Anneke laat haar vakantiefoto's zien. Dat gaat natuurlijk digitaal. Ze heeft haar fototoestel aangesloten aan mijn tv, waarna we 378 kiekjes te zien krijgen. Voor een selectie is nog geen tijd. Die tijd zal wel nooit komen. Over een paar jaar wordt het gissen naar wat en wanneer. Zijn de foto's misschien in de war geraakt met die uit 2008 of 2007.…

Roger heeft een duif gered. De duif lag voor de kerkdeur in Villeréal. Uit het nest gevallen. Een neef had hem opgeraapt en naar zijn oom, onze buurman, gebracht. Roger was net aan zijn tweede heup geopereerd. Hij had alle tijd. Ik klim de lange trap op naar de woonetage van Roger en Rolande. De rode wijnjerrycans met afgesneden bovenkant…

(voor Marcel Möring) De dampende zaal zat barstensvol heimelijke aanbidsters, die geoorloofd vreemdgaan, terwijl hun mannen of thuis met sloten bier naar een oorlogsfilm kijken of naast hun bevallige lichamen (die geil om zichzelf heen roteren, aarzelend) zitten om de boel te temmen en soms wat oogluikend toelaten, wanneer een grap van de schrijver…

Een pop, voorstellend een heks op een bezemsteel gekleed in het zwart met lange kromme neus en wapperende zwarte haren, hangt in m’n werkkamer. Het is een souvenir uit het veen in mijn geboortestreek, waar m’n grootouders ‘de witte wieven’ zagen zweven boven drassig veenland. Niemand waagde zich in het veen of je moest een goede reden hebben, zoals…

Cavaleristen van het Franse leger van voor WO1 legden paardenzadels op vochtige plaatsen, want uit ervaring bleek dat daardoor ontstekingen van de paardenrug onder het zadel werden geremd. De jonge legerarts Duchien onderzocht het fenomeen en ontdekte dat bepaalde schimmels werkten als ontstekingsremmers, door de bacteriën die de ontsteking veroorzaakten…

'De man is dood, U hebt hem doodgeslagen verdachte, er zijn meerdere ooggetuigen'. 'Welnee, meneer de rechter, hij is gewoon omgewaaid toen ik met m’n armen zwaaide en hij is buiten mijn schuld op z’n hoofd gevallen. "Het is m’n geloof, het staat in onze heilige boeken, die zo oud zijn als de mens, iemand van een ander geloof edelachtbare, zien…

(voor Jan-Jacob Slauerhoff, bij de tentoonstelling 'Dichter op zee', Scheepvaartmuseum, Amsterdam) Nauwelijks versleten lag hij daar als een dromende poes onbeweeglijk op een dak, oranje van de abrikozen, afgesloten van de woelige wereld, niet om aan te raken, laat staan aan te passen, trouwens, hij was me toch te groot geweest, ik was erin verzopen…

Het begint laat in het jaar te worden. Je merkt het als je op een terrasje zit. Wat een week geleden nog een sterke zon was lijkt nu op een gloeilampje. Je moet heel dichtbij komen om je er nog aan te warmen. Mannen moeten even wachten tot jurkjes de dag weer opvrolijken. De herfst dringt zich op. Ik hou van de herfst. Herfst brengt goede gesprekken…

Janneke – intelligent en charmant - was mijn lagereschoolliefde. Ze had iets wat ik nu sensueel noem; dat begrip en gevoel kennen we niet op die leeftijd. Ze was populair en flirtte met anderen, dan wendde ik m`n blik af om m`n gevoelens te sparen, trok mij terug achter een schild zo dik als een sluisdeur. Op een dag kwam ze naar me toe met een kleine…

(voor Gerbrand Adriaanszoon A. Brederode (1585 - 1618)) Na vijf eeuwen snoep ik nog zijn brede faam, hoe hij, maar schalkgedachtenvanger, ziek van de bittere kou en sufgelezen zijn koesterende verzen telde zoals anderen hun zwaar verdiende goudbrokaten, getergd door de rechtlijnige gedachten van weergaloze branieschoppers in stinkende kledij.…

