Het is een behoorlijk aantal jaar geleden, dat ik via het uitgebreid lager onderwijs voor het eerst bewust te maken kreeg met het verschijnsel wiskunde. Toentertijd de verzamelnaam voor algebra en meetkunde. Algebra, het cijfermatige geknutsel binnen vergelijkingen om de grote onbekende of onbekenden te berekenen; meetkunde, het veel visuelere geknutsel…

(Uit ‘Sprookjes van Hauff’:) Op ’n dag verscheen voor de oude, wijze goeroe een rondtrekkende prediker. De goeroe, omringd door een aantal van zijn leerlingen, luisterde vriendelijk glimlachend en aandachtig naar wat de man te vertellen had. De prediker sprak en zei: “Hoort allen wel! Een dogpa is een dogreu en een dogma is een dogteef. Wie dit…

Op onbevangenheid en heldere stem was ze uitgezocht, dat pittige kind van vijf met aanleg voor de bühne. Zij zou de hoofdrol van verteller spelen in het kerstverhaal waarmee de kleuterklas optrad in de kerk. Wekenlang was er flink geoefend om de kleine meid de scenes van het verhaal aaneen te leren praten en de andere kinderen duidelijk te maken wanneer…

Een ontmoeting op 12 maart 1972 Een mistige avond in Utrecht. Hoog Catharijne was nog in aanbouw. Lopend van de kroeg naar huis. In het tunneltje onder het spoor zag ik haar staan. Kastanjebruin haar en blauwe ogen. Met een kort bontstof jasje, een grijze strak zittende spijkerbroek en versleten gymschoenen. Haar oogschaduw was door het lange staan…

Onze plaatselijke bibliotheek blijft zich verfrissend en met veel elan vernieuwen. Het laatste resultaat van deze opgewekte vernieuwingsdrift mocht ik vorige week ervaren. Met mijn vijf vers geleende boeken wandelde ik naar de balie met de bedoeling de boeken te laten afstempelen. Fout!: ’Dat doen wij niet meer, meneer! Wij hanteren nu een zelfbedieningssysteem…

Ik lig op mijn bed en staar naar het plafond. De barsten die als een kluwen de lijnen van mijn gedachten leiden,vangen de herinneringen van liefde als een spin die een vlieg vangt. Het beeld van haar vloog als een masker met wisselende gelaatstrekken aan me voorbij. Ik probeerde te reconstrueren hoe ze eruit zag, maar kon dat niet. Ze had er toen…

Er zijn mensen die geen grenzen kennen, artsen en smokkelaars bijvoorbeeld. Of die grenzen opzoeken, het uiterste in zichzelf verkennen, hoever kun je gaan. Ooit is een meiske uit donker Afrika naar Duitsland gekomen, gevlucht loochende zij haar naam. Nederland was nog toleranter, de PvdA nam haar op in de gelederen, multikul en policolor een aanwinst…

Kramp had zijn ballen verkankerd. Dat concludeerde zijn vrouwelijke maatje althans achteraf toen hij eenmaal was overleden. Hij was een man van regels en behoud. Handelingen moesten in procedures zijn vastgelegd die voor iedereen kenbaar waren. Alleen met strakke regels als houvast kon er bij onverhoopte fouten direct en terecht worden ingegrepen. Met…

Het vervelende van parkeergarages, met name die van overdekte winkelcentra, is, dat zij altijd mudvol zijn. Dat dwingt mij naar de bovenste verdieping te rijden. Als ik mijn auto afsluit en naar de uitgang loop zie ik dat deze parkeerverdieping op het dak is. Alles is open maar wel afgesloten met een anderhalf meter hoog hek van gaas. De harde wind…

De telefoon ging. Ik nam op. "Met Joop" klonk het aan de andere kant van de lijn. "De video doet het niet. Stuur effe iemand" en weg was hij. Joop was een jongen van de gestampte pot, die in het oude centrum van de stad een druk beklante sex-club had, waar voor ingewijden de gelegenheid bestond om, hééél erg illegaal, te gokken. Een jaar of…

