Je kan de televisie niet aanzetten of je ziet weer van die mensen die zich zonodig op moesten laten leuken door mister Schumacher himself. Opleuken kan ik het eigenlijk niet eens noemen, het is eerder ‘afleuken’. Als Marijke Helwegen niet met haar plastic hoofd op tv is, dan is het Conny Breukhoven wel. Om over al die ‘make me (not) beautiful’ programma…

Den Haag Centraal Station. Daar moet ik naar toe. Met m’n rot humeur. Het gezeur in m’n kop. Snapt u wat van de wereld? Ik alleen in een sneltrein met ’n lekker bakkie koffie, twee toffe gecultiveerde vrouwen tegenover me. Met wel iets plats, zal ik maar zeggen. Vooral onbereikbaar toch. En dan eindbestemming Schwartzwalder Kirschtorte, altijd donkere…

Waarschuwing vooraf, dit stukske proza is doorspekt van beestachtigheden, plantaardig ingebed, maar in de eerste plaats totale onzin. En zo heb ik het het liefst, u weet niet waar u met mij aan toe bent, houden zo. Recht de schouders, krom de rug, ik schrijf waanzin. Geen gevleugelde wezens te zien, en toch staat ie daar, de vliegenzwam. Soms…

Mensen zijn mensen, maar soms zie je er echt wel erg aardige tussen. Natuurlijk is elk mens op zich bijzonder, maar zelf heb ik toch wel zo mijn voorkeuren voor bepaalde types. We zouden het deze ochtend over de Ramadan hebben. De Ramadan betekent een vasten, niet eten en drinken van zonsopgang tot zonsondergang. Dat schijnt dan een bepaalde tijd…

Als je in de vertrekhal van een vliegveld staat, liefst een echt groot vliegveld met veel vluchten die mensen over de hele wereld sturen, zie je allemaal gezichten met allerlei achtergronden. Ik ben daar één van. Na toch al heel wat keertjes in het zachte pluche van de economyclass geploft te zijn verbaas ik mij over niets meer. Dacht ik. Zij verbaasde…

Het is weer zover hoor en het staat met grote koppen in de krant. Er is weer zo’n vrouw die zich genaaid voelt door een man, terwijl hij met het deel van zijn lichaam dat daarvoor bedoeld is, niet eens in de buurt is geweest. Sterker nog, zíj naait hém! Sinds Lubbers schijnt het weer in de mode te zijn om massaal mannen aan te klagen die een vingertje…

Rond half acht reed ik de Hamakerstraat in. Mijn moeder was na een valpartij hier in Verzorgingshuis Wilgenplas voor korte tijd opgenomen. Het had weinig gesneeuwd onderweg, maar de parkeerplaatsen waren glad. Via de hoofdingang liep ik naar het appartement van mijn moeder. Ze was net op de wc: “Ik kom eraan!” Haar kamer was nog wat kaal maar rook…

Het is Nieuwjaarsdag. Het nieuwe jaar ligt er nog fris en glanzend bij als een ongevouwen euro-biljet, waarvan de waarde maar niet tot mij door wil dringen. Gisteravond heb ik de laatste resten van het oude jaar weggespoeld op een gezellig feestje met een paar vrienden en iets meer onbekenden. Ik maakte onder anderen kennis met Anna en Victor. Anna…

Wat moet je als alleenstaand mens allemaal niet doen om je zelf bezig te houden. Best moeilijk, dat kan ik u verzekeren. Toch weet ik dat als ik er niet op uitga, ik echt wel eens depri ben. Mijn probleem is echter dat ik eigenlijk geen zin heb om alleen er op uit te gaan. Hoe ik dit ooit zal moeten oplossen is maar de vraag. Natuurlijk doe ik…

Zij zaten aan de zachte tafel op het ovale terras hij ademde saffraandraadjes zelfs de zon speelt er graag Zij dacht aan blauwe riddersporen en hoe de tijd zal barsten Rond de kerktoren zwermden kraaien hij zei; ze overleven ons ach, weten is een erfenis een scheef gevoel aan de voet der dingen mag ik verdwijnen wat ik drink is op jou…

