De fles die op het nachtkastje staat valt pardoes om, je weet hem nog net op tijd te grijpen. Hij was al ontkurkt waardoor je de volle lading zoete witte wijn over je heen krijgt. Ik lach maar houdt me in. Beteuterd kijk je me aan, je hemd gedeeltelijk doorweekt door de wijn waarvan de druppels aan je gezicht hangen. Ik zoen je wangen schoon, en bedenk…

Die avond op de studentenflat was het even wennen: kussens op de grond dienden als zitmeubel; de tafel was heel laag; er was veel thee, erg sterk en met een bijzondere smaak en er werd ongewoon zoete koek geserveerd. De koek was typisch Saoedi-Arabisch, wordt gegeven aan een gast die welkom is. De naam ervan ben ik al lang vergeten. Ja, zélf gebakken…

In het kader van mijn midlifecrisis begeef ik me de laatste tijd nogal eens onder de jeugd tussen de 20 en 25. Daar maak ik direct al mijn eerste fout, want ze worden tegenwoordig liever ‘jong volwassenen’ genoemd. Whatever…. Ik persoonlijk zou een moord doen om ‘jeugd’ genoemd te worden, maar daar komen ze vanzelf wel achter als ze 10 jaar verder zijn…

Je vraagt of ik een glaasje wijn lust, waarop ik ja knik en het lampje op het nachtkastje aanklik. Je staat op en pakt mijn witte hemd dat over de stoel hangt, waarna je het aantrekt. Daarna doe jij je haren weer in een staartje, zet de kraag van het hemd omhoog en rolt de mouwen op tot onder je ellebogen. Je verlaat de slaapkamer en momenten later…

Ik kruip langzaam om je zwetend natte lichaam heen, terwijl ik in een heftige vervoering mijn lippen langs de zijkant van je gezicht laat glijden. Je drukt je lichaam tegen het mijne aan en duwt haast met geweld je tong mijn mond binnen. Het vrijen wordt steeds heftiger, en nog steeds speelt die muziek in de woonkamer op de achtergrond verder. Je kreunt…

Vanuit de woonkamer klinkt het geluid van de muziek, die je bent vergeten uit te zetten. Kan ook opzet zijn geweest want het klinkt als bewust gekozen muziek. Bewust gekozen voor dit moment: Die muziek klinkt zachtjes op de achtergrond terwijl je naast me op de rand van het bed gaat zitten en je haren los gooit: Je bent een genot om te zien, te horen…

Steriel. Vier witte muren, een witte vloer en een wit plafond. Het is dat het woord ‘leegte’ met ‘ruimte’ valt te verwarren, anders zou het prima als beschrijving volstaan. Maar het is hier alles behalve ruim, het is alleen maar erg leeg, een hoekje in mijn hoofd dat nodig aan inrichting toe is. Ik sleep een leren bank naar binnen en schuif deze tegen…

Onderstaand verhaal speelde veertig jaar geleden d.w.z. vóór 9/11, Esfan Jani was nog niet geboren. En dat is wel te merken ook. HAZERA Een paar minuten te laat voor het college vond ik een lege plaats ergens bovenin de collegezaal, gaf links en rechts een routineus knikje, ging zitten en pakte mijn dictaatschrift. Na enige tijd vraagt mijn…

Ze zijn druk met behangen. Het valt ze knap tegen. De facelift van de slaapkamer waarin Cornelis en Charlotte na dertig jaar achterstallig onderhoud eindelijk in hebben toegestemd is geen sinecure. Twee zoons en een dochter hebben ze samen. En dan is er nog Woemi, de dochter van Charlotte. Allemaal even enthousiast, ondernemend en voortvarend. En…

Begin september. Het kindergekrijs en -gejoel op het pleintje in mijn buurt rond halftien in de morgen mis ik reeds sinds de eerste schooldag. De autobus slokt de kinderen nu al om halfacht op. De oude diesel sputtert amechtig de straat uit. De enkele moeders blijven onder elkaar nog wat keuvelen. Die met de chador haasten zich naar hun man terug, wellicht…