Mijn leven was al niet verlopen zoals ik het graag had gewild. Maar met al mijn problemen was ik nog niet zo diep gezakt, als waar ik nu was. Ik was een drugsverslaafde die verslavingsklinieken in- en uitging. Ondertussen alles verloren: huis en haard, wat het allemaal echt niet waard was. Maar potverdorie nu weet ik wel, waarom ze het een…

Wat moet je beginnen als je alleen op de wereld bent. Wat moet je doen om een beetje aandacht te krijgen. Het leven was erg hard vond de vrouw. Altijd had ze alles voor anderen overgehad. En men voor haar? Tja, beleefd en vriendelijk waren ze wel. Maar dat was niet genoeg. Haar hart schreeuwde om mensen om zich heen. Ze hield van mensen, omringde…

En dan begint de narigheid pas goed, want je wordt in de 'wacht gezet'; je mag kiezen uit diverse opties; als je kiest voor verhuizen kies 1 als je wilt annuleren, kies 2 enz enz. Als ik na bijna 10 minuten eindelijk iemand aan de andere kant hoor die ook terugpraat, dan ben ik als een kind zo blij, tot blijkt dat die dame niet verder komt dan dat…

Natuurlijk heb ik als zovelen een computer, en natuurlijk heb je dan vanzelf een mail-account zoals dat zo netjes heet. Het betekent domweg dat je een soort van bereikbaar bent voor andere mensen die net als ik ook zo'n apparaat hebben en is dus zeg maar de brievenbus van de computer met dát verschil dat je geen postzegel nodig hebt, alleen maar zoals…

Mijn taxi trekt op om direct weer te stoppen. Hatsjie nies ik, en ik ruik een dierenlucht en zeg tegen de chauffeur: smelll like animals hè? Beetje medelijdende met hem, omdat ik zag dat hij zich schaamde. Beetje afleiding toch? Maar tevergeefs, hij wijst met zijn duim over zijn schouder naar achter kijkend in de zijspiegel. Zo'n tweehonderd kippen…

Charlotte, onze kleindochter van bijna vier jaar, is een voor haar leeftijd meer dan gemiddeld lang, dun en over een tomeloze energie beschikkend meisje. Als ze loopt, loopt ze meestal hard en als ze praat, dan doet ze dat ook meestal hard. Alsof ze met doven van dagen in plaats van met grootouders van dagen te maken heeft. Kortom, het lieve kind…

Bent u wel eens op Valentijnsdag uit eten geweest? Hopelijk blikt u daar met veel genoegen op terug, want weet u, soms heeft Valentijn wel eens kuren! Jaren geleden was ik op Valentijnsdag uitgenodigd door mijn vriend in een –zeg maar- “hartelijk” restaurant, waar wij wel vaker gegeten hadden. De keuze was helemaal vrij, dus koos ik spontaan het…

Mijn vader stond me dus mooi niet op te wachten, ik had het kunnen weten. Angstvallig graai ik naar het briefje met zijn adres. Zou ik het nog hebben na die anderhalve dag durende reis? Zonder dat was ik nergens, letterlijk dan. Gelukkig, mijn handen voelen klam aan en het papiertje was in een zweterig propje veranderd, maar het was te lezen. Nu nog…

Beiden stonden ze op het perron op hun trein te wachten. Ze keek de ander vol verbazing aan. Het was een mooie jonge vrouw, vrij lang met prachtige ogen. Duidelijk een West-Europees gezicht, dat wel, maar dan die sluier?? Vreemd was het, het hoorde niet vond zij. Even later kwamen ze tegenover elkaar te zitten. De gesluierde vrouw maakte inmiddels…

Zwart was de nacht terwijl ik dolende reed over de zandweg, op zoek naar mijn logeeradres. Een vreemde omgeving van bomen en struiken, kuilen en grote stenen, van wegvluchtende konijntjes gevangen tussen het licht van de koplampen en lichtgevende ogen vanuit het struikgewas in de berm rechts van mij. Bomen werden bedreigende schaduwen en oneffenheden…