Tot voor kort zong de kanarie jubelend zijn lied; het snaveltje half geopend; het bolle keeltje trillend, tot hij op een dag één gezwollen pootje consequent optrok en verborg in zijn lichtgele verenpak; een onrustbarend teken. Met de auto van een vriendin gaan we op weg naar de dierenarts, die gehuisvest is in een buitenwijk. Op de achterbank staat…

Trees en Wendy wonen naast elkaar. Ze zijn allebei net in de dertig en knap van uiterlijk. Trees is mollig en heeft lekkere zoenlippen en ze heeft lang blond stijl haar. Mannen kijken altijd even achterom als ze passeert in haar korte leren rokje. Adembenemend zijn haar wiebelende heupen. Ze is getrouwd met Henk, een bouwvakker. Wendy lijkt meer…

Rumbonen waren mevrouws favoriete lekkernij, dat wist ik al wel....Ze vroeg me ze te halen voor haar bij "Jamin"; ze waren verpakt in het doosje met de afbeelding erop van een sfeervol, zonnig, Jamaicaans tafereeltje; een diepblauwe zee met een zeilbootje erop, tropische palmen en op de voorgrond een ezeltje met zijn voerman en op de zijkant de tekst…

Mien zat achter de geraniums naar buiten te loeren. Ze keek verbaasd toen voor de deur een Daf vol met deuken stopte. Twee mannen keurig gekleed in een grijs kostuum kwamen de auto uit. Ze keek nog eens goed en herkende de minister-president. De huisbel rinkelde. Met een bonzend hart slofte Wouter naar de voordeur en opende die. De minister president…

In het vierde oorlogsjaar werd ik dertien en zat ik in de vijfde klas van de lagere school. In de hoek van het leslokaal stond een hoge potkachel, waarin in het koude jaargetijde cokes werd gestookt. In 1943 werden de rantsoenen steeds minder, want je kreeg van alles minder en fruit, zoals sinaasappelen en bananen en andere exotische producten werden…

Het was een beeldje van een trotse, fiere meeuw met keurig opgevouwen, strak wit verenpak, zittend op de sokkel van een zwarte steen, dat ik aantrof in een zaak voor huishoudelijke artikelen. Mijn blik viel erop: het stond daar onopvallend tussen geurkaarsen en andere parafernalia. Ik wilde het haar, mijn beschermelinge, graag cadeau doen voor haar…

De oudjes zaten avonds nog buiten, heerlijk weer was het. Op het tafeltje staat een flesje bier en een pakje shag voor hem en Mien dronk koffie met een appelpunt. Het begon te schemeren. ''Ik ga naar binnen ouwe, want ik moet je overhemden nog strijken.'' Even later was ze in het voorkamertje aan het strijken en ze hoorde iemand kuchen. Ze is…

Het was een warme zomeravond in juli. Langzaam begon het te schemeren. Op straat werd het al stil. Toen Wouter naar buiten ging om zijn fiets in de schuur te plaatsen zag hij een meisje voor de deur van buurvrouw Carla staan. Dat vond hij vreemd. Ze zag er slank uit en hij schatte haar ongeveer twintig. Nieuwsgierig als hij was ging hij meteen naar…

....onvermijdelijk is de tijd aangebroken waarin de verhuizing een feit, mijn route verlegd en het decor veranderd was. Nooit zou ik meer de muffe geur opsnuiven van de gangen van het "oude" Zorgcentrum en de langwerpige tafel in de grote zaal zien waaraan een Indonesische mevrouw niet uitgepraat raakte over het zonlicht, dat haar jeugdjaren in het…

Ik ben een gelukkig geprezen nageslacht waarin van mijn moederskant zijnde zo goed als alle neven en nichten drugsverslaafd zijn en van mijn vaders kant idem dito plus maar dan met een extra slok er boven op. Hoe kon het met mij eigenlijk goed aflopen? Ik was bij voorbaat kansloos. Dit is geen afschuiving als wel de bittere waarheid. Dit is voor u verder…

