"Hallo, ik ben Hans..." "...Ik ben Els van Halsteren de Blaauw..." "Zullen we gaan zitten?..." "O.k." "Je ziet er leuk uit..." "Dank je, jij ook wel..." "Wat ga jij bestellen...?" "Ik weet niet....". "De ikan pedis schijnt hier heel lekker te zijn" "Wat is dat dan?..." "Makreel, wel pittig..." "Ik houd niet van vis,…

De stille straten voedden haar gevoel van paniek en eenzaamheid. Al uren slenterde ze door de nachtelijk verlaten stad. Benen wilden niet meer, haar hele lijf deed pijn en haar maag protesteerde misselijk... Voor een winkelruit bleef ze moedeloos staan. De bleke maan weerspiegelde haar witte gezicht. De donkere wallen onder de uitgebluste ogen vielen…

De trein dendert langzaam door het grijze landschap dat door een laaghangende sluier van mist in tweeën wordt verdeeld. Zittend tegen de opengeschoven laaddeur van de trein kijk ik uit op de benevelde jungle. Naarmate het daglicht het overneemt van de lange nacht die ik doorgebracht heb in de trein naar Jakarta verandert de eindeloze grijze begroeiing…

Ze dronk gin, rookte, en was van Indiase afkomst. Jachtseizoen geopend. Maar zij sprak mij aan. Zo gaat dat, soms. “Just for two days.” “You?” “One night.” Je verslikt je net niet in je wiskey. Je denkt. Mooie tijdsbepaling. De plaats van handeling, een hotelkamer. Maar dat zeg je niet. Ze vraagt je naar je…

Ik heb een favoriet café, daar aan de grote markt. Het is een beetje klein, maar ik ga er vaak heen, ’s middags om een tosti te eten tussen het schoolbezoek door, of ’s avonds als ik met mijn vrienden uit ben. Maar het liefst dinsdagmiddag, het liefst ga ik er dan heen. Want het heeft namelijk een heel mooi uitzicht, over de grote markt, en op dinsdag…

Voor het begint Ergens, diep verscholen in het bos, leeft een heel bijzonder wezentje. Niemand, maar dan ook echt niemand, heeft het wezentje ooit gezien. Één keertje, slechts één keertje, heeft iemand hem gehoord. Heel zacht. Zo zacht dat die iemand dacht: "Da’s niks" en door is gelopen. Dit verhaal gaat over dat bijzondere wezentje. Je…

Toen het moment van tederheid vervlogen was en zakelijkheid zich over de dingen om hen heen verbreidde, zei Ilma: 'Vind je het allemaal niet absurd?' 'Wat allemaal?' Ilma haalde haar schouders op, wat eerder een vrouwelijk 'ach, ik weet het niet' was dan een teken van ongeduld, namelijk 'met jou kun je ook nergens over praten'. 'Natuurlijk…

Er was eens een meisje, een lief meisje. Er was iemand op deze wereld die zij ook heel erg lief vond. Hij maakte haar in gedachten soms helemaal wild, hij speelde met haar, ze wist het wel. Ze wilde dat hij met haar speelde. Ze speelde met hem, met woorden, met dromen...... Ze vond hem bijzonder, ze vond hem zo bijzonder dat ze het maar…

Ik weet het, ik weet het. Er zijn mensen die het veel naarder hebben dan ik. Ik heb het zelfs goed. Ik ben nog kind, ziet u. Nederlands, en wel opgevoed. Mijn vader is een dierenarts, een brave man. Lief, en begrijpend. Tenminste, soms, net als mama. Ze doen hun best, maar kleine dingetjes, kleine dingetjes, zoals vlinders in je buik, begrijpen…

Het begon allemaal toen ik nog een klein meisje was. Op school moesten er opstellen geschreven worden. Ik weet nog wel dat ik dan altijd erg blij was, want ik vond bijna niks leuker dan verhalen verzinnen. In mijn rapporten stonden dan ook vaak opmerkingen als: "We moesten zo lachen om je verhaaltjes" en "Je verhalen lees ik altijd met een glimlach…

