hij pakt me, draait me rond neemt me uiteindelijk in de mond. Ik wacht tot hij heeft bedacht wat hij met me gaat doen. Het zal u niet verbazen dat ik vele woorden heb aangedragen om zijn gevoelens te verbeelden. Wat ik al wel niet aan levenslust en verdriet en zakelijke beslommeringen door me heen heb voelen stromen. Zijn onvervulde dromen, z’n bekommeringen…

Wat een doodgewone actie had moeten zijn, ontaarde in een waar bloedbad. De nagels van de kanarie waren te lang en eens in de zoveel maanden als ik zie dat ie zit te pikken, niet meer goed op zijn stokjes kan komen, dan wordt ie even onder handen genomen. Op zich stelt het niet veel voor, een fluitje van een cent, maar omdat centen er niet meer zijn…

Nadat we vorige week (nou ja ik dan) opnieuw een gevaar voor de weg waren (fietspad dus) en bij het oversteken van de weg iets niet goed ging met de scoot, er dus een fietser in mijn nek terecht kwam, het ding besloot de kilometers zelf aan te passen en dus ineens 6 km te gaan rijden, waar ie 16 mocht en er toen subiet mee stopte, dacht ik heel even…

Als ik wat overbodige spullen bij de chemokar inlever, word ik geholpen door een Turkse man. Vanwege de administratie moet hij mijn postcode en adres noteren. Wanneer hij dat doet, sta ik met verbazing te kijken, want hij schrijft van rechts naar links. Als ik hem vraag waarom hij dat doet, heeft hij daar de volgende verklaring voor: Misschien moeten…

Haiku Zijn slurf zwaait angstig: de olifant drinkt, beducht voor het pantserdier. Prozatekst Als dorstige olifanten bij de rivier komen om te drinken, vrezen ze de krokodillen, die misschien verborgen op de loer liggen. Uiteraard zijn olifanten veel groter en sterker dan krokodillen. Maar als Jumbo zijn slurf in het water steekt, en zo'n…

Ze hadden een prima huwelijk, hij was Nederlands, zij kwam van ver weg, maar desalniettemin een meer dan goed huwelijk, na een poosje getrouwd te zijn bracht de eerste zwangerschap een zoon, een prachtig kind een makkelijk kind waardoor de volgende zwangerschap zich al rap weer aandiende, bij het nog steeds gelukkige stel. Kindje twee werd geboren en…

Het mooie van muziek is dat je jezelf, er door leert kennen. Muziek leert je wie je bent, als je er gevoelig voor bent – je er open voor kunt stellen. Je muzieksmaak spiegelt misschien wel iets van je diepste innerlijk. Vreemde opmerking? Misschien, misschien ook helemaal niet. Ach als jongere behoor je een voorkeur voor bepaalde muziek te ontwikkelen…

Fouten die ten koste gaan van je zicht, je ogen in dit geval zijn onacceptabel te noemen, is mijn mening. Men T heeft al jaren lenzen, gaat altijd, nou ja bijna dan goed. Twee jaar geleden zegt hij: toch ook de keus te willen hebben tussen lenzen en een bril en zo, gaat hij naar de overbekende hans, jaja, de hans die anders heet dan we denken!…

Nadat ik de container weer bij de weg in de bergruimte had gezet, zag ik ze liggen. Verdorie muizen, ja hoor ik had er op het nieuws al iets over gehoord, door de zachte winters, vermenigvuldigen die deugnietjes zich razendsnel. Maar albinomuizen had ik nog nooit gezien. Goed tamme witte muizen natuurlijk wel, Maar wilde witte muizen nog nooit. Gelukkig…

Tja, bij die ene winkel die “op de kleintjes let” is wederom onze koffie in de aanbieding en ondanks dat ik ruim voldoende in huis heb, gaan we er toch voor, geen mens weet immers hoelang het duurt voor het een volgende keer weer veel goedkoper is toch? Niet geschoten altijd mis. Midden in de winkel een oude bekende die er aan de gratis koffie zit,…