In de juwelierswinkel hadden al die mooie dingen elkaar veel te vertellen. Niemand stoorde hun gesprek. "Ik woonde kort geleden nog in het mooie kasteel van een deftige graaf," zei een mooie ring met vier diamanten. "Daar was het veel beter dan hier in deze etalage. Waar zal ik volgende week toch zijn?" "Wij edelstenen blijven altijd leven,"…

Ik moet effen de buitenlucht in. De regen was opgehouden. Voor alle zekerheid nam ik mijn paraplu mee en verliet de woning. Nu niet naar de weilanden, maar richting bos. Van mijn huis naar het bos is ongeveer een kwartier lopen. Het is een smal pad met aan weerszijden weilanden. De koeien waren al binnengehaald. Lekker in mijn eentje liep ik daar.…

De dag is gekomen, het was een septemberdag, waarop mevrouw voor de eerste keer al op mijn komst wachtte, althans ze gaf daar duidelijk blijk van doordat ze in het zonnetje heen en weer drentelde achter haar rollator vóór de hoofdingang van het Zorgcentrum en mij blij begroette bij mijn aankomst. Het vertrouwen tussen ons was gegroeid en ik wilde haar…

''Zeg ouwe, je had het over vroeger toen er nog geen geld was. Wanneer was dat dan?'' ''Je kunt het je nauwelijks voorstellen Mien, maar die tijd bestond wel, namelijk achthonderd jaar na de geboorte van Christus bestond er geen geld onder de bevolking. Het was toen een agrarische maatschappij, waarin de landbouw en veeteelt de hoofdmiddelen…

......na deze bezigheid gingen we wel eens aan de wandel door de gangen van het tehuis. Daar lag in een verre uithoek een zaaltje dat voor de gelegenheid verduisterd was en waar dames en heren met grijze hoofden en geplaagd door de vele kwalen die door een gulle, maar misdadige, onbekende hand uitgedeeld worden op grenzeloos onrechtvaardige wijze, zich…

Vroeger woonde aan de overkant de vijfjarige Elsje, een lief kind met blond krullend haar. Ik zag haar vaak buiten spelen en als ik van een wandeling haar voorbij liep, zei ze me altijd vriendelijk gedag en ze was al een paar keer op 11 november avonds aan de deur geweest om met luide stemmen met ander grut met lampionnen in hun handjes een liedje te…

.....en zo waren de gangen en zalen van het Zorgcentrum "Zonnehof" dat haar naam niet in alle opzichten eer bewees, waar hier en daar aan de muur een verveloos, gedateerd en waardeloos schilderij hing, mij gaandeweg vertrouwd geworden en ook de l-vormige kamer van mevrouw, waar "Moriaantje" de wacht hield, de kamer met de chique fauteuils bij het…

In 1974 had ik een kamer bij een Indische mevrouw, een mooie slanke dame. Haar man had ze verloren bij de Birma spoorlijn, die door de gevangenen van de Japanners aangelegd moest worden. Bij haar had ik een goed leven. Mijn kamer was mooi gemeubileerd en op het balkon had ik uitzicht op een park met een meertje. Vaak zat in daar in een rietenstoel een…

.....bij een andere gelegenheid vroeg mevrouw om nachtjaponnen. Het sneeuwde op de dag waarop ik daar op uit ging en op de markt, voor een kraam, zag ik geschikte japonnen hangen. Ze waren lichtroze, blauw en groen van kleur, wapperden in een licht briesje en leken wel wat op vormeloze zomerjurken volgens een lang vervlogen mode. Maar het was waar mevrouw…

De buurt gaat achteruit, zei mijn vader toen hij nog leefde. Bijna op elke hoek was een café gevestigd en er was er weer één geopend door de locoburgemeester, Krikke. Ik zei toen tegen hem: Ik was erbij, vader. Hij stond met een vol glas bier te zwaaien en gooide de inhoud op de helm van de veldwachter. Zo wordt toch het gezag belachelijk gemaakt…