegel kijkt is niet de persoon met de overwinningsroes van de vorige nacht. Toen was ik betrokken bij al het gebeuren. Althans in het café en de directe omgeving ervan. Nu heb ik al meer dan een halve dag gemist.Wanneer ik naar buiten stap is alles anders. Nu ik nauwkeurig naar mijn evenbeeld staar voel ik mijn gedachten afglijden…

Het is al laat. Te, vindt Woemi, die daarom verwijtend haar mond houdt. Als we niet uitkijken missen we nog de jongen. Is ie al op weg naar zijn vader. Dan zwaait er pas echt wat voor me, ik weet het. ‘Jij ook altijd met je lusjes’. Het is niet de eerste, en zal ook niet de laatste keer zijn. Ik hou wel van een stukje wandelen. Maar de jongen, ja die…

De foto… Gisteren heb ik een aantal foto’s gevonden Mensen, herinneringen, het verhaal áchter de foto. En toen keek ik plotseling in jouw geliefd gezicht. ik schrok ervan het was al De foto… weer zo lang geleden en toch ? het lijkt zo kort, want niets is vergeten Het trieste verhaal van een man die vier jaren in een vluchtelingenkamp…

De stilte om mij heen gaf me een rustig gevoel van binnen. De wereld was alleen voor mij. De voetstappen van niemand gaven de golven uit de zee de macht om het leven uit te wissen. Het water op het nieuwe strand en het vroege zonlicht blinkend op het zilte zand. Dit waren de aantrekkelijke natuurverschijnselen op deze vroege ochtend. De meeuwen…

Zij had haar jas al aan toen ze hem opbelde. Zonder op het toestel te kijken toetste ze zijn nummer in. Ze had het al zo vaak ingetoetst, dat ze het uit haar hoofd kende. Marcus had ze twee maanden geleden leren kennen via internet. Hij was net zoals zij actief op een forum over seksualiteit. Zijn reacties waren haar meteen opgevallen. Die man wist…

Opstaan en je gaan wassen en aankleden. Een dagelijks ritueel dat de ene maal ’s ochtend vroeg begint en soms als je wilt uit slapen een paar uurtjes later. Deze dag was het begin van de nieuwe week en eigenlijk had ze geen vastomlijnde plannen. Een mens moest wat zien te maken van zijn leven. Dus vaste voornemens mochten daarbij niet ontbreken.…

Nadat mijn vader vanwege zijn medicijngebruik het advies had ontvangen niet langer zelf auto te rijden, drong zich de vraag op wat er moest gebeuren met de anderhalf jaar oude Russische Lada, die met negenduizend kilometer op de teller, werkeloos in de garage stond te verouderen. Immers de vaste lasten liepen gewoon door en een auto, die niet rijdt…

Een dialoog te midden auto's Ontmoeting. Zij zegt: Hoe heb je me zo dadelik herkend. Hij: Je hoed. Zij: Mijn hoed. Mijn hoed? Hij: Ja. Zij: Gek. Hij: Die pluimen heb je reeds zolang. Zij: Nee. Die heb ik pas één dag. Hij: Nou dan. Zij: Hoe heb je me zo dadelik herkend. Hij: Ik weet het niet. Zij: Ik zie er erg verouderd uit…

Het is een behoorlijk aantal jaar geleden, dat ik via het uitgebreid lager onderwijs voor het eerst bewust te maken kreeg met het verschijnsel wiskunde. Toentertijd de verzamelnaam voor algebra en meetkunde. Algebra, het cijfermatige geknutsel binnen vergelijkingen om de grote onbekende of onbekenden te berekenen; meetkunde, het veel visuelere geknutsel…

(Uit ‘Sprookjes van Hauff’:) Op ’n dag verscheen voor de oude, wijze goeroe een rondtrekkende prediker. De goeroe, omringd door een aantal van zijn leerlingen, luisterde vriendelijk glimlachend en aandachtig naar wat de man te vertellen had. De prediker sprak en zei: “Hoort allen wel! Een dogpa is een dogreu en een dogma is een dogteef. Wie dit…

Op onbevangenheid en heldere stem was ze uitgezocht, dat pittige kind van vijf met aanleg voor de bühne. Zij zou de hoofdrol van verteller spelen in het kerstverhaal waarmee de kleuterklas optrad in de kerk. Wekenlang was er flink geoefend om de kleine meid de scenes van het verhaal aaneen te leren praten en de andere kinderen duidelijk te maken wanneer…

Een ontmoeting op 12 maart 1972 Een mistige avond in Utrecht. Hoog Catharijne was nog in aanbouw. Lopend van de kroeg naar huis. In het tunneltje onder het spoor zag ik haar staan. Kastanjebruin haar en blauwe ogen. Met een kort bontstof jasje, een grijze strak zittende spijkerbroek en versleten gymschoenen. Haar oogschaduw was door het lange staan…

Onze plaatselijke bibliotheek blijft zich verfrissend en met veel elan vernieuwen. Het laatste resultaat van deze opgewekte vernieuwingsdrift mocht ik vorige week ervaren. Met mijn vijf vers geleende boeken wandelde ik naar de balie met de bedoeling de boeken te laten afstempelen. Fout!: ’Dat doen wij niet meer, meneer! Wij hanteren nu een zelfbedieningssysteem…

Ik lig op mijn bed en staar naar het plafond. De barsten die als een kluwen de lijnen van mijn gedachten leiden,vangen de herinneringen van liefde als een spin die een vlieg vangt. Het beeld van haar vloog als een masker met wisselende gelaatstrekken aan me voorbij. Ik probeerde te reconstrueren hoe ze eruit zag, maar kon dat niet. Ze had er toen…

Er zijn mensen die geen grenzen kennen, artsen en smokkelaars bijvoorbeeld. Of die grenzen opzoeken, het uiterste in zichzelf verkennen, hoever kun je gaan. Ooit is een meiske uit donker Afrika naar Duitsland gekomen, gevlucht loochende zij haar naam. Nederland was nog toleranter, de PvdA nam haar op in de gelederen, multikul en policolor een aanwinst…

Kramp had zijn ballen verkankerd. Dat concludeerde zijn vrouwelijke maatje althans achteraf toen hij eenmaal was overleden. Hij was een man van regels en behoud. Handelingen moesten in procedures zijn vastgelegd die voor iedereen kenbaar waren. Alleen met strakke regels als houvast kon er bij onverhoopte fouten direct en terecht worden ingegrepen. Met…