Hoe opgewonden kan ik raken lief, als ik naar jou verlang 'k droom je op een zachtgroen laken... De eerste regels van een gedicht. Ik schreef ze hem omdat het allemaal alweer zolang geleden was. Een uitnodiging dus. Er zit een land tussen ons, zaken die gedaan en vliegtuigen die gehaald moeten worden. Hij reageerde met een enthousiaste mail…

De man was véél te laat en de zaallichten waren reeds gedimd. Parkeerproblemen tot en met. Geen wonder, gelet op de affiche van vanavond. John Thomas versus Tom Jonas. Een kamp tussen twee zwaargewichten. De boksarena zat afgeladen vol. Geen stoel meer vrij en een bestendig geroezemoes steeg uit de rijen op. De voorwedstrijden hadden een matig succes…

Mijn gevoel draait de laatste tijd alle mogelijke richtingen op. Als ik 's ochtends wakker word en een bloedrode roos van Bas zie liggen kan ik mijn geluk niet meer op. Maar zodra mijn moeder uit bed stapt en begint te zeuren over de vaat die nog niet gedaan is en we eindigen met ruzie omdat zij zegt dat Bas niet deugt en wat een slijmbal hij wel niet…

het is al weer 29 jaar geleden dat ik mijn eerste liefde in het oog kreeg, ik weet het nog goed. ik stond te wachten op mijn kleine zusje bij school. opeens kreeg ik een jongen in het oog. hij leek me aardig, ik vond hem knap en hij zag er niet bepaald dom uit. ik zette dus steeds een stapje dichterbij en begon een praatje met hem. hij vertelde…

Ze kende hem nog van vroeger, van de basisschool en van zwemmen. Ja zwemmen… Elke vrijdag, van 5 tot 6 hadden zij en Melissa les met hem. God wat waren ze verliefd op hem geweest! Nu ze er over nadacht was het eigenlijk wel zielig geweest, hij was heel verlegen en twee grote meiden hadden hem letterlijk bestóókt… Maar zij was van school veranderd, ze…

Ik kan terugkijken op vijftien prachtige zomers, vijftien weergaloze vakanties. Misschien waren het geen gewone vakanties. Ik had niet de behoefte om exotische landen te bezoeken of te luieren en te kuieren op ongetwijfeld ludieke buitenlandse campings. Ik wilde hyacinten hollen! Nog steeds is het hyacinten hollen hét werk voor mij waarvan ik hoop…

Het zweet parelt op mijn voorhoofd....Hoeveel waren er nu ook alweer over? Ik verberg me achter een vuile container...even rust... Denk na!! Je hebt er twee neergeschoten buiten de snackbar en nog eens drie in het metrostation. Ik weet het verdomme niet meer! Wat zal ik doen? Mijn partner heeft het niet gehaald. Doorzeefd zag ik hem vallen op het…

Er was zwaar weer op komst. De conservatief liberalen dreigden in de regering te komen. Een storm van proteststemmers liet in de opiniepeilingen van zich horen. Een groot deel stemde strategisch. Velen zweefden. De kiezers waren op hol geslagen. Onvrede heerste in geheel het land. Zwijnenberg banjerde naar het buurtcentrum, dat eens per vier jaar…

Sy kyk net, nie vir ure lank nie, maar vir ‘n lang tyd, na haar beeld in die spieel. Haar oe lyk leeg en moeg, dink ander ook so? Sy dink nie sy is lelik nie, met die regte grimering het sy nog altyd ‘n paar koppe laat draai… Hier is dit nou wel nie nodig nie, niemand om te beindruk nie. Sy glimlag wrang, niemand om te beindruk nie. Sy kyk…

De naam op de enveloppe zegt me niets. Wie is Bob West? Een broer van Albert? Maar waarom zou die mij een brief sturen? Al gauw wordt het me echter duidelijk. BoB is een afkorting. Van 'Bevolkingsonderzoek Borstkanker'. Ik schrik niet eens zozeer van dat woord. Wel van het feit dat ik word opgeroepen voor dit onderzoek. Ik heb altijd gedacht dat…

