De roeping van de mens is mens te zijn. Daarheen moeten leiden: opvoeding, onderwijs, beroepskeuze, zedenleer, wetgeving, godsdienst. Hierin nu ligt, geloof ik, 'n algemene fout, dat men veelal het doel voorbijziet en hoofdzaak maakt van 't middel. Gesteld dat men als volmaakt mens ter-wereld kwam. Dan zou alle kultus, alle dwang, alle wet overbodig…

Een schril scheidsrechtersfluitje zette de trein in beweging. Eigenaardig toch! In een compartiment, vlak bij de deur, links, zat een keurig, net geklede heer – met vilten hoed en stropdas – vrome kushandjes te werpen naar een vrouwelijke leeftijdsgenote op het perron. Een 75-plusser! Een zeer goed bewaarde dan en knap op de koop toe. Aan de andere…

Ze lagen op het strand. Warm zand volgde vloeibaar lichaamsvormen. Ze drukte haar oor tegen gele korrels. ‘Luister’ zei ze, hoor je het lied van het zand? Verhalen van hoge bergtoppen, brekend ijs, koele wind, zoemend zweven in rivierdalen. Van ontmoeting met zee en zout. Van droomkastelen en kinderhanden’ Hij hoorde niets behalve de zee in zijn oor…

Een van meest opmerkelijke statistieken betreffende depressiviteit is dat twee keer zoveel vrouwen eronder lijden. Een andere is dat mannen vaker zelfmoord plegen, maar vrouwen weer veel meer pogingen ertoe doen, die dan mislukken. Verder is er sprake van een geweldige toename in het aantal mensen dat ooit in zijn of haar leven depressief wordt, de…

Vandaag is de vermaledijde zomertijd weer begonnen. Wat mensen ertoe leidt om dit weekend een uur slaap in te leveren om 's avonds langer licht te mogen genieten is mij een raadsel. Langer licht betekent immers langer herrie, een avond die maar geen nacht wordt en onrustig blijft, buren die voor de meest bekrompen Nederlandse tuinen de veel te rokerige…

Zeg óf: ik weet niet, óf als ge 't weet, toon dat door duidelijkheid, en vooral, bouw geen torens op de punt van een naald, zoals de schermers met 'cogito ergo sum', of zulke kinderachtigheden. En nog eens, wees duidelijk, gij bonzen, rabbi's, dominees, derwisjen en doctoren. Als ge dát waart, zou 'k vrede hebben met de fundamenten van uw torens…

Het ontwaken van een nieuwe dag, langzaam in dromen verglijden. Het gelach van spelende kinderen, af en toe een traantje als er zich eentje kwetst. Een vlinder die dansend van de ene bloem naar een andere walst. Gekwetter van ruziemakende mussen om de achteloos achtergelaten kruimeltjes van oud brood. Alledaagse dingen, zo lijkt het wel, waar wij…

Hij overzag zijn blikveld, zittend op de top van de heuvel. Er was mooi licht om te fotograferen. Maar wat moest hij in godsnaam vastleggen? Een droog, dor landschap strekte zich beneden hem uit, uitgeput door de lange brandende hitte, een waas van stof erboven dat met alle winden meewoei. De kale bomen hieven hun knokige armen ten hemel, alsof zij…

Een oud heer las de krant, en hield die ver van zich. -Waarom doet ge dat? vroeg ik. --Ik zie niet goed van nabij, sedert ik oud werd. Ik wou dat m'n lezers oud werden, en mij lazen van verre.…

Du choc des opinions jaillit*... in dit geval een vervelend meestal onbruikbaar mengsel van allerlei opinions. Een mengsel dat de dwalingen van alle richtingen in zich verenigt, zonder zich op te lossen in juistheid van richting. A en B wilden een rivier overtrekken, die van Oost naar West liep. Zij stonden aan de Zuidzijde. A stelde voor, Oostwaarts…

