(Hekel is een fantasie figuurtje die me mee helpt de boel in balans te houden.....de eerste drie verhaaltjes van Hekel zijn een introduktie van het geheel....Me and Hekel. In de volgende afleveringen zijn we een geheel.) HEKEL IN HET PARK Hekel zit met uitgestrekte beentjes op een verveloze houten bank in het park. Het is een warme herfst namiddag…

Gaan we naar Brugge? Neem je me mee naar een romantische stad die al bezaaid is met kerstbomen en kerstmannen voor de etalages? Waar je de chocomelk nog ziet dampen op de lipjes van kleine kinderen? Waar mannen in tavernes zitten, lallend van de Glühwein? Waar ik zal uitschuiven over de kasseien door de ijzel en waar jij me zal opvangen? Waar we samen…

(Hekel is een fantasie wezentje van zo'n 25 centimeter groot, die me helpt de boel wat in balans te houden als ik het overzicht kwijt ben.) HEKEL IN BED Hekel kruipt bij de verdrietige Mooie Vrouw in bed. Nadat hij zich uitgebreid genesteld heeft fluistert het wezentje: "Het is hier net zo warm als in een theemuts" "Mmmmmm mmm.......…

De bus is nog niet zo vol, dus kan ze lekker voorin zitten. Dicht bij de chauffeur, waar ze zich toch het veiligst waant. Haar bril goed weggestopt in de koker in haar tas, zodat die niet weer van haar neus geslagen wordt. De tas goed dicht. Doordat ze haar een tijdje met rust hadden gelaten was ze zo dom geweest om ook minder alert te zijn. Gisterochtend…

(Hekel is een fantasie figuurtje van 25 centimeter groot, die mij bij het overzicht en de relativiteit houdt) HEKEL IN BED Hekel kruipt bij de verdrietige Mooie Vrouw in bed. Nadat hij zich uitgebreid genesteld heeft fluistert het wezentje: "Het is hier net zo warm als in een theemuts" "Mmmmmm mmm.......", pleegt Mooie Vrouw te kraken…

(Hekel is een fantasie figuurtje van zo'n 25 centimeter groot die mij helpt het overzicht en de relativiteit te behouden.) HEKEL EN EINSTEIN ‘Kom eens hier, Isis...kom eens rustig bij me zitten,' zegt Hekel zwaar en serieus. Met zijn handje maakt hij een kloppend gebaar op het kussen naast hem. Om dichter bij Hekel te zijn laat ik me rustig…

Op ziekenbezoek Als ik alleen naar het revalidatiecentrum ga, loop ik wel eens uit bij het andere bezoek. Dat hier meer ouderen met hersenbeschadigingen verpleegd worden, kan ik wel zien aan hoe ze me op de gang passeren. Of komt het door het inrichtingsklimaat, dat uitdrukkingsloze? Zelfs de verplegenden lijkt het niet op te vallen als een…

Bij ‘we moeten praten’ voelde ik het al aankomen, bij ‘ik wil het zelf ook niet, maar het is beter’ wist ik het zeker. Dagen heb ik uitgesteld, weken, misschien wel maanden. Wanneer jij wou praten had ik geen tijd, was niet in de stemming, er was altijd wel iets. Totdat je me zei dat je het zo niet meer kon dat je het me nu zou gaan vertellen, hoe dan…

De man liep somber te peinzen terwijl hij sjokkend voortliep, omdat hij wist dat hij zijn trein gemist had. Dit was de druppel die de emmer deed overlopen. Alles werd hem even teveel. Hij had een heel leven achter de rug, misschien wel 10 x zoveel meegemaakt als een ander. Toch bedacht hij zich dat iedereen dat wel eens zou kunnen denken. Juist…

De grote passpiegel in haar slaapkamer had nog nooit gelogen. In de voorafgaande maanden had Meriam haar vaker om reflectie gevraagd. Meriam kon dit aan; zij was een sterke vrouw. De chemokuur had echter niet alleen de kwaadaardige celletjes in haar borstweefsel vernietigd maar ook haar mentale welzijn ondermijnd. 'Oh God', zuchtte zij bij het…

