In een supermarkt had ik de advertentie gezien: "Cursus Intuïtief Schilderen. Een creatieve manier van ontspannen." Op een avond pakte ik mijn verfspulletjes bij elkaar: enkele tubes acrylverf, wat penselen en enkele nog blanco doekjes waarop ik later op de avond hopelijk mijn "talenten" zou kunnen botvieren. Ik was nog vol optimisme over de avond…

Zover ik mij kan herinneren had mijn moeder bij het ontbijt altijd een bus met beschuit op de tafel staan. Daar werd door de familie gretig gebruik van gemaakt, want een beschuitje op de vroege ochtend ging er beter in dan brood. Op de tafel stond verder een Edammer kaas waar je een plakje van kon afsnijden met een kaasschaaf, aardbeienjam en een potje…

Door de felle concurrentie van meerdere ondernemingen daalden de prijzen en de winsten van de specerijen uit de Molukken. Er moesten maatregelen komen en dit werd de oprichting van de Verenigde Oost-Indische Compagnie ( V.O.C.). De Hollanders waren ondernemende kooplieden en gingen handel drijven met de Inlanders. Jan van Riebeek stichtte in 1652 aan…

In Tilburg zuid strekken zich sinds jaar en dag eenvormige straten uit, die ik doorkruis om bij het zaaltje te komen waar de bijeenkomst zal plaatsvinden. Sommige panden zijn dichtgetimmerd alsof het leven eruit is verbannen, alsof ze geblindeerd zijn als een gepleisterd graf en nooit meer een levendige familie binnen hun muren zullen huisvesten. De…

Een vriend van mij, Dolle Dries heette hij, ging ook mee met een schip naar Indië. Dat was ongeveer op dezelfde tijd van de beroemde overwintering op Nova Zembla. Vier zeilschepen vertrokken vanuit Texel, onder commando van Cornelis Houtman en Pieter de Keyser. Ik woonde toen in Den Helder en had ook mondeling gevraagd of ik mee mocht, maar ze vonden…

In mijn vorig leven had ik het niet makkelijk. Toen ik net 28 jaar was werd in 1602 de Verenigde Oost-Indische Compagnie opgericht. Vreselijke honger heb ik geleden tijdens het beleg van Leiden door de Spanjaarden. Toen het beleg was geëindigd ben ik als matroos meegegaan met de schepen van de V.O.C. Zoals iedereen wel weet komen producten, zoals koffie…

Eergisteren nacht heb ik raar gedroomd, want ik dacht dat ik een paard was en liep te grazen. Toen ik vanmorgen wakker werd zag ik dat mijn matras er niet meer lag. Ik maak mij nu grote zorgen, ben ik wel tof. De hele dag dacht ik eraan, ik zou toch niet gek worden. Het was mooi warm weer en om mij te ontspannen besloot ik een wandeling te maken in…

Het was in die tijd min of meer een gewoonte van me geworden het tankstation verderop aan de snelweg te bezoeken om er een broodje te kopen of iets om te snoepen, hoewel dit eigenlijk mijn begroting te boven en te buiten ging. Eerder was het me opgevallen dat ze, afgezien van het gebruikelijke assortiment, enkele extra artikelen verkochten die de haastige…

Gerrit had nog nooit een meisje gehad en hij was al zeventien jaar. Zijn ouders waren streng gelovig opgevoed en spraken nooit over liefde en seks en gaven hun zoon geen voorlichting. Natuurlijk voelde hij zijn verlangens naar het andere geslacht wel, de natuurlijke drang is al aanwezig. Met zijn ouders mee op vakantie wilde hij deze keer niet. Kamperen…

We zaten weer lekker in het zonnetje op het terras van mijn hotel in Athene. Een onweersbui had een heerlijke koelte gebracht. ''U zou nog iets vertellen over de architectuur, lieve mevrouw Amantara.'' ''Ja schat, dat wil ik wel, maar wat ik tot nu toe gezegd heb is maar heel summier, zeg maar een handreiking. Dit onderwerp is zeer uitgebreid…