Is de kracht waarmee een hamer een spijker raakt gelijk aan de kracht waarme de spijker de hamer raakt? Het antwoord op die vraag leek mij plotsklaps van groot belang. En kort daarna werd ik overstelpt door medelijden met het enorme leger van mensen dat nog minder geschoold en geleerd is dan ik, en dat dagelijks gekweld moet worden met dit soort vragen…

Antwerpen, 10 maart 2004 Aan de geachte heer Ontvanger van de Belastingen, In antwoord op uw schrijven van 3 maart laatstleden, waarin u mij met aandrang vraagt om mijn openstaande saldo van mijn persoonsbelasting meteen te betalen, wil ik u meedelen dat u als u geluk heeft, dit spoedig zal ontvangen. Bij deze gelegenheid wil ik u laten…

Op 21 april 1965, 20 jaar na de bevrijding gaf de auteur Ed Hoornik in het NCRV-televisieprogramma Literair Tijdschrift zijn indrukken weer van de dag van de bevrijding van het concentratiekamp Dachau. Zondagmiddag 29 april 1945, concentratiekamp Dachau. De gevangenen, ruim dertigduizend, zijn in de barakken; de helft ziek, honderden stervend…

Ik vind niet goed dat de prins van Oranje zijn beroep leert als inspecteur van de kavallerie. De Nederlanders zijn geen volk van paarden, noch paardenvolk. Ik beweer dat er uit Pope's 'Essay on men' en zulke werken, meer te leren is - vooral voor iemand die geroepen is tot regeren of besturen van MENSEN - dan in een stal.…

Heb je 't gezien? Een enorme ontplofte walvis, midden in het centrum van een Aziatische stad. Duizenden kilo's rottend en stinkend vlees... Daarvoor moet je in een miljoenenstad wonen, om zoiets te aanschouwen. In ons Belgenlandje stromen al duizenden toeristen naar de kust, om één zielig zeehondje te bekijken. ('t Kan ook een klein walvisje zijn…

Vol schrik schiet ik in het holst van de nacht wakker, badend in het zweet, rillend. Verdomme, hoor ik me hardop zeggen, het is nog maar de vierde keer deze nacht dat ik wakkerschiet. Ik slaak een diepe zucht en besluit dat het geen enkele zin heeft om verder te slapen. Even niets denken, rustig blijven liggen. Natuurlijk komen dan weer gedachten…

Terwijl zondag 29 februari jl. de profwielrenners hun eerste wedstrijd reden op Belgische bodem, zaten twee gepensioneerde koppels (met niettemin een plaid over de knoken) te genieten van de deugddoende zonnestralen aan de “Paravent” van Blankenberge. Ze waren er niet alleen. Jonge moeders met hun kroost en een paar verliefde stellen genoten intens…

De betichte vrouw keek ongelukkig naar de camera. Haar vermoeide, gelaten blik en de zachte wanhopige stem deden me plots denken aan een oud- collega. Ik rechtte mijn rug en bleef kijken; iets wat ik normaal niet vlug doe want televisie ‘zegt’ me niet zoveel. De vrouw was na zes maanden cel vrij gelaten. “De aantijgingen van brandstichting in het…

De wind is geluwd en nieuwe geuren prikkelen de neus. Geen composterende herfstige humusgeur of verkillende winterse diepvrieslucht. Het is de lentegeur: fris en sprankelend als de reclame van één of ander wasproduct. Het is de geur van verse lakens waar je met je neus tegenaan ligt zodat die frisheid toch nog even blijft hangen. Die eerste lentegeur…

Mijn Opa was een lieve man……, vooral een geduldig man. Ik heb veel van hem geleerd en daar heeft hij ongelooflijk veel tijd in gestoken. Nooit werd hij boos of ongedurig . Opa moet ontzettend veel van me gehouden hebben, want echt bijdehand was ik niet ….. en hij moest de meeste dingen eindeloos herhalen voordat ze tot me doordrongen. Hij leerde me…