Net zoals het nu overduidelijk komkommertijd is, is het ook hooikoortstijd, ijsjestijd en vooral mierentijd. Bij het openen van de deur word ik panisch. Het ziet werkelijk zwart van die kleine irritante beestjes. Ze lopen in een tien meter lang snoer vanaf de voordeur tot de achterdeur. Ze wandelen parmantig door de hal, de keuken door om vervolgens…

Kijk, er waren eens twee beren, van wie niemand vermoedde dat ze hem wel eens smeren konden. Dat rijmt niet, hoewel het aloude kinderversje zulks deed vermoeden, waar hebben we het dan over. We staan erbij, kijken ernaar, hebben niet in de gaten dat deze dieren over meer gaven beschikken dan we hen toestaan. Zijn wij soms bang dat ze hem werkelijk zullen…

In mijn droom sta ik op een tuinpad. Een tuinpad met duizend kleine steentjes, allemaal met eigen kleur en vorm. Deze tuinpad kon rechtstreeks uit zo’n huis- en tuinprogramma komen. Aan de zijkanten van het pad staat een haag van riet met daarachter kleine vijvers met grote oranje vissen. Dit is mijn route. Dit is de weg die ik moet gaan. Maar ik loop…

Hoe Voortreffelijk Zij was Mevrouw Deluw was niet ver af, bezig met Jansje beknorren over het leven dat zij maakte; `zij wist ook niet,' zei ze met een oog op de tuinknecht, `waarom er altijd wat aan die tuin gedaan moest worden, als de familie er in was.' Deluw droeg zijn vriend aan zijn vrouw op, en wilde vertrekken. `Nog een woordje!'…

Zij kwam het laantje naar het oude huisje op fietsen dat verscholen lag tussen de oude knotwilgen, eiken – en lindebomen die hier al eeuwen stonden. Het leek alsof de tijd hier had stil gestaan, het geheel ademde een sfeer van geheimzinnigheid uit. Het leek wel een surrealistisch landschap, er doemden vreemde schaduwen op te voorschijn getoverd…

De regen had iets bijzonders gekregen sinds mijn jarenlange verblijf in Griekenland. Zo vaak regende het daar niet maar als het regende moest ik altijd aan Nederland denken. Vaak zonderde ik me dan af. Dan ging ik op het balkon zitten om naar de hemel te kijken. De eenzaamheid die ik dan voelde, was alleen te omschrijven als heimwee. Heimwee naar de…

De uil ontmoette zijn vogel in het park, een park waarin zij samen genoten van hun nieuwe vrijheid. De vrijheid om lief te hebben zonder angst, een liefde waarin de grote uil het kleine vogeltje wilde beschermen. Beschermen tegen alles wat mensen haar reeds aangedaan hadden en nog aan zouden kunnen doen. Hij sloeg zijn grote beschermende vleugels om…

Het is al laat op de avond, een klamme stilte hoogzomert mij met een koude pils naar het balkon, de lucht richting Noordzee glanst nog even na, ik plof neer op mijn 5-standen stoel, wat een rust. De buren houden het, de een na de ander, voor gezien en doven hun lichten, zwichten voor de slaap, willen de nacht niet donker inzien. Ik ben nu in mijn…

Kleine Daisy zat voor het keukenraam en keek de straat in waarlangs haar zusje Gerdien terug moest komen van school. Dikke vliegen zoemden tegen de ruit en zij probeerde deze met haar wijsvinger te volgen. Ze gingen dan sneller bewegen en dit vond zij grappig. Zij drukte er een plat. Er kwam een bloedvlek op de ruit en ook haar wijsvinger was besmeurd…

Als kind had juffrouw M. het niet breed thuis. Zo leerde zij zuinig zijn en won met knikkeren alle knikkers van anderen en zette die te pronk in een glazen fles op de schoorsteenmantel. Haar karakter was gelardeerd met veel energie, geen angst, van vallen leert men lopen ook met x-benen, en een rijke fantasie. Het wekte dan ook verbazing dat zij na…

