De fantasie slaat op hol, verhalen worden aangedikt en nemen enorme proporties aan... Het lijkt warempel Coronationstreet, een soap uit vervlogen tijden. Hoe enorm de fantasie van de mens is, blijkt weer eens uit het feit dat van een mug een bekend groot beest wordt gemaakt. Begrijp me niet verkeerd, een mug kan uitermate hinderlijk zijn, irriteren…

Vroeger kon je zwemmen in de singel bij je huis, wanneer het warm was. En bij hoge uitzondering mocht je ééns in de zoveel weken naar het échte bad, een afgebakend stuk plas waar men een oogje op je hield, de entree was een kwartje en er werd vanzelf verwacht dat je er dan ook de hele dag bleef. Boterhammen mee, aanmaaksiroop in een thermosfles óf in…

Bor de Wolf zit in het Enge Bos, moederziel alleen. Hij voelt zich vreemd, hij weet niet of hij blij is of gek, dagenlang loopt hij al rond, wat is er met me aan de hand vraagt hij zich af. Hij gaat naar dokter Meindert het Paard en vraagt om raad. Eu ja ja, zo zo, vertel eens wat er aan de hand is Bor, zegt deze. Soms heb ik het warm en dan weer koud…

FENG JANSEN Met het vaste plan deze ochtend rustig door te komen, heb ik mij in mijn stamkroeg verschanst achter een krant. Kroegbaas ligt nog boven een ‘functioneringsgesprek' met zijn hulpje Jasmijn in kaart te brengen, dus wil ik hem daar niet bij storen. Hij weet niet dat ik beneden in de kroeg zit maar dat komt omdat hij ook niet weet dat…

Voor iemand die zoveel van muziek houdt als ik, is het een kwelling dat het zelf musiceren maar niet wil lukken. Ruim twee jaar geleden geleden dacht ik dat mijn carrière als de nieuwe Stevie Wonder alsnog aan mijn voeten lag. De zonnebril had ik al. Het keyboard kwam er na zorgvuldige lezing van veel reviews op internet. De Casio CTK-691. Dat was het…

Op een eiland, midden in de atlantische oceaan, wonen twee kleine mensjes, die zo groot zijn als je ringvinger. En die mensjes heette Ringeling en Ringelotje. 'Hee Ringeling, word eens wakker, we moeten vis vangen'. Ringelotje tikt Ringeling op zijn schouder. Mopperend wordt Ringeling wakker. 'De vissen slapen nog' mompelt hij, 'Straks…

Ik kijk met Woemi naar de sterren. Het kan. Vanmiddag zag het er even somber uit. Ze was een lens kwijt en dacht die ie nog ergens in haar oog zat. Minutenlang pijnigde ik haar en onderzocht haar oog. Niks natuurlijk, gewoon kwijt. Gelukkig had ze nog een reservepaar bij zich. Zo begint het. Ik raak in de achterhoede verzeild, laat Pierre en de…

Omdat de immer in gelikt Armanikostuum ingenaaide weernietman Piet Paulusman mij een onbezorgde warme nazomer beloofde, fiets ik in mijn lichtgewicht Zeemanie-ensemble naar de Hema voor een nieuwe pot Gel (verzekert u van een stralende wetlook). Niets heb ik op Piet aan te merken, zelfs niet dat zijn kapsel er niet gelzellig uitziet. Gel op je kop…

Ik tik zenuwachtig met mijn pen op tafel. 'Hou eens op' wordt er achter mij gefluisterd. Het zweet breekt me uit. Ik had me toen ook niet ziek moeten melden! flitst er door me heen. 'Meester'fluister ik schor, 'mag ik naar het toilet?' De meester kijkt me door zijn wazige brillenglazen serieus aan. 'Eigenlijk...' Ik kijk hem smekend aan…

In 1968 lagen de zaken voor een beginnende militair van het vrouwelijk geslacht echt wel anders dan nu het geval is. Het milvakampje was op het terrein van de Alexander-kazerne in Den Haag. Hoge hekken en een strenge portier waarlangs je eerste gang was om je te melden. Het leek eigenlijk wel een beetje op een kostschool. Natuurlijk ging je in…

