Op alle zolderkamers waren de schuine hoeken van het dak afgetimmerd op ongeveer een meter hoogte. Daarachter waren diepduistere kastjes ontstaan waarin zich in de loop der jaren de stoffige herinneringen ophoopten. Ik trok regelmatig op een regenachtige middag een kastje open op de kamers van mijn broers om er rond te neuzen tussen oude strips, boeken…

Naast de garage was achter het huis eerst een terras en dan een grasveldje. Het terras bestond voor de helft uit een groot vlak van beton, dat aan het huis vast leek te zitten, de andere helft bestond uit betonnen platen van 50 cm bij een meter, die los lagen. Ze waren loodzwaar, maar heel af en toe moesten we ze optillen van mijn vader want de ruimte…

Soms zongen we bij de piano op zondagavond psalmen en gezangen en liederen. Dan speelde mijn zusje. Het waren onwerkelijk mooie momenten, die niet pasten bij onze doordeweekse manier van doen, maar wel bij onze gesprekken over dominees, preken, de bijbel en het geloof. We hadden een groot huis met negen kamers, een kelder, een zolder en een vliering…

Tijdens het Dordtse stoomevenement kwam ik hem tegen. Schuilend onder mijn paraplu zag ik hem met zijn begeleider staan, of beter gezegd zitten. De rolstoel met de oude man die de regen opving in zijn schoot. Druppels stroomden langs de achterkant van zijn brillenglazen en vormden een plasje in de onderste plooien van zijn jas. Als vanzelfsprekend ging…

Het was 1964, mijn eerste reis als matroos. We moesten hout halen in Finland in het één of andere haventje waar ik nadien nooit meer geweest ben. Het duurde een week om ons schip te laden en in die tijd kreeg ik verkering met een lief meisje dat ik niet verstond, maar ze kon wel zoenen. We kerfden onze initialen in één van de balken die nog op de kade…

Oorspronkelijk was het een veemarkt, maar nu staan er alleen maar heilige koeien, zij het heel oude, want het is de Vehikel Oldtimer Beurs in Utrecht. Een ideale gelegenheid om oude liefdes weer eens op te poetsen. Als ik aan kom rijden zie ik buiten al de nodige koopjes staan: een grijze Eend, een Volvo Amazon uit 1964 en een diepzwarte Peugeot 404…

Het is alweer verschrikkelijk lang geleden, maar ik kan het me nog goed herinneren: de wekelijks terugkerende vraag van mijn moeder: morgen komt de werkster, wil je vanavond je kamer opruimen, want morgen komt de werkster en dan kan ze jouw kamer ook doen. Het was meer een opdracht dan een vraag, maar goed. Ik was destijds nogal obstinaat, dus ik…

Ik ben nou een ouwe lul van bijna vijftien, door de wol geverfd en gepokt en gemazeld, maar jaren geleden, en nu spreek ik over begin deze eeuw, hadden mijn ouders het plan opgevat om ons, de zoons, mee te nemen op een autovakantie naar België, naar het gebied waar ze alleen maar Frans en Duits spreken. Wij waren niet veel gewend qua reizen, een…

Greet werkt al jaren in het café en ik bestel twee koffie bij haar. ‘Jij komt toch altijd met Nel koffiedrinken hier,’ vraagt ze met opgetrokken wenkbrauwen.. ‘Ja, klopt. Op de even dagen. Op de oneven dagen met Del hier..’ ‘Del?’ ‘Ja Del. Zo heet deze mevrouw die hier naast mij zit.’ ‘Neem mij effe in de zeik! Denk je dat ik getikt ben of zo?’…

Toen ik vanmorgen in de spiegel keek en mezelf zag besefte ik dat ik lelijk was, gewoon lelijk, verschrikkelijk lelijk. Ik snap niet waarom ik het vanmorgen pas zag, alsof ik het gewoon nooit heb opgemerkt. Vreemd, want ik loop toch altijd al rond met dezelfde kromme neus en uitpuilogen. Ik ben Selena, veertien jaar oud, heb groene ogen, blond…

