Het was 10 uur in de ochtend, op een vrijdag. Ik zal het nooit meer vergeten. Toen de man (die ik al 15 jaar kende) mij vertelde om te vertrekken. Het had verschrikkelijk gesneeuwd die nacht. Ik had mijn Lada ingeruild voor een Volvo, maar dan nog. Tot 3 keer toe heb ik gevraagd of hij wel begreep, wat hij verlangde van mij en mijn kinderen. Of…

Onlangs was mijn goede buurman Gerrit het middelpunt van zijn eigen uitvaart. Over een maand zou hij 73 zijn geworden. Zeven jaren woonden we ‘onder één kap’. Toen het gedoetje nog in aanbouw was ging mijn vrouw tenminste tweemaal daags kijken hoe het vorderde. “Ik heb onze nieuwe buurman ontmoet, zei ze op een avond en ik ben onmiddellijk voor hem…

Egmond-aan-Zee is heeft een ‘gewoon’ strand en ook een apart naaktstrand. De stranden zélf verschillen niet opmerkelijk maar wél de bezoekers daar. Op het gewone strand is de verdeling topless vs niet-topless ongeveer fiftyfifty. De mannen niet meegerekend natuurlijk! :-) Er is daar in veertig jaar dus veel veranderd als ik me de film van Haanstra…

Hartje zomer..zwoel buiten, binnen was het koeler en ik besloot wat kletspraat op te zoeken in een chatbox. Al snel werd ik aangeklikt, diverse mannen wilden wel een spannend gesprek. Daar was het mij niet om begonnen, dus besloot ik ze te negeren. Al snel kwamen er twee mannen die ook een gewoon gesprek niet uit de weg gingen, leuk dus..ik sprak…

Lieve man, Ik schrijf je deze brief om je te vertellen dat ik je voor altijd verlaat. Ruim zeven jaar ben ik een goede vrouw voor jou geweest. En ik heb niets dat dit bewijst. De laatste twee weken zijn een hel geweest. Je baas belde vanmiddag om me te vertellen dat jij vandaag ontslag genomen hebt en dat was voor mij de laatste druppel. Vorige…

Het is stil om mij heen. Een stilte die ik als blij ervaar, die bij dit moment past. Soms zou ik de stilte willen omhelzen, op een ander tijdstip duw ik het weg. Het begin van het jaar groeit mee met mijn gevoel. Ik zie groen om mij heen, hoor de lammetjes in de schaapskooi. Ik loop nu naar plekjes in de natuur waar ik mijzelf kan zijn. Langs de…

Ik zou liegen als ik zeg, dat alles goed ging. Niet dat ik mijn best niet had gedaan. Ik probeerde zoveel mogelijk aan mijn kinderen te denken. Met het schrijven komt alle pijn en verdriet weer naar boven. Mijn ouders woonden een eindje uit de buurt. Dus van die zijde kreeg ik jammergenoeg ook niet zo veel steun. Niet dat mijn moeder mij niet wilde…

Ik wil je iets vertellen over mijn leven in het klein. Geboren in een gezin van vijf kinderen waar ik de vierde van was. Mijn Vader was vrij dominant. Dat zorgde er voor dat alle kinderen net als mijn ouders naar het Leger des Heils moesten gaan. Niet dat het nu echt verschrikkelijk was. In mijn ogen zie ik het Leger des Heils nog steeds als een goed…

Die morgen werd ze wakker met direct de vraag aan zichzelf gesteld: “Wat zal ik vandaag doen”. Er waren geen plannen, een beetje saai eigenlijk. Als ze helemaal niets wist te bedenken ging ze naar de Coöperatie, er was altijd wel iets nodig in huis, al was het maar een brood. Maar helaas de winkel was gesloten voor ongeveer 15 dagen wegens een verbouwing…

Eindelijk werd ik geboren in het jaar 1966. Helaas bleef ik enig kind, en de situatie in het gezin was niet stabiel. Mijn vader was schizofreen en had heel vaak waanbeelden: dat was voor mij erg beangstigend. Hij werd regelmatig opgenomen, omdat hij thuis niet meer te handhaven was. Mijn moeder was een dominante dame en voor haar was ik ook bang…

