We lagen in elkaars armen, pratend over dingen die ons bezig hielden. Buiten ons was het koud, maar binnen in, tussen ons in, was het warm. Tot het opeens, heel opeens, te veel werd voor mij. Teveel ‘wij,’ te weinig kans om mezelf te zijn. En in plaats van daar over te praten, gooide ik je armen van me af en liep ik stotterend van je weg, ik keerde…

Op het gemak fietsend hoorde ik het gebabbel van de mensen voor mij aan. Het was prettig om die leuke geruststellende stemmen te horen. Op een rustig tempo glijden we de polder in. Onmiddellijk is mijn aandacht getrokken door het mooie veranderde landschap. Het is heel erg indrukwekkend. Onmiddellijk kwam mijn fantasie op gang; als ik naar het…

Mijn vader…. Ik zie mijn vader als een vreselijke man. Ik haat hem. Het enige wat ik voel als ik aan hem denk is woede, haat. Hij deed me altijd pijn verdriet. Hij verachtte me, haatte me en vond me vreselijk. Hoelang heb ik wel niet gevochten voor zijn goedkeuring voor een enkel compliment. Altijd kreeg ik afkeuring, kritiek. Ik heb er om gehuild…

Ik weet niet wat ik wil. Ik weet niet wat jij wil. Speel je met me? Ik weet niet waar het op staat, ik kan het niet meer volgen. De ene keer ben je zo lief en dichtbij me, de andere keer voelt het als een enorme afstand. Een afstand die ik niet kan overbruggen. Heb ik spijt? Ik weet het niet. Wist ik dat alles zou veranderen? Ja, maar niet op deze…

Bas vleide haar en zei: "Die blouse past je, en die glanzende golf in je lokken." Saar keek naar de neuzen van haar schoenen. Schijnbaar onverschillig graaide ze in een koker vol viltstiften. Ze bood een wang aan en kleurde wijnrood. Ze rook naar verse snijbloemen en zure oksels. Twee twistende geuren. De jeugdbrand knaagde aan de bekoring…

Mijn studentenleven op de hogeschool is inspirerend en leerzaam, maar soms even niet. Dan is het in één woord frustrerend. Normaal worden opdrachten nagekeken. Niet met de rode pen. Dat is ouderwets. Gewoon met een potlood of desnoods een blauwe pen krijg ik tips die me verder helpen. De ene tip is beter dan de andere, toegegeven, maar beter één…

Laatst nog een film teruggezien op video: Hamburger Hill, uit 1987 als ik me niet vergis, van ene John Irvin. Een Vietnam-epos met zeer harde, realistische oorlogsscènes. Amerikanen zitten al een tijdje op verkeerd grondgebied hun strijdlust bot te vieren. Blijkt er nog ergens een heuvel te zijn waar de Vietcong, zich thuisvoelend, heeft ingegraven…

Een rechte, nette kelner zeilde door de kroeg “Verboden Vrucht”. Hij dimde de lichtkegels boven de toog en lachte hartelijk. In de dans van de kaars zag ik haar irissen, afwisselend dof en glanzend. Wij stonden naast het aquarium met de karpers. Koud zweet parelde op mijn rug. “Waarom drinken we zo zuinig?” vroeg ik. Ik speelde met de maanvormige…

Graag wil ik als een soort postuum eerbewijs aan Simon Carmiggelt (1913-1987) het volgende verhaal van hem plaatsen uit de bundel 'Later is te laat' uit 1964. Overigens is de keuze van dit verhaal betrekkelijk willekeurig, want al zijn verhalen zijn juweeltjes en voltreffers. Naar mijn mening is Carmiggelt 15 jaar na zijn dood nog steeds de ongekroonde…

Laat mij me aan u voorstellen. Mijn naam (of zoals ik genoemd word door vele doktoren en experts) is Anorexia. Mijn naam voluit is Anorexia Nervosa, maar je mag me Anna noemen. Hopelijk kunnen we goede partners worden. Aankomende tijd zal ik veel tijd in je steken en ik verwacht dit ook van jou. In het verleden heb je je leraren en ouders over…

