(HEKEL is een fantasie wezentje die me helpt de boel in balans te houden en te realtiveren. Qua oorsprong ben ik geinspireerd door 'De Dikke Man'van Ischa Meijer.) HEKEL EN DE TROTS Aan de zonnige kant van de buurtkroeg in het centrum, hebben Hekel en Vrouw zich op een groen aangeslagen afgebladderde bank neer gezet. Op het wankele tafeltje…

Ze staat in de superstore naar een supergroot TV-scherm te kijken. Ze staat met één voet vooruit, op haar zwarte halfhoge hakken en vouwt met haar handen in de zij een halflange, zwartwit geruite jas naar achter, op haar rug. Ze is niet jong, maar ze is jeugdig, ze straalt een enorme vitaliteit uit, en stijl, en dat op een heel charmante manier.…

‘He, hoe kan dat nou?' , mompelt Hekel. ‘Mooie Vrouw is al aangeschoten voor ze de kroeg in waggelt.' Met zijn neusje staat hij tegen het raam aangedrukt. In de verte ziet hij haar aankomen. Telkens moet Mooie Vrouw haar pas corrigeren. Soms blijft ze staan, kijkt wat verwilderd om zich heen, graait dan plots in haar tas en wappert weldra met…

HEKEL EN BAMBI Als Hekel en ik de verkeerd bezorgde post naar de juiste adressen nabij onze logeerplek hebben rondgebracht, eindigt voor mijeven het koude winter gevoel en ontstaat de zomer in mijn hart; In de heldere koude namiddag dalen de meeste van mijn familie, bepakt met kisten, tassen eten en drinken, de steile ijzeren trap van het omgebouwde…

“Na Mutter, wer ist das denn?” vroeg vader met een beetje opgeschroefde blijheid in zijn iets te harde stem. Ik hurkte op dat moment voor een kleine, magere vrouw. Zij zat wat ineengedoken in de voor haar postuur te groot lijkende makkelijke stoel. Zodra ik in haar gelaat keek, schrok ik enorm. Een dikke laag kippenvel kroop over mijn hele nog jonge…

HEKEL EN HET CONFLICT "Geef mij er nog maar één!" , pleegt de Wildogende Vrouw door het gekakel van de buurtkroeg in oost heen te schallen. De rondborstige barvrouw kijkt langzaam van het tappen op. Weldra dribbelt ze naar het tafeltje en schenkt haar glas weer vol. Onderwijl knipoogt ze warm. "Het is me ook wat," schort de Wildogende…

Hij is ongenaakbaar. Met zijn stoere robuuste lichaam en zijn enorme op polaire koude berekende slaapzak geeft hij me weinig ruimte in ons lekke tentje. Daar begint het al mee. Ik moet en zal mijn plaats weten de komende twee weken. En dan is bijna nooit naast maar bijna altijd achter en soms ook haast onder de Limburger. Als we de eerste nacht al…

(Hekel is een fantasie wezentje dat bij stress helpt de boel te ordenen; ze is bij oorsprong geinspireerd door 'De Dikke Man'van Ischa Meijer.) HEKEL EN DE KERSTLOOSHEID "Ik heb echt geen zin in kerst, hoor!' , kraakt Hekel helder van achter een kop erwtensoep. "Nou, nou... , rustig an! ", schraapt een Amsterdamse aan het zelfde tafeltje…

"Ik heb echt geen zin in kerst, hoor!' , kraakt Hekel helder van achter een kop erwtensoep. "Nou, nou... , rustig an! ", schraapt een Amsterdamse aan het zelfde tafeltje in de nu wat stille buurtkroeg in Oost. "Dat eeuwige gevreet en dat goed houden van sferen", schokt Hekel verder. "Enne ...en.. dan daarbuiten...al die honger... dorst...oorlog…

(Hekel is een fantasie wezentje die me in tijden van stress in balans houd en is ze van oorsprong geinspireerd door 'De dikke man' van Ischa Meijer.) HEKEL EN HET CONFLICT "Geef mij er nog maar één!" , pleegt de Wildogende Vrouw door het gekakel van de buurtkroeg in oost heen te schallen. De rondborstige barvrouw kijkt langzaam van het…