De dagen worden korter, om half 8 is het al pikkedonker. Langzaamaan wordt het kouder,alhoewel ik gisteren nog 19 graden constateerde. Het waait, de bladeren vallen, zo ook de regen. Achter de televisie met een bakje thee bekruipt me ineens een rotgevoel. Gadverdamme, de feestdagen komen eraan. Sinterklaas, nou die kan ik nog wel hebben, even buiten…

Een kop thee. Met honing. Beslagen ramen. Regendruppels vliegen tegen het dakraam. De lucht is grijs. Geen wolken. Boomtoppen waaien. De mensen fietsen hard. Tegen de wind in. Een vrouw met een geel regenjack. Haar dochtertje met een roze regenjackje, achterop. Ineengedoken fietsend. Kijkend omhoog met haar mondje open om regendruppels te vangen…

Donderdag 20 oktober 2005 om 20.00 uur is het zover. In het nabij Amsterdam gelegen dorp Diemen. Wij gaan naar Diemen. "Wij" zijn de Zakdoekjes, Tempo Team 12. Tempo-zakdoekjes bracht ooit het spelerskapitaal. Weliswaar zijn de Zakdoekjes verdwenen als sponsor. Sindsdien zijn wij zwak gemotiveerd. Onze top verkeert in de luwte, gaan niet voluit…

Mijn neef is nicht geworden. Alhoewel, dat was hij al... en dit gegeven behoeft enige uitleg: hij was al een jaar of tien uit de kast en fulltime 'nicht', d.w.z. homoseksueel, maar dit bracht hem uiteindelijk toch niet helemaal wat hij ervan verwacht had. Karel voelde zich vrouw en opgesloten in het verkeerde lichaam. Tja, een klein miskleuntje van…

Ik heb een date. Dat houd je toch niet voor mogelijk. Een date en dat op mijn leeftijd. Ik ben al 56 jaar notabene. Tijden veranderen, dat kan men wel zeggen ja De ingrediënten om zoiets tot stand te brengen heb ik: een heuse computer en ik geniet echt van dat ding. Er komt dan een dag dat je er zo vertrouwd mee raakt, dat je naar de dating…

Door de komst van een baby bij een van de buren, was de vraag waar de baby's nu vandaan komen gerezen; en toen we samen op kraamvisite waren geweest en ik mijn moeder de vraag stelde kreeg ik verscheidene variaties op het ooievaarverhaal te horen. Mijn zus Elly kwam achter een vat zuurkool vandaan, daar hadden ze haar gevonden vertelde mijn…

Familie, moe en liefdevol, kruipt de auto in, negeert de file We lagen toch al de hele dag ziek zwak en misselijk te leuren op bedden en langs verplichtingen. We verorberen cassavecrackers en dertig-kaarsjes-taart tot de laag chocolade een onderwerp vormt van creme fraiche en suiker, weight watchers en verdiensten Langzaam, via oude verhalen…

Opmerkingen: Het curieuze van deze foto is dat je vanuit zee gezien zo het flinterdunne duin van vissersdorp Ter Heijde herkent, ook de rechteropgang vanaf het strand. Alleen de achtergrond klopt niet. Het kerkje staat er vanuit dit perpectief terecht niet op. In 1933 was de nieuwe bebouwing van Ter Heijde afgerond(in 2e W.O. door de Duitsers als de…

Als ik ergens een hekel aan heb, is het boodschappen doen op een zaterdagmorgen. Ik vloek mezelf de tering tegen vrouwen die hun belevingen van de week midden in het gangpad staan te verkondigen. Mijn handen gaan jeuken bij het horen van jankende kinderen die buiten zinnen raken, omdat moeders geen Sponge Bob macaroni in de kar wil pleuren. Maar goed…

Ik kwam niet veel buiten de laatste jaren, alleen met mijn man en meestal op weg naar zijn familie. Toen ik ging scheiden veranderde er echt veel in mijn leven. Wat meer ging ik alleen het dorp in en ontmoette mensen. Mensen die bekenden werden en later soms zelfs vrienden. Zo ontmoette ik ook Yvonne. Ze was precies 1 week jonger dan ik en erg…