In een rouwadvertentie treft jouw naam Wim P. mij als ’n klap in het gezicht en zoek haastig in de tekst stof tot twijfel, maar die is er niet, je bent dood, m'n vriend. We zijn meer onze gevoelens dan ons verstand en m`n verstand zegt dat het waar is, de advertentie in de krant is duidelijk, m`n gevoel kan het niet verwerken. Ik zit verdwaasd achter…

Het hotel stond aan een drukke weg. Het was een luxe hotel maar ze hadden korting gekregen. Het slaperige stadje waar het hotel stond dankte zijn roem aan een grote schrijver die hier zijn leven had doorgebracht. Ze hadden rondgelopen in het park. Overal waren plekjes waar hij had zitten schrijven. Er was een route uitgezet met citaten uit zijn werk…

Een tijdje terug liep ik door een oude arbeiderswijk van Amsterdam, die duidelijk rijp voor de sloop was. Toen ik langs een café liep, waarvan de bovenverdiepingen al dicht getimmerd waren, tolde er een man naar buiten, die terplekke dreigde neer te storten, wat ik nog nèt kon voorkomen. Hij keek me aan alsof ik een engel was, die speciaal uit de…

Een barones uit St. Etienne trouwde een graaf te Bayonne, zij; half Franse, half Cheyenne, baarde de kleine Marionne. Marion du Peron, c'est trés bon! In de weelde vol van feesten, want rijkdom is verwarring, zijn de graven wilde beesten, de gewone man een balling. Marion dacht wild en vrij, maar zij moest een dame zijn en er kwam geen vrijerij, want…

Erg spannend werd het. Men had nog niet zo lang geleden gezegd dat het pas met Kerst zou zijn dat de bevrijding kwam. Bevrijding van wat? Het was haast niet voor te stellen dat er 33 mannen op 700 meter in de grond verstopt waren. Toch was het zo en toen bleek dat de 33 mannen nog in leven waren en bereikt zouden kunnen worden, werd iedereen erg…

Leonard vraagt of ik het een geschikt moment vind voor een glaasje cognac. Ja lekker, zeg ik, want ik vind vrij veel momenten eigenlijk wel geschikt voor een glaasje cognac. Hij verwijdert zich en ik heb nu de tijd om het vertrek waarin ik me bevind wat nader te bekijken. Veel donker hout en donkere kleuren. Velours gordijnen en wollige vloerbedekking…

Het is zomer en ik wandel door de Hierdense beek. Ik eet een stuk Cheddar en enkele knoflookolijven. Door de combinatie bier en hitte begin ik een beetje te dommelen en te schommelen, alles draait een beetje. Ik trek mijn sokken aan, de glimmende Italiaanse schoenen en zo slenter ik naar mijn BMW, die voor het hek staat te wachten op mij, als een trouwe…

Het leven is simpel als het wordt begrepen. Geconfronteerd met onomkeerbare feiten strompelde ik in eerste instantie verder. Strompelen in de zin van afhankelijkheid. Begrijpen deed ik het niet. Wel het leven in het algemeen, maar niet mijn eigen leven. Wel mijn eigen doen en laten, maar niet de aan- en omslag óp respectievelijk ván mijn leven. De aanslag…

Zenuwachtig loop ik de kamer op en neer, het gaat er van komen, we zijn bijna klaar voor vertrek. Het wachten is op onze nieuwe huurders, 'n jong echtpaar komt tijdelijk in onze woning wonen, voorlopig voor 'n half jaar en dan zie ik wel verder. De deurbel...Stella en Jaap komen binnen en hebben zin in hun nieuwe onderkomen, zelf moet ik er niet…

Ik ben ooit naar Driebergen gereisd om me astrologisch te laten onderzoeken door de beroemde astroloog Leo Pannekoek. Hij woonde in een riante, vrijstaande villa tussen aangename bomen. Ik luisterde naar zijn ratelende stem, bijna als een robot functionerend. 'Ik kan je natuurlijk tien flessen jenever geven en na inname ben je misschien rijp voor…