(Hekel is een fantasie figuurtje die me mee helpt de boel in balans te houden.....de eerste drie verhaaltjes van Hekel zijn een introduktie van het geheel....Me and Hekel. In de volgende afleveringen zijn we een geheel.) HEKEL IN HET PARK Hekel zit met uitgestrekte beentjes op een verveloze houten bank in het park. Het is een warme herfst namiddag…

Gaan we naar Brugge? Neem je me mee naar een romantische stad die al bezaaid is met kerstbomen en kerstmannen voor de etalages? Waar je de chocomelk nog ziet dampen op de lipjes van kleine kinderen? Waar mannen in tavernes zitten, lallend van de Glühwein? Waar ik zal uitschuiven over de kasseien door de ijzel en waar jij me zal opvangen? Waar we samen…

(Hekel is een fantasie wezentje van zo'n 25 centimeter groot, die me helpt de boel wat in balans te houden als ik het overzicht kwijt ben.) HEKEL IN BED Hekel kruipt bij de verdrietige Mooie Vrouw in bed. Nadat hij zich uitgebreid genesteld heeft fluistert het wezentje: "Het is hier net zo warm als in een theemuts" "Mmmmmm mmm.......…

De bus is nog niet zo vol, dus kan ze lekker voorin zitten. Dicht bij de chauffeur, waar ze zich toch het veiligst waant. Haar bril goed weggestopt in de koker in haar tas, zodat die niet weer van haar neus geslagen wordt. De tas goed dicht. Doordat ze haar een tijdje met rust hadden gelaten was ze zo dom geweest om ook minder alert te zijn. Gisterochtend…

(Hekel is een fantasie figuurtje van 25 centimeter groot, die mij bij het overzicht en de relativiteit houdt) HEKEL IN BED Hekel kruipt bij de verdrietige Mooie Vrouw in bed. Nadat hij zich uitgebreid genesteld heeft fluistert het wezentje: "Het is hier net zo warm als in een theemuts" "Mmmmmm mmm.......", pleegt Mooie Vrouw te kraken…

(Hekel is een fantasie figuurtje van zo'n 25 centimeter groot die mij helpt het overzicht en de relativiteit te behouden.) HEKEL EN EINSTEIN ‘Kom eens hier, Isis...kom eens rustig bij me zitten,' zegt Hekel zwaar en serieus. Met zijn handje maakt hij een kloppend gebaar op het kussen naast hem. Om dichter bij Hekel te zijn laat ik me rustig…

Op ziekenbezoek Als ik alleen naar het revalidatiecentrum ga, loop ik wel eens uit bij het andere bezoek. Dat hier meer ouderen met hersenbeschadigingen verpleegd worden, kan ik wel zien aan hoe ze me op de gang passeren. Of komt het door het inrichtingsklimaat, dat uitdrukkingsloze? Zelfs de verplegenden lijkt het niet op te vallen als een…

Bij ‘we moeten praten’ voelde ik het al aankomen, bij ‘ik wil het zelf ook niet, maar het is beter’ wist ik het zeker. Dagen heb ik uitgesteld, weken, misschien wel maanden. Wanneer jij wou praten had ik geen tijd, was niet in de stemming, er was altijd wel iets. Totdat je me zei dat je het zo niet meer kon dat je het me nu zou gaan vertellen, hoe dan…

De man liep somber te peinzen terwijl hij sjokkend voortliep, omdat hij wist dat hij zijn trein gemist had. Dit was de druppel die de emmer deed overlopen. Alles werd hem even teveel. Hij had een heel leven achter de rug, misschien wel 10 x zoveel meegemaakt als een ander. Toch bedacht hij zich dat iedereen dat wel eens zou kunnen denken. Juist…

De grote passpiegel in haar slaapkamer had nog nooit gelogen. In de voorafgaande maanden had Meriam haar vaker om reflectie gevraagd. Meriam kon dit aan; zij was een sterke vrouw. De chemokuur had echter niet alleen de kwaadaardige celletjes in haar borstweefsel vernietigd maar ook haar mentale welzijn ondermijnd. 'Oh God', zuchtte zij bij het…