Ze ligt in een bed naast mij. Een jaar of twintig. Iets ouder misschien. Op haar rug ligt zij met nietsziende blik omhoog te staren. Beiden zijn wij een uurtje geleden aangekomen in dit ziekenhuis. Voor mij een makkie. Even een slecht afgewerkt litteken herstellen. Of kosmisch wegcamoufleren, zoals de arts het zo geestig omschreef. ‘Mag ik vragen…

Ik wil graag iets vertellen over, hoe ik mijn beste vriendin heb leren kennen. Ik ben Sara al voorbij en ik heb tot voor kort nog nooit iemand mijn vriendin kunnen noemen. Raar maar waar! Ik begon al op vrij jonge leeftijd motorfiets te rijden. Niet met een vriendje maar helemaal zelfstandig. Na 2 jaar gereden te hebben,werd mijn motorfiets wat zwaarder…

Hij die nu in de spiegel kijkt is niet de persoon met de overwinningsroes van de vorige nacht. Toen was ik betrokken bij al het gebeuren. Althans in het café en de directe omgeving ervan. Nu heb ik al meer dan een halve dag gemist.Wanneer ik naar buiten stap is alles anders. Nu ik nauwkeurig naar mijn evenbeeld staar voel ik mijn gedachten afglijden…

Het is al laat. Te, vindt Woemi, die daarom verwijtend haar mond houdt. Als we niet uitkijken missen we nog de jongen. Is ie al op weg naar zijn vader. Dan zwaait er pas echt wat voor me, ik weet het. ‘Jij ook altijd met je lusjes’. Het is niet de eerste, en zal ook niet de laatste keer zijn. Ik hou wel van een stukje wandelen. Maar de jongen, ja die…

De foto… Gisteren heb ik een aantal foto’s gevonden Mensen, herinneringen, het verhaal áchter de foto. En toen keek ik plotseling in jouw geliefd gezicht. ik schrok ervan het was al De foto… weer zo lang geleden en toch ? het lijkt zo kort, want niets is vergeten Het trieste verhaal van een man die vier jaren in een vluchtelingenkamp…

De stilte om mij heen gaf me een rustig gevoel van binnen. De wereld was alleen voor mij. De voetstappen van niemand gaven de golven uit de zee de macht om het leven uit te wissen. Het water op het nieuwe strand en het vroege zonlicht blinkend op het zilte zand. Dit waren de aantrekkelijke natuurverschijnselen op deze vroege ochtend. De meeuwen…

Zij had haar jas al aan toen ze hem opbelde. Zonder op het toestel te kijken toetste ze zijn nummer in. Ze had het al zo vaak ingetoetst, dat ze het uit haar hoofd kende. Marcus had ze twee maanden geleden leren kennen via internet. Hij was net zoals zij actief op een forum over seksualiteit. Zijn reacties waren haar meteen opgevallen. Die man wist…

Opstaan en je gaan wassen en aankleden. Een dagelijks ritueel dat de ene maal ’s ochtend vroeg begint en soms als je wilt uit slapen een paar uurtjes later. Deze dag was het begin van de nieuwe week en eigenlijk had ze geen vastomlijnde plannen. Een mens moest wat zien te maken van zijn leven. Dus vaste voornemens mochten daarbij niet ontbreken.…

Nadat mijn vader vanwege zijn medicijngebruik het advies had ontvangen niet langer zelf auto te rijden, drong zich de vraag op wat er moest gebeuren met de anderhalf jaar oude Russische Lada, die met negenduizend kilometer op de teller, werkeloos in de garage stond te verouderen. Immers de vaste lasten liepen gewoon door en een auto, die niet rijdt…

Een dialoog te midden auto's Ontmoeting. Zij zegt: Hoe heb je me zo dadelik herkend. Hij: Je hoed. Zij: Mijn hoed. Mijn hoed? Hij: Ja. Zij: Gek. Hij: Die pluimen heb je reeds zolang. Zij: Nee. Die heb ik pas één dag. Hij: Nou dan. Zij: Hoe heb je me zo dadelik herkend. Hij: Ik weet het niet. Zij: Ik zie er erg verouderd uit…