Woemi is nieuwsgierig. En dus drukt ze haar neus tegen het glas. Ze zijn er niet, en veel valt er voor niet te zien. ‘Wat een kast’ zegt Woemi. Want behalve nieuwsgierig is ze ook jaloers. Nog even en ze begint over ‘in onze tijd’. Ja, toen was het weed, drank, seks en vooral veel omhangen zoals ze het noemt. Op zoek naar de zin van het leven. Op…

Ik zit in een achtbaan en kan er niet uit. Wanneer komt men er achter dat ik helemaal alleen achtergebleven ben in deze (mijn?) nachtmerrie? Zal ik badend in het zweet wakker worden en ontdekken dat er al een waterig zonnetje schijnt omdat een nieuwe dag is aangebroken? Helaas, de rit in deze achtbaan zal ik helemaal alleen af moeten maken. Er onderweg…

'Zonder dwarsliggers rijden er geen treinen' -Wat rijdt de trein rustig. -Ja,dat zijn de betonnen bielsen, ze hebben die houten onlangs allemaal vervangen. -Geen enkele houten biels meer? -Nee, alles weggewerkt in het kader van de vooruitgang. -O,maar het had ook wel wat die houten biels. -Ja maar de betonnen liggen beter zeggen…

Hekel is inmiddels weer een tijdje uit de warmte van een uitgerekte vestzak gekropen en zit in de buurtkroeg in het centrum van grote stad. Hij kijkt wat aangeslagen naar Mooie Vrouw, verzamelt moed en zegt: ‘Wat zie je er verwilderd uit!' Mooie Vrouw kijkt hem met een ietwat opgetrokken wenkbrauw aan. Bekijkt haar lichaam en handen en zwoelt…

'Ik heb het gevraagd, Mam!' 'Wat, líeverd? 'Aan de buurvrouw, of ze die brief ook heeft gekregen van Sinterklaas. Dat die bij ons thuis.' 'En, wat zij ze?' 'Ze moet werken, dan is ze niet thuis'. 'Misschien kan ze een verlanglijstje maken'. 'Dat wil ik ook Mam. Wil je me helpen?' 'Ach, lieve kind, Mamma moet eten maken. Begin maar…

Na het rijkelijk vullen van de maag gaan de kleren aan. Ik sta voor de spiegel, je staat naast me en richt je gezicht in met het een en ander aan make-up. Ietwat dromerige muziek klinkt vanuit de slaapkamer, een beetje passend bij dit moment. De tijdstippen waarop we sliepen en wakker waren hebben een redelijke jet-lag veroorzaakt, en m'n hoofd is…

Amsterdamse Vrouw met Vriendin zitten voor het grote raam in de buurtkroeg. Ze lepelen uit glaasjes advocaat met veel slagroom. Hekel slaapt in één van de zakken van de colbert van Vrouw. ‘Gek word ik van mijn vent!' , zucht Vrouw. ‘Jaar in jaar uit hoor ik dezelfde verhalen!' ‘Tja' , zucht vriendin. ‘Bekend verschijnsel.' Vrouw vervolgt…

4.00: Water!...Ik ben aan het uitdrogen. Ik voel mijn hersenen ineen krimpen, smachtend naar een laatste drupje vocht. Vreemd toch: hoe meer je drinkt (vooral wijn en cocktails dan), hoe meer kans op uitdroging. Misschien moet ik daar maar eens over schrijven. Hopelijk ga ik overmorgen geen uiteenzetting geven aan alle Amerikaanse geïnteresseerden over…

De Gentse Feesten heb ik helaas moeten missen. Ik lag de hele dag ziek in bed, kijkend naar verscheidene belspelletjes op tv. Fascinerend gewoon, hoe iedereen steeds hetzelfde antwoord geeft en het toch steeds fout is(!). Hoe dan ook, ik geef er nooit meer 50 euro aan uit, ik raak toch nooit binnen. De volgende dag was in tegenstelling tot mijn…

Mijn broers en zussen wonen in Canada. Regelmatig hebben we contact via telefoon, mail en msn. Bij de mail uit Canada zit zo nu en dan een fw en dat is dan meestal iets ‘leuks’. Kort geleden praatte ik (schriftelijk) mijn oudste broer bij wat betreft de discussies hier te lande over creatie óf evolutie, het ID en aanverwante zaken. Dat leverde me…