De werkweek zat er bijna op, we keken elkaar aan en wisten dat de strijd kon beginnen. Quake1, deathmatch, een server werd aangemaakt, de deuren naar andere afdelingen afgesloten, een weekend lonkte, maar er diende eerst te worden afgeschoten. Area 51, voor velen van ons een favoriete arena, want het ging zo snel, elkaar afknallen beviel ons wel, net…

De droogte eist haar tol. Het vee is uitgedund. Ik strijk neer in een kamp, in een rood niemandsland, door regen vergeten. Blauwhelmen rijden in een schokkende jeep door de poort. Een stofwolk. De vluchteling, nipt ontglipt aan de oprukkende rebellen, wacht op een schraal rantsoen, achter prikkeldraad. Een drop olijfolie, een schep rijst…

Kent u hem nog, Michiel Smit? Dat is die lamzak die van de rechter publiekelijk een neo-nazi mag worden genoemd. Ja, weet u het weer? Die dus. Behalve een gebrek aan fatsoen, heeft Michiel ook een gebrek aan humor. Desondanks lag ik bulderend van de lach naast mijn stoel, toen ik zag dat Michiel vandaag de Reclame Code Commissie heeft getipt. Want…

'Hadden wij die Huntelaar dan toch moeten meenemen, meneer Cruijff?’ ‘Zeg maar eerwaarde hoor. We sijn onder ons.’ ‘Oké eerwaarde, vindt u dat wij die Huntelaar..’ ‘Ja kijk, ik heb steeds tegen die Van Basten gezegd dat ie hem mee moest nemen maar Marco wilde niet.’ ‘O?? Waarom niet eerwaarde?’ ‘Simpel, die Marco vond twee legendes wel genoeg…

Knecht. Hij is de knecht van de koning. De bochten van Alpe d' Huez doemen voor hem op. Hij heeft zijn meester sinds de eerste etappe uit de wind gehouden. Heeft hem zijn etenszakje aangeboden. Gaf hem zijn drinkbus. Zijn superieur is zijn god. De god naar het geld. Nu rijdt hij midden in het peloton. De kopman peddelt naast hem. 'Gaan, demarreer,…

Het heeft even geduurd, maar ik ben weer op aarde beland. Na een paar weken in een Robbie-roes te hebben geleefd, is daar abrupt een einde aan gekomen. Het moest er natuurlijk ook wel een keer van komen. Zo’n crush kan niet blijven duren, toch zeker niet als je al getrouwd bent en een relatief mooi leven leidt. Het ging ook allemaal veel te goed…

Hoe Aardig het was `Jansje! daar wordt geklopt,' riep een vrouwelijke stem. `Ik hoor het wel, juffrouw!' riep Jansje. Het was evenwel meer dan waarschijnlijk dat Jansje er niets van gehoord had; nademaal zij allerijselijkst veel pleizier had met de tuinknecht, die haar met water gooide. Mijnheer Bruis had juist lang genoeg bij de vuilnishoop…

Een sprookje De man heeft de heuvel beklommen. Hij staat nu op de top met zijn aangezicht naar het noorden, waar hij vandaan komt. Hij wil terug naar zijn geboortegrond, maar kan niet. Hij gaat zitten en ziet het onbevlekte landschap. Ziet hoe hij gevormd werd in de streek van melk en honing. De wind brengt hem de geur van het verleden. De geur van…

Ik kwam ze weer tegen, vandaag, de stadswachten. Opererend vanaf groene banken, in een rustiek Zuiderpark, verwachten ze aan het eind van de maand een frustrerend minimumloon, geen enkele kans op promotie. Twintig man, wederzijds verdeeld in verdedigers, middenvelders en aanvallers, aan weerszijden bijgestaan door een mannetje voor een veel te groot…

In deze tijd van oranjegekte is werkelijk niets te dol. Voor pulpzender Veronica nemen stoephoeren in oranje ondergoed strafschoppen, Albert Heijn was in een wip door zijn voorraad van 15 miljoen wuppies heen en met zekere regelmaat kun je op straat probleemloos een kanon afschieten omdat Oranje op TV is. “Leuk, die Oranjegekte,” dacht ik, “ik zet het…