Wanneer ben je rijk en wanneer arm. Ach, ooit heb ik er eens iets over verteld in mijn verhaaltje ‘Rijk’. Best wel een aardig verhaaltje volgens mij, het ging over een zenmeester en zijn leerling – wat voor sommigen misschien wat te vaag was; te zweverig. Dus laat mij nu dan maar iets uit de dagelijkse praktijk vertellen. Zoals u uit mijn eerdere verhaaltjes…

Glurend door de reclamefolders zie ik dat Paracetamol in de aanbieding is, voor het lollige prijsje van €0.99 per 50 stuks, kijk dat scheelt €0.10 per doosje en dat is altijd leuk, dus na de andere boodschappen gedaan te hebben, loop ik het Kruidvat in. Bij de kassa rekken vol van die doosjes dus ik pak er 5. Kom bij de kassa en de dame slaat aan op…

Maandagmorgen, ik mag weer op controle naar het ziekenhuis na vorige week in de pletmachine gezeten te hebben, een kwartier voor de oorspronkelijke afspraak meld ik me en mag in de wachtkamer gaan zitten. Zie een aantal bekenden, maak een praatje, ja je leest het goed, maakt een praatje ook met de mensen in de wachtkamer natuurlijk want mensen zijn…

Zo wordt Freddy van de dierenwinkel genoemd. Freddy is wereldberoemd in het dorp om z’n droge humor. Hij presteert het, zonder een spier te vertrekken, dit tegen iedereen uit te venten en iedereen accepteert het ook. Een mevrouw die haar hond geregeld bij me brengt vertelde mij een voorbeeldje. Ze was zo’n drie weken op vakantie geweest naar Canada…

Er klinken ineens harde pistoolschoten in het landgoed en er snellen twee voortvluchtigen langs de striemende takken. Sjoerd de Stroper en zijn sexy vriendin Albertina Wildschut hijgen van de opwinding en vermoeienis nu ze in de koude avondlucht door diverse politie-agenten worden gezocht. Blijkbaar heeft één van die bloedhonden op een haas geschoten…

En zo komt er weer een medicijn bij, iets waar ik niet erg blij van wordt, zeker niet wanneer de bijsluiter gelezen wordt, huiverig wordt je hiervan echt waar immers slikte ik ooit een antibiotica die me bijna het leven koste en die nu rood oplicht in alle computers van huisartsen, ziekenhuizen en apothekers. Levensgevaarlijk spul dus. Of ik zit te…

Gaan we morgen boodschappen doen vraagt eega gisteravond en ik zeg jazeker, tussen de buien door die ons beloofd zijn door de weervrouw. Of het nou Piet of Jan is, ze zitten er steevast naast, maar dit terzijde. Ook de buienradar zit zelden goed, want vanmorgen kijk ik op twee manieren, de plaatselijke en de landelijke radar, waarbij ik toch echt constateer…

In de grote zaal van de gevangenis zaten drie moordenaars aan een tafel. Jacob, Pedro en Kevin speelden een partijtje ganzenbord. Alle drie hadden ze achttien jaren in dit gebouw doorgebracht. Over twee maanden zou de vrijheid hen terug roepen. Nog toonden deze kameraden hun driftige aard. "Pedro, kijk niet naar je dobbelsteentjes, terwijl je aan…

Als je al zo lang niet meer naar de kerk bent gegaan dat het geen gewoonte meer is, dan wordt het iets wat je jezelf pas toestaat als al het andere het toelaat. Dat dacht Pip terwijl ze op de ochtend van 1e kerstdag was stond te vouwen en ze in de verte de klokken van de st. Barbarakerk hoorde luiden. Ze zag een paar mensen in die richting lopen, diep…

Gelijk val ik maar met de deur in huis – nee dit is niet een verlaat eerbetoon aan Johan Cruijff of een hint aan Johan Derksen. Nee, aan de velen vermoedelijk onbekende Johan Mostertman, zoals hij vermoedelijk heet. Althans ik trek die conclusie naar aanleiding van het verhaal van An Terlouw, in combinatie met de boven deze site en die van gedichten.nl…