De directeur heeft genoeg van het aanhoren van verzinsels van het personeel waarom ze weer eens te laat op het werk komen en hoewel er originele verhalen bij zijn moeten ze gewoon de waarheid zeggen, namelijk dat ze zich hebben verslapen maar, dat doet niemand verslapen zien verlaters als karakter zwakte. Je zet immers de wekker. Hij loopt naar…

De miniramp gebeurde enkele maanden voor ik in dienst trad. Metaalgroothandel R gaf als relatiegeschenk een roestvrijstalen sigarettenaansteker met daarop een rode snijbrander gegraveerd. De aansteker was niet goed afgesteld en er ontstond een steekvlam die snor, neuspuntje en wenkbrauwen van de inkoper van een scheepswerf in Amsterdam Noord schroeide…

We gaan fietsen. Zoals altijd heeft Mischa het aanrecht volgebouwd met broodjes, fruit en lekkere dingen voor onderweg. 'Maar we zijn maar twee' zeg ik, totaal overbodig natuurlijk. Ze kan ook tellen. Koffie in een grote kan met voor erbij pecanbroodjes, drie boterhammen torenhoog belegd met kaas, vlees en salade, waarbij de kledderrem rijkelijk…

De oude man met zijn uitgeteerde lichaam ligt al dagen met een van pijn vertrokken gezicht op zijn dood te wachten; zijn echtgenote moe en depressief belt weer eens de huisarts met dringend verzoek iets tegen de pijn, iets tegen het ondragelijke lijden te doen. Hij belooft gelijk in actie te komen. Al snel verschijnt een vervanger, een knappe jonge…

Ik kan me er niets bij voorstellen heb werkelijk geen idee wat het is om te leven en te zitten in het verkeerde vel, in de verkeerde outfit de verkeerde jas, of hoe je dat ook noemen wilt. Natuurlijk heb ik wel eens een vervelende dag, een vervelend gevoel, een vervelende periode of wat voor vervelende toestand dan ook, maar vervelend op een manier…

Ik ben parfumeur, in m’n vakkring Neus genoemd. Heel m’n leven staat in het teken van m’n neus, die verzekerd is voor een miljoen. De wereld bestaat voor mij uit geuren; mens en ding laten moleculen achter die ik oppik met m’n neus. De rechter knikt bevestigend: ‘het is een knaap’. Als U iets hoort wat Uw nieuwsgierigheid prikkelt gaat U kijken…

Het zou een leuk weekend worden, ze ging naar haar oudste zoon op visite. De jongen was getrouwd en woonde in Den Haag. Vaak kwam ze er niet, want het was best een dure reis, gelukkig kwamen haar zoon en zijn vrouw haar regelmatig opzoeken. Ze woonde met veel plezier, maar haar andere kind woonde een andere richting op. Dus verhuizen om bij haar…

Er was eens een grijs ezeltje genaamd Ezelina. Zij was geboren in Bethlehem in een stal en toen achtergelaten omdat ze niet mee op reis kon met de wijzen en de ster die scheen aan het firmament. Eenzaam bleef zij achter en kreeg een beetje eten en geen aandacht. Snikkend kwam zij van eenzaamheid de nacht niet door die eindeloos lang scheen. 'Ik ben…

Hij stond in de keuken en schonk zichzelf een mok koffie in. Het was warm in huis, benauwd en daarom had hij de deur naar de tuin open gezet. Hij had al lange tijd niet meer op haar terugkomst gerekend. Hoe lang had hij haar al niet meer gezien? Hij dacht even na en kwam tot de conclusie dat het een week of tien moest zijn geweest. Zo plots als zij…

Het verhaal begint op 8 november 1938, in een klein restaurant in de Altstad van Hamburg... De Alt-Hamburger Aalspeicher is sinds de 16e eeuw een bekend visrestaurant aan de Deichstrasse. Het plafond is bruin verkleurd door sigarenrook, de tafeltjes dicht op elkaar. Kleedjes en dikke gordijnen dempen de gesprekken. Aan een tafeltje bij het raam…