Eindelijk is het lekker warm buiten. De bomen en struiken zijn weer groen en in de tuinen van de buren zie ik weer prachtige bloemen, in kleuren geel, rood en blauw. Wat ben ik blij. Toen ik in mijn tuintje plaats had genomen in een rieten stoel genoot ik van het gesjilpt van de vogels. Toen ik de krant las voelde ik iets op mijn schouder. Ik keek en…

Ze staat met het blauwe, fluwelige hoedje op het lange haar, dat haar hoofd siert als een chique, elegante baret en dat haar welhaast verandert in een portret van Rembrandt, vlak bij de vergrendelde zware deur, die moet dienen om haar wanhoopspoging te verijdelen, zo grondeloos en grenzeloos eenzaam; een kwetsbare vrouw, verloren, verweesd, vertwijfeld…

Toen ik vannacht om drie uur wakker werd zag ik zachte gloed van de volle maan op de ramen. Net wilde ik uit bed stappen om een hoeveelheid bier te lozen, hoorde ik geluid van buiten komen, net of er een ladder uitgeschoven werd. Ik liep naar het raam en deed de luxaflex naar boven. Vlak achter mijn tuin staat een hoge dikke boom en helemaal bovenaan…

Op 13 mei j.l. zijn we weer op pad gegaan in Tilburg met onze beide gidsen en we waren getuige hoe de Forsythia zich wonderlijk en wondermooi met haar heldergele fragiele bloemen om de kloostermuur slingert, waarboven het kruisbeeld uittorent dat het kerkhof van de zusters flankeert en waarop ook mijn tante Augustina die ik gedurende haar laatste levensjaren…

Amarante en ik zaten weer op het terras. Over gisteren hadden we het maar niet en ik had besloten niet meer met haar mee te gaan naar haar woning. Ze mag dan wel veel verstand hebben van de architectuur, maar van een woning schoon houden zeker niet. We dronken nu geen ouzo, maar die heerlijke groene thee van het eiland Kreta. Dan blijf je nuchter. Toen…

Ik ging dus met mevrouw Amarante mee naar haar woning, de tiende verdieping in een flat met uitzicht op de Acropolis. De huiskamer was armoedig ingericht met versleten meubelen en gaten in het tapijt. Om op het balkon te komen moest ik door de slaapkamer. Het bed was niet opgemaakt en ik zag grote gele vlekken op het laken en op het nachtkastje stond…

Vroeg was ik opgestaan en na het ontbijt heb ik een wandeling gemaakt door het centrum van Athene. Toen ik terug kwam bij mijn hotel zat de dame, die ik gisteren ontmoette, al op het terras. Ze zag er nu betoverend uit. Luchtig gekleed in een korte rok en een doorzichtige bloes. Dat kon ook wel, want het was al warm. Ik begroette haar met een buiging…

Tijdens een vakantie in Athene kwam ik op een terras in gesprek met een dame van middelbare leeftijd over de architectuur van Griekenland. Met een zwoele stem vroeg ze of ik wist wat architectuur betekende. Ik raakte in de war hoe ze mij zo liefdevol aankeek en tot mijn grote verwondering mijn hand pakte. Is dat hier de gewoonte, dacht ik. Verbouwereerd…

Al heel vroeg was Wouter opgestaan. Voor Mien maakte hij een ontbijtje klaar, een snee krentenbrood, een gekookt ei en een glas sinas sap. Toen hij met het ontbijt boven kwam snurkte ze nog. Hij ging bij haar op de rand van het bed zitten en aaide haar over de wangen en riep zachtjes: ''Het is Moederdag Mien, hier heb ik een ontbijtje voor je…

Het speelde zich af in 1942, toen ik elf jaar was. Mijn ouders woonden met hun vier zoons in Amsterdam. De lagere school waar ik op zat was gevorderd door Duitse militairen, dus moesten de leerlingen naar een andere school. De soldaten die we tegenkwamen waren over het algemeen vriendelijk tegen de kinderen. Het enige wat ik van de oorlog merkte in…