Het kon niet uitblijven, vandaag heb ik de stap gezet. Ik ben naar de schuur gelopen en ik heb met koeienletters 'TE KOOP' op een stuk hout geschilderd. Gisteravond had ik tot diep in de nacht een gesprek met Lodewijk, mijn butler, die hevig tegenstribbelde, maar de onderhoudskosten kan ik niet meer ophoesten en als ik nu niet toehap, is de huizenmarkt…

We krijgen betaald parkeren. Voor personeel wel te verstaan, elke bezoeker betaalt al een leuke eigen bijdrage om zijn auto kwijt te kunnen. Dat is gewoon vinden we. Als je met de bus of de taxi komt moet je ook betalen. En bakstenen kosten geld. Ons terrein is laatst met zo'n dertig plaatsen vergroot, kosten: een slordige drie ton. Het is helaas niet…

Sorry dat ik je brief nu pas beantwoord, maar ik kon er tot dusver geen gaatje voor vinden. Er is hier namelijk zó veel te doen dat we steeds tijd te kort komen. Zo hebben we de afgelopen weken drie keer gegolfd, vier keer getennist, zes keer gezeild en iedere dag in een ander duur restaurant gegeten. Veel coquilles Saint-Jacques, dat is zeefruit, maar…

(voor Alfred Jarry) Hij strompelde voort, met een verbeten hoofd vol ergernis over de stompzinnige kwaadaardigheid van de brave burgers in hun nette kledij (gepoetste schoenen, gelakte snorren), futloze marionetten van autoritaire, frauderende bazen (gemakzuchtige slavendrijvers) en doffe instituten. Hoe hun makke eigenwaan en hooghartigheid hem…

De volgende drie dagen hing er een akelige sfeer. Als Olifant thuiskwam lag Muis met zo’n gezicht op de bank. Zodra hij binnen was stond ze op. ‘Ik ga even naar buiten,’ piepte ze boos. Olifant hoorde de voordeur dicht slaan. Even later kwam ze weer binnen en ging door met het huis stofvrij maken. De radio stond keihard aan. Weemoedige songs. Olifant…

Een seriemoordenaar is iemand die meer dan 3 moorden pleegt, zijn slachtoffers niet kent en zijn motief het bevredigen van zijn lust, ofwel compenseren van zijn onlust. Psychopaat een roofdier op zoek naar een menselijke prooi. Het zijn meestal blanke mannen tussen 20 en 40 jaar, in hun jeugd vaak lichamelijk en mentaal mishandeld, niet zelden met hersenletsel…

Het was de jaren 70 vorige eeuw en ik zat toen op een lagere school. Het was een tijd van dat het leven nergens meer over mocht gaan.Alle geloof was taboe. Wij hadden in die dagen de zogenaamde kloshoutjes. Dat waren de punnikpaddenstoelen.Wij moesten daar jongens en meisjes mee punniken. Het was een grote houden paddenstoel met een rode hoed erop…

Ik zag de bolle ronding van de maan oplichten in de donkere nacht, zoals ik dat merkwaardige voorwerp al zo vaak heb gezien, altijd met een zekere argwaan en onrust tot diep in mijn lijf. Ik fietste extra hard door, om mij zo snel mogelijk te verschansen in mijn woning. Ik deed snel de gordijnen dicht, de lichten aan en de televisie aan. Het kon me…

Ik ben moe. En als ik moe ben is het voor Woemi nog erger. Maar het moet gezegd, ze heeft zich geweerd als een tijger. Zoals toen we voor het laatst weer stijl omhoog moesten. Ze kankert en godvert, klaagt: ‘Het is niet eerlijk', en begint langzaam maar stug klimmend aan de grote finale van een lange wandeldag. Dan, eindelijk, de top van de pas,…

Even buiten het dorp, aan de landweg, stond een mooi huis, waarin een jongetje van vier jaar woonde. Dikwijls sloop de kleine Laurens heen en weer door de tuin. Dat ging voorzichtig voortschuivend, op handen en voeten of gehurkt. Daarbij verbeeldde het ventje zich Sindbad de zeeman te zijn. Hij, de dappere sprookjesheld, moest de strijd met gevaarlijke…