"Wat is het hier toch met al dat wit?" vroeg mijn Afrikaanse vrouw. "Wit?" zei ik. "Ja, al dat wit. Ik ben er bang van. Je moest eens weten hoe het is in de Afrikaanse zon, het bloedhete licht dat onze krachten opslorpt. Ik heb het meer voor valavondzon, getemperd licht, de zwartheid van de nacht, de koelte van de nacht". "Het zit in onze…

Toen ik nog als verpleegkundige werkte op een afdeling voor patiënten met een chronische psychiatriese ziekte, verbleef daar een man die iedere dag precies om klokslag half acht aan het ontbijt verscheen. Keurig gestoken in een bruin pak en wit overhemd. Als ontbijt nam hij altijd een snee brood met kaas en een met jam, een kop thee met twee schepen…

Hij heeft een maand bijna niks van haar gehoord. Eerst, toen ze er pas was, bijna elke dag. De Grote Stad. Het viel haar zo tegen. Niks dan bos en inrichting. Haar klasgenoten. Ook al van die provinciaaltjes. Beter zo, dacht Hans. Geen concurrentie. En misschien zou ze wel snel weer terugkomen. Dat schreef ze tenminste, de eerste week al. Maar toen…

Ik sta onder de douche. Het kost me de laatste tijd erg veel energie, ik ga met steeds meer tegenzin douchen. Nu heb ik mezelf zover dat ik mijn slaapkleding uit heb getrokken, op een hoop het gesmeten en onder de warme straal ben gaan staan. Ik sta al een paar minuten als ik plotseling moet plassen. Het doet me denken aan al die momenten dat ik onder…

De jaren van verslaving. deel 1 Toen ik na al deze ellende van dwalingen van het gerecht niet meer wist wat ik moest doen, begon de volgende periode van problemen in mijn leven. Wel of niet door mijn schuld, het was zo. Ongelovig staarde ik naar mijn paspoort waar eens mijn kinderen gestaan hadden. Stond nu niets meer. Eigenlijk was het net…

Ik heb een beetje een raar gevoel. Ik weet niet hoe ik het moet zeggen, maar echt lekker voel ik me niet, een beetje tussen hangen en wurgen in. En als je je dan zo voelt, zie je de dingen ook een beetje anders, dan is het net of heel de wereld je in de maling neemt, rot is dat. Zo'n dag van als je de school van je dochter belt om haar ziek…

Nu de passie- en paastijd weer voorbij zijn denk ik ongewild terug aan een gebeurtenis uit vroeger tijden. Ik probeer m’n gedachten weer te geven. Hij heette Huub, was in het begin van de veertig, gehuwd, vader van vier kinderen, 16, 14, 12 en 10 jaar oud (beurtelings meisje, jongen) en hij was ’iets’ bij de Haagse politie. Op de 13de november…

Wonderen zouden ze echt bestaan? Wie gelooft er nu nog in wonderen. Ik als ik zo vrij mag zijn. In de herfst zoek ik naar paddestoelen enkel en alleen omdat ik anders niet meer in kabouters kan geloven. Anders is het met de wonderen gedaan. Wonderen hebben altijd al bestaan. Waar komen anders alle sprookjes dan vandaan. Blijven geloven in…

Op een dag wist boer Thomas niet meer hoe zijn lievelingskoe Lena heette. He, gek, dacht hij, hoe heet ze nog maar weer. Zijn hele leven had hij gezwegen, hij werkte alleen op de afgelegen boerderij met zijn vee en Fordson Dexta trekker. De boodschappen werden bezorgd en hij had geen tv of krant. Wel een radio met omrop Fryslan, zodat hij wist wanneer…

Zij moest leren Als hij terug kwam van Leiden geen vragen te stellen…na twee jaren was dit voor haar geen probleem. eenmaal terug was hij weer helemaal blij. Zij moest leren Dat de gesprekken die hij voerde met Baba niets was om jaloers op te zijn… ze begreep dat het te maken had met hun vlucht en dat kamp…daarover te Zij moest leren…