Ik, eerstejaarsstudente Nederlands. Ik, onwetend, naïef kind van 18. Bijna wil ik er 'maar bijna 19' bij plakken... doe het toch maar niet, lijk ik misschien toch nog werkelijk op een kind. Wat zie ik elke dag...wat merk ik op.... Ik heb laatst tentamens gehad. Een of ander 'zeer intelligent' persoon heeft ooit eens besloten dat je tijdens…

Het was een prachtige dag, ik weet het nog precies. Het was begin mei, ik reed over de A4 terug naar de randstad en wonder boven wonder was het rustig op de weg. Ik was in een uitstekend humeur, we hadden een bijeenkomst van oud-Indiëgangers gehad die ochtend en alles was goed verlopen. Ik had mijn bejaarde kameraden de hand geschut, die ellendige…

Gebruiksaanwijzing voor Spaanse sloffen. 'Wij zijn de nieuwe sloffen van C. Vanavond gaat ze ons voor het eerst aan haar voeten doen. En die zijn groot. We krijgen het nu al benauwd. In Nederland leeft men op grote voet. Dat is bij ons in Spanje wel anders. Ik ben heel benieuwd hoe zij met ons om zal gaan (als zij in ons staat.) Wij…

Beste Hernas, Vandaag kwam ik tot de ontdekking dat ik, wellicht ook jij, van de aarde geboren ben. Het kwam me vanaf het moment dat ik van de slaap zat na te denken als werkelijk voor. Voordat ik verder ga spreek ik de wens uit dat je de dag al een mate van zingeving hebt gegeven; het wassen van het lichaam, de ketel op het vuur zetten, aanmaakhout…

Een schrijver die al wat ouder is, heeft veel meegemaakt. En zo herinner ik mij de begrafenis van koningin Wilhelmina in 1962. Het was winter en er heerste stilte. Er was natuurlijk weinig échte tragiek: de voormalige vorstin was tweeëntachtig jaar oud geworden en had een rijk leven kunnen voltooien. Hetzelfde geldt voor de socialistische politicus…

Vervelen in deze tijd hoef je je niet speciaal, voor elk moment van de dag is er wel wat te doen. In de vorm van lezen, schrijven, tekenen, 'n spelletje, al dan niet op de computer en dan niet te vergeten t.v. kijken, radio luisteren, bellen met vrienden of familie, kortom teveel om op te noemen. Een dag kan net zo 'gevuld' zijn als je dat zelf…

Ooit was er eens een meisje geboren, ze leefde gelukkig in een mooi huis, met vele vrienden en ze maakte veel plezier. De jaren liepen door, en stilaan kwam het meisje in de puberteit. Ze kreeg ruzie met alles en iedereen maar vooral met haar moeder. Zij begreep haar niet en zag het nooit als ze verdriet had. Maar toch was ze gelukkig. Toen…

Ik wachtte op een aanraking. Een arm om me heen, iemand die zei dat het allemaal wel goed kwam. In plaats daarvan stond ik huilend te troosten en blind te leiden. Het kon niet. Het gebeurde. En ik, ik smachtte zo verschrikkelijk naar een aardig woord, een lieve fluistering, een zachte hand op mijn schouder of een glimlach. Ik kreeg niks. Ik droogde…

De vermeerdering van geluid, het zwellen, het oprichten en volzuigen van de verdorde grassprieten, maar ook vooral de kleine dieren dragen bij tot een reeks van nieuwe gehoorindrukken: wanneer de bombardeerkever door een vijand wordt aangevallen, scheidt hij uit zijn anaalklieren een scherpe vloeistof af, dat met een knalletje tot een dampwolkje vervliegt…

Met een zucht kijk ik naar de grote stapel opdrachten die nog steeds over mijn bureau rondzwerft. Omdat ik absoluut niet tegen chaos kan, begin ik uit te zoeken welke taken urgent zijn en welke even mogen blijven liggen. Behalve op mijn bureau ontwaar ik op de andere vijf in dit kantoortje hetzelfde dilemma: stapels werk die niet kleiner willen worden…