“Ik zou iedereen willen vragen een moment bij zichzelf stil te staan. Graaf eens diep in uw herinneringen en haal u het meest gênante moment uit uw leven voor de geest.” De spreker zweeg en ging rechtstaan, met de armen over elkaar. Hij liet zijn blik dwalen over de zowat dertig aanwezigen. Buiten geselde een venijnige oostenwind de bladerloze takken…

Nadat hij het laatste spoortje egotripperij uit zijn leerlingen had gepreekt, keerde de goeroe terug naar zijn “binnenste cirkel’ om er duchtig te gaan mediteren over ’s mensen’ domheid. Hij liet een prakje verbouwereerde adepten achter die met de moed der wanhoop begonnen hun uit elkaar gedraaide illusies bijeen te schrapen. “Shit zeg”, zuchtte…

Goedemiddag dames en heren. Welkom bij 'Koken met Drebd'. Ik ben Françoise uw moderator of onderhandelaar, beter gezegd. 'Goedemiddag Drebd, wat gaan we klaarmaken vandaag?' 'Ewel, Françoiseke, vandaag gaan we voor de verandering eens een scampi stoverij maken!' 'Scampi stoverij? Tiens!' 'Een mens moet inventief zijn, nietwaar?' …

Wanneer ze nadenkt bijtend op haar nagels wat ze nou toch fout deed, ze denkt en ze denkt en kan het foute antwoord niet bij zichzelf vinden, of ze moet wel zo kort van geheugen zijn en de signalen, die er vast waren niet gezien, niet herkent niet…ja wat niet? Hier zit ze nu, opgetrokken benen, bijtend op haar nagels, terwijl ze net zo trots was dat…

Blowen.. Mijn gezworen vijand, fractievoorzitter Jansen, belt me op. Of ik zin heb in een partijtje blowen. Ik leg hem uit, dat ik geen politicus ben dus ook nooit blow. Het blijft een paar seconden stil en dan probeert hij het nog eens: “Ik bedoel een partijtje blowen, man. Met die kegels weet je wel?" Hij bedoelt dus bowlen maar dat heb je wel…

Soms zijn er van die dagen dat je denkt dat niemand zonder je kan. Niets is minder waar, maar toch! Eigenlijk een mooie bijkomstigheid, een mens voelt zich dan zo nuttig. Herkenbare opvoedingsproblemen, ook al zijn de kinderen volwassen. Ook ik heb er ook mee geworsteld en mag dat nu met anderen delen. Niet dat ik het leven van mijn kinderen…

Er was eens een man die een verzameling zeldzame en uitzonderlijke planten bezat. Sommige ervan waren gemakkelijk te kweken geweest, bij andere had het veel moeite gekost om ze tot groei en bloei te brengen. Hij besteedde enorm veel tijd aan zijn planten, en zorgde ervoor dat elk exemplaar precies de juiste hoeveelheid warmte, zonlicht, water en meststof…

Even is de rit boven de zeevriendin maar op een gegeven moment, verdwijnen we onder water, waar ik niet de minste moeite heb met ademen, ik kijk verbaasd opzij en hij lacht en zegt, "geregeld door zee-anna" ik wist dat je zou komen en zij wist dat ook en omdat je nu alleen was, durfde ik me aan je te vertonen. Ik lach naar hem en voel me vertrouwd en…

Ik knipper nogmaals met mijn ogen en zie tot mijn grote verwondering dat ‘het’ dichterbij komt maar mijn verbazing is dermate groot dat ik met open mond zit te kijken als het wezen langzaam richting het strand komt, zwemmend draaiend en voort ploegend. Ik denk ik de eerst instantie nog aan een drenkeling maar al snel ben ik erachter dat dit helemaal…

Wanneer ik de golven hoor, weet ik dat ik eindelijk in de buurt ben, ruiken doe ik haar al van ver, maar zien is een ander verhaal, een story op zich zeg maar, en wat ik al zeg, hóren doe ik haar en goed ook. De golven beuken op de kust, er zijn weinig mensen op het strand, de dagjesmensen blijven thuis met deze wind, het is fris en een enkeling waagt…