Donderdagavond, moet nog naar de stad om een cadeautje te kopen. Het regent buiten en als ik omhoog kijk naar de grote grijze wolkenmassa boven me word ik er niet vrolijker op. Het is 4 juli zeg ik hardop, het is 4 juli, waar zijn de zwoele avonden? Bij de stad aangekomen vind ik met moeite een parkeerplaats. Ik ren onder mijn paraplu door…

Ja, ik, Multatuli, 'die veel gedragen' heb, neem de pen op. Ik vraag geen verschoning voor de vorm van mijn boek. Die vorm komt mij geschikt voor ter bereiking van mijn doel. Dit is tweeledig. Ik wil in de eerste plaats het aanzijn geven aan iets dat als heilige poesaka zal kunnen bewaard worden door kleine Max en zijn zusjes, als hun ouders zullen…

12:00 Lag ff een boekje te lezen zoals altijd. Ik ben nog niet erg moe en ben al een beetje gewend aan het laat opblijven. Het is immers al vakantie en morgen kan ik zo lang uitslapen als ik wil. Het boek is eigenlijk een beetje saai maar dat maakt me niet uit. Ik met wat te doen hebben want ik verveel me te pletter. 12:30 Ben al een beetje…

Vandaag was weer zo’n dag. Zo’n dag waarop je wakker wordt en denkt: wat doe ik in deze wereld. Als ik in bed blijf liggen gaat alles ook wel door zonder mij. Niemand die er nut van heeft dat ik besta. Dan draai ik me nog eens op m’n andere zij en doe ik m’n ogen weer dicht. Als in een film draaien allerlei gebeurtenissen voorbij. Alles is zo gewoon…

Die zaterdagmorgen werd ik vroeg wakker. Ik ritste m’n tent open en kroop voorzichtig naar buiten. Het was nog vroeg. Heel vroeg. Zo rond een uur of vijf. Iedereen was nog diep in slaap. Ik rilde. Het was nog fris dus ik trok een trui over m’n t-shirt aan. Toen ging ik op weg. Gewoon een eindje wandelen. De hond keek me vrolijk aan. Nu al uit? Ik…

De bus. Het grappige is, dat er tijdens zo’n ogenschijnlijk saaie busreis ontzettend veel gebeurt. Achter je volg je het soap-achtige opgedirkte verhaal van een veertig-jarige moeder aan een evenoude vriendin over het wel en wee van haar puberende dochters. Schuin naast je zitten een paar van de in die leeftijdscategorie vallende wezens, en vóór…

Het is zaterdag en we gaan naar de markt. Links ruik ik vis. Een enorme man met behaarde armen houdt met moeite een glibberige haring met veel uitjes in zijn grote knuisten. Mond open en….hap. Hiervan nog een keer een herhaling en weg visje. Rechts van mij ruik ik kip. Druipend in zijn eigen vet duikelt de vogel steeds maar weer, over de kop en…

Het mag dan politiek niet correct zijn, als mannen, varend door de Amsterdamse grachten, gehuld in niet meer dan een veter en toegejuicht door duizenden applaudisserende toeschouwers, elkaar mogen zoenen, dan mag en durf ik wel te bekennen dat ik op vrouwen val. Mijn geliefde (die van het andere geslacht is) weet dat wel te waarderen, althans voorzover…

Waarom worden mensen spruitjeskweker, NS-bestuurder of tegelzetter? Wat brengt iemand er toe te kiezen voor balletdanseres, melkveehouder of troonopvolger? Ja, soms zit het in de familie, zie je opeenvolgende generaties hetzelfde vak uitoefenen, van moeder op zoon, van vader op dochter. Bij mij is daar geen sprake van. Mijn vader was het liefst…

Wiebe Zijtsma woonde thans in een nette buurt, maar zijn leven had ook slechtere tijden gekend. Jaren geleden woonde hij in een wijk die bekend stond als de achterbuurtwijk van zijn woonplaats. Het woningbedrijf had daar nieuwe woningen gebouwd in de hoop het aanzien en het imago van de wijk wat te verbeteren. In één van die nieuwe huizen woonde Wiebe…