(Hekel is een fantasie figuurtje die mij helpt de boel wat in balans te houden. De vorm is geinspireerd door de 'Dikke Man' van Ischa Meijer.) ‘Laat ik er maar uit gaan en de dag wat plukken', denkt Vrouw somber. ‘Plukken van wat?' ‘Wat plukken?' ‘Nou, de dag plukken!', krijst Hekel ineens vanuit het niets naar voren. ‘Waar kom jij nou…

Samen met duizenden anderen stond Sam in de file, stapvoets op weg naar zijn werk. Het had geregend en de ontwakende dag beloofde grijs en triest te worden. Toch waren deze omstandigheden geen barometer voor Sam. Hij zat ontspannen achter zijn stuur te neuriën en zocht niet naar trucjes zoals wisselen van baanvak om toch maar sneller vooruit te komen…

HEKEL HEEFT INZICHT ‘Laat ik er maar uit gaan en de dag wat plukken', denkt Vrouw somber. ‘Plukken van wat?' ‘Wat plukken?' ‘Nou, de dag plukken!', krijst Hekel ineens vanuit het niets naar voren. ‘Waar kom jij nou zo laat vandaan?', spuugt Vrouw verbaasd blij. ‘Maakt niet uit Vrouw, ik ben er!', prijst Hekel zichzelf.......... ‘Nou..…

Vorige week kwam ik erachter. Ik ging iets ophalen dat in het ouderlijk huis jaren en jaren op zolder lag. We gebruikten het altijd voor discofeestjes en daar zou ik hem nu ook weer voor gebruiken. Het visnet. Wat is een jaren-tachtig-feestje zonder visnet? Op een oude foto zie je me onder dit visnet in een hoekje zitten en steek ik met twee handjes…

Net als veel mensen en wie heeft er eigenlijk geen, ben ik in de gezegende omstandigheid om een mobiele telefoon in het bezit te hebben, handig toch om altijd bereikbaar te zijn, fijn voor het thuisfront en fijn voor mezelf, want als ik ‘op weg’ ben zijn er maar weinig momenten dat ik niet opneem, maar dan is er altijd nog de mogelijkheid om de voice-mail…

(Hekel is een fantasie wezentje, dat me bij stress helpt de boel te relativeren. 'De Dikke Man' van Ischa Meijer heeft me, bij het ontstaan ervan, geinspireerd.) HEKEL, BROER EN MOOIE VROUW Het is een stille late avond. De stad lijkt zich ergens in terug getrokken te hebben. Zo leeg is het op straat. Ook de buurtkroeg in het centrum…

Mooie- vrouw -met dikke -donker- rode -haar - dos, zit op een bankje aan de zonnigste kant van de buurtkroeg, in het centrum. Ze klampt zich vast aan een groot glas stevige koffie waarin een bijna uitpuilende dot slagroom drijft. In haar schoot zit Hekel. Zijn oogjes zijn gesloten en valt de zon op zijn wat witte gelaat. ‘Ik heb vandaag iets toegevoegd…

Mijn ziel huist in de loopgraven. Ik moet weg uit de gevangenis die mijn leven heet. Prop mijn tas vol zwarte kleren. Plak grote rubber wielen en een, aan mijn 1.84 meter lengte aangepast handvat erop, sleep de kar-tas en mezelf de deur uit, loop langs de bank, haal al mijn geld er af, koop een trein kaartje en reis naar Berlijn. Op straat voor…

(Hekel is een fantasie wezentje die mij helpt de boel in balans te houden en te relativeren. De oorsprong is , in den beginsel, geinspireerd op 'De Dikke Man' van Ischa Meijer.) HEKEL, VROUW EN DE FEBRUARI DONKERTE In de mist van eigen rook hangen zacht grommende mannen aan de bar van de buurtkroeg. Buiten guurt de grauwe eind februari donkerte…

Zodra zijn lijf wakker wordt vallen er prompt niets zeggende woorden uit zijn mond. Het maakt hem niet uit of de ander naast hem nog in een diepe slaaproes ligt. Daar bekommert hij zich niet om. Hij opent zijn mond en werpt klakkeloze geluiden door de stilte. Alleen als de slaap hem 's nachts wurgt worden de woorden naar de stilte geduwd en krijsen…