De melodie van em@il Met de introductie van email ontstond een nieuw probleem. Want wat is de melodie van de email? Ik heb er soms moeite mee om die melodie te bepalen. Hoe zet je de juiste toon? Hoe maak je duidelijk wat je eigenlijk wil zeggen. Ik merk dat anderen daar ook moeite mee hebben. De mogelijkheden van email zijn enorm en daarom…

‘Wùùùùuu-lum!’ Verdomme, dacht Willem. Verdomme. Moeder hield niet van muziek. Aan haar monopolie op herrie mocht niet getornd worden. In het beste geval had ze hem geroepen om hem daarop attent te maken. Mogelijk ook vond ze het nodig om hem geheel te beroven van zijn studie en moest hij een of andere vreemde boodschap voor haar doen, een volle zak…

In de keuken was zijn moeder in de weer met het voorbereiden van de voedertijd. De vier tekkels liepen om haar heen te draaien, en de golden retriever liet vanuit de bijkeuken met haar gejank horen dat ook zij vol ongeduld wachtte. De inhoud van de etensbakken zag er smerig uit. Ze brak juist rauwe eieren over de brei van vlees en doorweekt brood en…

Het hemeldek strekte zich uit in vaalwitte effenheid en zat potdicht. ‘Wat een prachtige lucht, Mam!’ Wies zat met haar lange dunne benen opgetrokken tegen zich aan op het keukenstoepje in de opening van de deur naar de tuin. Zij vond het heel prettig om daar naast haar moeder te zitten terwijl deze de aardappelen schilde. Voorzichtig, niet met een…

10.55u., lokaal 82, het is er warm en na drie lessen met een negentigtal energieke bezoekers de hoogste tijd voor lokaal en docent om gelucht te worden. Snakkend naar de koffie maak ik aanstalten om de oversteek naar het hoofdgebouw te maken, totdat, met vijf vrouw sterk, een groep meiden het lokaal naar binnen stuift. “Meneer, wie is uw idol?” De…

“Wat heb je liever? Een sappige frikadel of een dooie lul? Ik weet het! zei de impotente gek. Een dooie lul, want een frikadel heb ik al”. De drie studenten op het gemeenschappelijke balkon van het studentenhuis grinnikten. Met hun bleke gezichten vingen zij de eerste zonnestralen van een nieuwe lente op. “Of deze dan! Wat wil je liever? Zeik zuipen…

Als ze haar ogen sluit ziet ze de zee. Ze kan er niets aan doen, het lijkt of de golven in haar gerold zijn en de zilte lucht haar neus verstopt. Ze proeft zout, ze hoort de meeuwen en het ruisen van het water. Het maakt haar gelukkig, maar ook verdrietig. Het doet haar denken aan toen. Het doet haar denken aan liefdevolle nachten, dagen van ontspanning…

Nog even en ik ben op de plaats van bestemming. De trein mindert vaart en dan ben ik bijna waar ik vandaag zo graag wil zijn. De zon heeft nog geen kans gezien door de grijze wolken heen te breken, maar de weersberichten van gisteren voorspelden een zonnige dag en daar vertrouw ik op. Ik stap uit als de trein stilstaat. Dan ga ik op zoek naar de bus…

AD, 13 februari 2003 Jennifer Hoes is verloofd. Op 28 mei geeft ze het jawoord in de trouwzaal van het Haarlemse stadhuis. Maar een gewoon huwelijk wordt het niet. De 29-jarige kunstenares moet de ring om haar eigen vinger schuiven, want er is geen partner. Jennifer trouwt met zichzelf. Het is geen publiciteitsstunt of grap. Op de dag dat ze afstudeert…

Vier september, een dwaze oostenwind waaide om mijn oren heen. Ik stapte naar binnen en keek om me heen. Mijn vader wijdliggend werkeloos op de bank. Mijn moeder nog steeds niet thuis en zeker weer aan de drank. En een zus of broer heb ik nooit gehad hoe graag ik ook wilde. Ik was toen nog jong en wilde van alles, waar ik over droomde maar nooit tot…