Even een wandeling op een - liefst vroege - zondagmorgen. De weilanden in, de rust tegemoet. Als je je niet lekker voelt verandert dat op slag. Stilte. Je voelt je weer opgenomen in en verbonden met de pracht van de natuur. Het genot van de rust hangt als een warme, zachte deken om je heen. Het NS-pad is een kale, drie voeten brede strook. 's Zomers…

Het was al laat. Steeds als de pit van de lamp van roet werd bevrijd, vlamde hij flakkerend op, zodat de kamer helder verlicht werd. Daarna verzonk alles weer in duisternis. Joeri Andrejevitsj en Lara wilden slapen, en bovendien hadden ze het een en ander onder vier ogen met elkaar te bespreken. Maar Komarovski wist van geen weggaan. Zijn aanwezigheid…

....Ik sta weer voor de vitrinekast en bewonder mijn verzameling. Prachtige flesjes en karafjes met de heerlijkste geuren, de mooiste kleuren.. Daaronder, zijn collectie. Mineralen uit alle landen, sommige zo fraai, als edelstenen uit een duizend-en-een-nachtverhaal.... Ik open de kast en neem de paarse stenen voorzichtig in mijn hand...stenen…

Buiten had zich een groepje dorpelingen verzameld om de aankomst van de familie Bronski gade te slaan. Met uitgestreken gezichten lieten ze hun blik over de inhoud van de wagens glijden. Toen hij van zijn bryczka sprong, begroette Adam hen. 'Nou, Panoczku,' lachte een van hen, 'nou is er straks weer wat te plunderen!' 'Helena schreef dat ze…

Wie met de auto in het centrum van de stad Groningen moet zijn, doet er goed aan eerst enkele dagen rust te nemen om zich mentaal voor te bereiden, want het rijden daar is een verschrikking. Men kan beter met de trein gaan en in de stad een taxi nemen; het kost een paar centen, maar men bespaart zich een hoop ergernis. Gaat u toch met de auto, dan moet…

U mag het best weten geachte lezer, maar sedert ruim twee maanden ben ik besmet met het Girovirus en dus besloot ik om mij zo snel mogelijk een echte racefiets aan te schaffen. En dan wordt het uiteraard een Colnago; kost wel een paar euroflappen, maar dan heb je ook wat nietwaar? Meteen de volgende dag meldde ik mij aan als lid van een plaatselijke…

(Netring@nederlands plaatst met enige regelmaat een column van Henk van Dorp uit zijn bijdragen destijds in Meteorologica, die nog niet aan actaliteit hebben ingeboet.) Toen in Valkenburg en IJmuiden binnen 5 minuten de wind omging van hard zuid naar stormachtig west was de tijd gekomen om alarm te slaan. Ik stuurde een nieuwe trend naar de waarnemer…

eerste fragment van het verhaal 'Een nacht' uit de verhalenbundel 'De Adelaars' (1993) Als je uit je land vlucht, snijd je je wortels af. Dan neemt de wind je mee, soms hier-, soms daarnaartoe, soms naar een opvangcentrum. Ik moest gewoon ergens slapen, eventjes rust hebben. 'Kom je hier…

Het was weer eens zo ver. Geertje had de jas nog niet eens uit, ze stond nog in de gang en ze hoorde het geschreeuw al weer. Altijd waren haar vader en haar moeder ergens kwaad over en van de 7 dagen in de week waren er gemiddeld 5 dat ze elkaar de huid volscholden. Waarom die twee ooit met elkaar getrouwd waren….. Vorig week op zaterdagavond was…

begin van het verhaal 'Keefman' van Jan Arends (1925-1974) Vriend, Hoe vaak heb ik je al niet gezegd dat ik mij geheel wil inzetten voor de psychiatrisch gestoorde mens. En dan zit jij maar te lullen en met je hand over je kin te wrijven. Dat is zeker een tik van je? Altijd dat gepluk aan die kin. En dan de smoesjes die je verkoopt.…