De generaal-majoor hapte lucht om te protesteren, maar bedacht zich. De kroonprinses streek Kwame over zijn wang en drukte onze handen. 'Maar zeg dan toch iets, jongens!' maande Verveer. 'Bevalt het hier, mes petits princes? Is Holland ook maar een beetje thuis? Kinder, arme kinder, kunt u een weinig aan ons wennen?' Kwame en ik keken elkaar…

Londen is een grote stad met veel dingen te zien en te doen. Maar desondanks heb je deze stad niet gezien zonder dat je naar London Zoo geweest bent. Sommige mensen beginnen in deze dierentuin bij het begin, herkenbaar aan een bordje met ingang er op, en lopen zo snel mogelijk langs alle kooien om vervolgens het park weer te verlaten bij de plek waar…

Slechts één maal in mijn reeds nogal tamelijk gevorderde leven heb ik mij ingescheept op een zeiltjalk van de zogenaamde "Bruine Vloot". Vervolgens was ik, eveneens in één keer, besmet met het zeilvirus. Toen er dan ook laatst bij het met name bij de Noordelijke lezer bekende Paterswoldsemeer een Volksboot werd aangeboden, was ik er als de waterhoentjes…

Het is vier uur 's nachts. De avond was fantastisch geweest en ze had uitbundig gedanst... Ze kende bijna iedereen in de 'Playa', haar favoriete disco. Deze avond had haar bijna geen cent gekost, ze zag er goed uit en dat wist ze. Henk had bijna twee uur om haar heen gehangen,hopend op een vervolg. De drankjes die ze van hem kreeg aangeboden…

In verband met de vakantie van de redacteur van het tabblad 'Proza' worden in de periode van 10 juli t/m 10 augustus géén nieuwe proza-bijdragen geplaatst. De redacteur wenst je ook een plezierige vakantie toe!…

‘…vanuit de Balearen ons land zal bereiken. We verwachten weinig verandering van temperatuur, geen bewolking en alleen aan de kust een zeer zwakke zuidenwind, windkracht 0,01,’ sprak weerman Erwin Grol. Op de monitor verscheen het beeld van een zonovergoten strand, bedekt met lijven. Het zweet liep met kriebelende straaltjes langs de weerman zijn…

Donderdagavond, moet nog naar de stad om een cadeautje te kopen. Het regent buiten en als ik omhoog kijk naar de grote grijze wolkenmassa boven me word ik er niet vrolijker op. Het is 4 juli zeg ik hardop, het is 4 juli, waar zijn de zwoele avonden? Bij de stad aangekomen vind ik met moeite een parkeerplaats. Ik ren onder mijn paraplu door…

Ja, ik, Multatuli, 'die veel gedragen' heb, neem de pen op. Ik vraag geen verschoning voor de vorm van mijn boek. Die vorm komt mij geschikt voor ter bereiking van mijn doel. Dit is tweeledig. Ik wil in de eerste plaats het aanzijn geven aan iets dat als heilige poesaka zal kunnen bewaard worden door kleine Max en zijn zusjes, als hun ouders zullen…

12:00 Lag ff een boekje te lezen zoals altijd. Ik ben nog niet erg moe en ben al een beetje gewend aan het laat opblijven. Het is immers al vakantie en morgen kan ik zo lang uitslapen als ik wil. Het boek is eigenlijk een beetje saai maar dat maakt me niet uit. Ik met wat te doen hebben want ik verveel me te pletter. 12:30 Ben al een beetje…

Vandaag was weer zo’n dag. Zo’n dag waarop je wakker wordt en denkt: wat doe ik in deze wereld. Als ik in bed blijf liggen gaat alles ook wel door zonder mij. Niemand die er nut van heeft dat ik besta. Dan draai ik me nog eens op m’n andere zij en doe ik m’n ogen weer dicht. Als in een film draaien allerlei gebeurtenissen voorbij. Alles is zo gewoon…