Het was stil in de kamer. We zwegen vaak. Het meubilair was aandoenlijk, petieterig, als zou het een geruststelling moeten vormen tegen de demonische krachten die vaak losbarstten. De poppen op het rieten kastje staarden me kalm en sereen uit mokkabruine ogen aan. Ze hadden vlechten en droegen Schotse rokken. Ze waren, net als ik, stille getuigen van…

Krikke, onze burgemeester van het dorp had de ingezetenen bijeen geroepen voor een vergadering in zijn woning. Besproken moest worden mijn voorstel om op het plein midden in het dorp een standbeeld te plaatsen van de uitvinder van het wiel of van de muizenval. Mijn voorstel werd in stemming gebracht en als waanzinnig verworpen. Teleurgesteld ging ik…

Zij behoorde niet tot die meisjes, die de dubieuze eer genieten dat hun geslaagd uitgevallen gezichten en hun ideale proporties reeds als zij zeventien zijn de covers sieren van de "glossy magazines" en die op jeugdige leeftijd onderwezen worden in de finesses van de liefdeskunst door hun opeenvolgende aanbidders. De gelijkenis van haar pafferige…

Toos is 25 jaar en nog steeds vrijgezel. Ze verlangde naar een lieve man. Eindelijk kwam die kans. Ze werkt in de kantine van een verzekeringsbank. Toen verscheen er een jongeman, die zei: ''Ik vind je erg lief, Toos'', en hij liep weer door. Een paar dagen later zat ze aan een tafeltje een boterham te eten toen hij naar haar toekwam en vroeg…

Het ontroerde mij aanvankelijk en ik was ervan onder de indruk toen ik de stem aan de andere kant van de lijn hoorde: "Met de SP!" "Ja, uw zaak is een rare zaak" bevestigde men. Zou men zich erachter gaan scharen, zou men een forse verdedigingslinie, een buffer, een dam gaan opwerpen tegen het beleid van regering en gemeente, dat mij dieper en dieper…

”Wijze man onder een bananenboom van de apen ik zoek bij u de wijsheid. Mag dat van u?” ”Natuurlijk mag dat niet mijn jongen! Jij bent immers een lelijke aftandse aap en ik ben je lieve en snoezelige doodskopaapje die je hebt gevonden bij de verrottende en stinkende bananenboom. Lelijke jongen stel nu discreet uw vragen. Niet te snel want ik heb…

HIJ was een beetje een mallotige vent; hij spoorde niet helemaal; dat was me bij een eerdere ontmoeting duidelijk geworden.... ZIJ zat op een bankje bij de halte van lijn zes; een jonge, florissante schoonheid met kaarsrechte tanden, een zilverkleurige piercing in de lip en felrood, haast rozerood of zo men wil oranje geverfd haar. Hun ontmoeting…

Uit de krochten en spelonken, uit de straten, lanen en ringbanen van de stad die mijn universum en mijn thuis is geworden, bij gebrek aan mijn echte thuis in deze wereld, dat voorgoed tot het verleden behoort, kan zomaar ineens een bekende of onbekende opduiken uit een nabij of ver verleden, die al dan niet tot de verbeelding spreekt..... Op het…

Frank en Annie waren al twintig jaar getrouwd. Hij was metselaar en zij werkte als verkoopster bij een warme bakker. Tot haar grote verdriet kon ze geen kinderen krijgen. Hij vond dat helemaal niet erg, want dat gejank van kinderen vond hij verschrikkelijk. Hij ging liever in het buurtcafé biljarten en met vrienden een borreltje drinken. Hij nam haar…

Ergens in Midden-Europa liep de wijsgeer Philippus langs het bergpaadje omhoog. Ook al was deze filosoof een westerling, hij droeg een Indiase tulband. Een lange, wijde Oosterse mantel reikte van zijn schouders tot aan zijn enkels. Philippus ging van het paadje af, stapte tussen struiken door, en stond stil bij een lage rots. "Ik ga weer eens heerlijk…