‘De tijd vliegt’. Wat een raar gezegde. Iedereen weet dat de tijd niet kan vliegen. Maar wat men wel weet is dat het betekent, dat alles korter lijkt te duren dan dat het werkelijk is. Denk er maar aan, als je oude kennissen van je al een hele tijd niet meer gezien heb. Je hebt dan nog zoveel om te bespreken, dat je dat niet in een paar uur besproken…

Het is tot op heden nog niet gebeurd, dat ik aanleiding zag om op een eerdere inzending terug te komen. Sterker nog, ik zal er nog even aanvullend op willen doorborduren. Zeker ook omdat ik door de redactie van nederlands.nl weer werd verblijd met een schitterende afbeelding onder mijn stuk. Dat doet me elke keer weer even denken aan vroeger, waar we…

(Hekel is een fantasie figuurtje van ongeveer 25 centimeter groot, dat vaak in de buurtkroeg woont. Hij helpt, als een ongevaarlijke alter-ego, de chaos in mijn hoofd in balans te houden.) HEKEL, DE DODE HOND EN DE BABY ‘De avond valt steeds vroeger naarmate we naar december kruipen’, knarst de rondborstige barjuffrouw die glazen poetst alsof…

Je ziet het zoveel gebeuren om je heen in het nieuws, in je kennissenkring, in je vriendenkring... hele programma’s worden eraan gewijd. Het moet allemaal snel, sneller, snelst. Het moet allemaal hard en harder; elkaar de loef afsteken... Hoe snel kan jij? Racen midden op de weg, in het dorp, in de stad, of waar dan ook. Alles moet snel, we hebben…

De zoveelste stille tocht, een dode die te vroeg naar de laatste rustplaats wordt gebracht, veel te vroeg. Elke dode door zinloos geweld is een dode teveel elk slachtoffer omgebracht door een dader die zich niet in kon houden is er één teveel. Ieder omgebracht persoon in elkaar geslagen, geschopt, gemolesteerd tot de dood erop volgt is te bizar voor…

Wanneer ik stel, dat de manier van vrijetijdsbesteding van de verschillende generaties ten opzichte van elkaar net zo variabel is als de beleving van gezelligheid, dan is dit niet meer dan het intrappen van een open deur. Ook ónze jeugd heeft nog steeds de toekomst naar wij mogen hopen. Onze veertigers zijn er nog mee bezig zich naar een definitieve…

Soms heel soms kun je denken dat alles onderdeel is van een groter plan. Een groter geheel. Alsof alles wat gebeurt als puzzelstukjes in elkaar past. Een masterplan dan wel te verstaan. Niemand zou dit ooit kunnen bedenken. Het zit erg wiskundig in elkaar. Zo doe je bijvoorbeeld boodschappen en haalt voorraad. Dit omdat de buurtwinkel gaat sluiten…

Het was gezellig druk in de sportkantine. Het 25jarige jubileum van F.C. Heveadorp werd uitbundig gevierd. Job baande zich een weg terug langs de benevelde luitjes die zich rond de bar verdrongen. De barkeeper zou zijn bestelling 'vijf pilsjes en een Spa-rood' aan zijn tafel serveren. Op een afstandje observeerde…

Zoals zoveel mensen ga ik elk half jaar op controle naar de tandarts, met de spreekwoordelijke “dood in mijn schoenen” want er zijn volgens mij niet veel mensen die er helemaal niets van hebben om één keer per half jaar die controle te moeten doorlopen, en nu praat ik niet over het gros van de hele wereld, ik praat over mezelf. Vreselijk vind ik…

Ik sta in het midden van het podium vlak naast de danspaal, met adrenaline en zenuwen gierend door mijn lijf tuur ik de grote zaal in, het is er schemerdonker en afgeladen met mensen. Dan knalt er harde rockmuziek met een stevige beat uit de speakers en de lampen flitsen aan….. Doodstil sta ik in het spotlight, wacht op het juiste moment in de muziek…