De fantasie slaat op hol, verhalen worden aangedikt en nemen enorme proporties aan... Het lijkt warempel Coronationstreet, een soap uit vervlogen tijden. Hoe enorm de fantasie van de mens is, blijkt weer eens uit het feit dat van een mug een bekend groot beest wordt gemaakt. Begrijp me niet verkeerd, een mug kan uitermate hinderlijk zijn, irriteren…

Vroeger kon je zwemmen in de singel bij je huis, wanneer het warm was. En bij hoge uitzondering mocht je ééns in de zoveel weken naar het échte bad, een afgebakend stuk plas waar men een oogje op je hield, de entree was een kwartje en er werd vanzelf verwacht dat je er dan ook de hele dag bleef. Boterhammen mee, aanmaaksiroop in een thermosfles óf in…

Bor de Wolf zit in het Enge Bos, moederziel alleen. Hij voelt zich vreemd, hij weet niet of hij blij is of gek, dagenlang loopt hij al rond, wat is er met me aan de hand vraagt hij zich af. Hij gaat naar dokter Meindert het Paard en vraagt om raad. Eu ja ja, zo zo, vertel eens wat er aan de hand is Bor, zegt deze. Soms heb ik het warm en dan weer koud…

FENG JANSEN Met het vaste plan deze ochtend rustig door te komen, heb ik mij in mijn stamkroeg verschanst achter een krant. Kroegbaas ligt nog boven een ‘functioneringsgesprek' met zijn hulpje Jasmijn in kaart te brengen, dus wil ik hem daar niet bij storen. Hij weet niet dat ik beneden in de kroeg zit maar dat komt omdat hij ook niet weet dat…

Voor iemand die zoveel van muziek houdt als ik, is het een kwelling dat het zelf musiceren maar niet wil lukken. Ruim twee jaar geleden geleden dacht ik dat mijn carrière als de nieuwe Stevie Wonder alsnog aan mijn voeten lag. De zonnebril had ik al. Het keyboard kwam er na zorgvuldige lezing van veel reviews op internet. De Casio CTK-691. Dat was het…

Op een eiland, midden in de atlantische oceaan, wonen twee kleine mensjes, die zo groot zijn als je ringvinger. En die mensjes heette Ringeling en Ringelotje. 'Hee Ringeling, word eens wakker, we moeten vis vangen'. Ringelotje tikt Ringeling op zijn schouder. Mopperend wordt Ringeling wakker. 'De vissen slapen nog' mompelt hij, 'Straks…

Ik kijk met Woemi naar de sterren. Het kan. Vanmiddag zag het er even somber uit. Ze was een lens kwijt en dacht die ie nog ergens in haar oog zat. Minutenlang pijnigde ik haar en onderzocht haar oog. Niks natuurlijk, gewoon kwijt. Gelukkig had ze nog een reservepaar bij zich. Zo begint het. Ik raak in de achterhoede verzeild, laat Pierre en de…

Omdat de immer in gelikt Armanikostuum ingenaaide weernietman Piet Paulusman mij een onbezorgde warme nazomer beloofde, fiets ik in mijn lichtgewicht Zeemanie-ensemble naar de Hema voor een nieuwe pot Gel (verzekert u van een stralende wetlook). Niets heb ik op Piet aan te merken, zelfs niet dat zijn kapsel er niet gelzellig uitziet. Gel op je kop…

Ik tik zenuwachtig met mijn pen op tafel. 'Hou eens op' wordt er achter mij gefluisterd. Het zweet breekt me uit. Ik had me toen ook niet ziek moeten melden! flitst er door me heen. 'Meester'fluister ik schor, 'mag ik naar het toilet?' De meester kijkt me door zijn wazige brillenglazen serieus aan. 'Eigenlijk...' Ik kijk hem smekend aan…

In 1968 lagen de zaken voor een beginnende militair van het vrouwelijk geslacht echt wel anders dan nu het geval is. Het milvakampje was op het terrein van de Alexander-kazerne in Den Haag. Hoge hekken en een strenge portier waarlangs je eerste gang was om je te melden. Het leek eigenlijk wel een beetje op een kostschool. Natuurlijk ging je in…