Eerherstel, rehabilitatie. Genoegdoening. Daar is het mij om te doen, dus vandaar deze brief. Weliswaar opnieuw. Zuiver omdat er iets rechtgezet dient te worden. Puur daar uiteindelijk het recht moet en zal zegevieren. Dat verdrag dat jullie onderling op een gegeven moment hebben gesloten, zuivert jullie geweten geenszins. Door dat pact, die overeenkomst…

Tussen de liefde en de leegte kwam Chris, ter navolging van Lisa, Sofie en Hilde, alweer zomaar, als uit het niets, op weg naar ergens of op zoek naar anderen en op blote voeten mijn leven binnen. Wie op blote voeten mijn leven binnen wandelt, is nooit van plan om lang te blijven. Dat weet ik uit ervaring. Doch ze hoeven niet te blijven. Eerder nog…

Twee oudere mensen liepen voor haar uit en bespraken met elkaar hoe verschrikkelijk die vent zich aanstelde. Hij doet net alsof hij je nooit ziet en soms doet hij net alsof hij haast niet kan lopen. Maar gisteren liep hij heel kwiek door de supermarkt heen hoor, zei de vrouw tegen de man. De vrouw die er achter liep en deze verhalen over deze man…

Met vijf andere jongeren werkte ik twee weken op een camping in Ouddorp aan Zee. We waren met drie heren en drie dames. We werden geacht om in een grote tent de kinderen te vermaken met christelijke liederen en leuke spelletjes. We zaten dan samen met de kinderen in een grote kring, terwijl één van de vakantiewerkers een bijbels verhaal las. Daarna…

Op die merkwaardige avond, waarop vele vlaggen in Tilburg halfstok hingen, ben ik mijn jaarlijkse kermisbezoek af gaan leggen (een merkwaardig contrast....) "The show must go on" zegt men in zo'n geval (maar ten onrechte....) Een julizon blakerde de wereld maar later ruisten de bomen in het lichte briesje dat de avond nog bood. We zouden elkaar…

Met mijn Cosmopolitan in de hand wacht ik tot de gate voor Genua open gaat. Italia…waar zeer waarschijnlijk, zoals ‘sempre’, al mijn zintuigen bevredigd zullen worden. Mijn Hollandse vriend, René, had een column in de Telegraaf, reiskrant gelezen en hun raad opgevolgd. Te warm, te druk en misschien ook teveel Italianen… Ik vertrek dus alleen…

Je laat de zachte, kwetsbare katoenpluizen door je handen glijden en op de achtergrond hoor je het zware, dreunende geluid van een stoommachine en van de nijvere brei- en weefmachines die zonder ophouden de inslag door de schering jagen.... Het is de erfenis van je geboortestad die hier in ere en in leven gehouden wordt; je bent in het Nederlands Textielmuseum…

Ze waren al op leeftijd, nou niet super oud, maar gewoon flink ouder. Haar gezichtsvermogen was flink achteruitgegaan en fel licht verdroeg ze niet meer. 's Avonds bij het invallen van de duisternis, kreeg zij het zicht, wat haar niet stoorde en haar gele bril, die zogenaamde nachtbril die niet elegant stond, maar hielp. Hielp wat nog te veel…

Lange, lange tijd heeft een gebouw met grijsgekalkte muren en een zeer mistroostige uitstraling dat ik vanuit mijn woning kon observeren, het straatbeeld gedomineerd in mijn wijk totdat heftrucks met mechanische, haast voorwereldlijk aandoende "muilen" aan de sloopwerkzaamheden zijn begonnen. Ik zie ze nu af- en aanrijden; ze zetten hun metalen tanden…

Thuis spraken we het dialect van zuidelijk Brabant: we zeiden "oew" en "hedde gij"; een taal die we ons als kinderen razendsnel eigen maakten, te midden van de buurt- en klasgenootjes met wie we knikkerden, rolschaatsten en de zweep om de felgekleurde tollen sloegen, maar onze Friese oma, die zonder een ziekte, zwakte of misselijkheid drieënnegentig…