Terwijl ik een slok neem van mijn nog veel te warme koffie, kijk ik naar haar over de rand van mijn kopje. Met een frons tussen haar wenkbrauwen roert ze in gedachten de suiker door haar thee. Wat is die frons mooi! Eigenlijk is hij er altijd, alsof ze voortdurend bezig is antwoorden op Alle Grote Vragen te vinden. Ze slaat haar lange, zwarte wimpers…

Voorzichtig laat ik mijn penseel over het doek glijden. Ik heb net ‘contact’, daar mag ik niet te lichtzinnig mee omspringen. Het is als een warme, zacht schokkende stroom, die zich heeft verspreid vanuit mijn onderbuik naar mijn aderen, is gaan nestelen in mijn spieren en hoofd. Inspiratie klinkt zo banaal, maar ach, dat zal het waarschijnlijk zijn…

De ochtendkrant bezorgen. Dát lijkt hem wel wat. Zijn broers houden er immers ook een baantje op na naast school? Hij mag het proberen, onze jongste van dertien. Er is een wijk vrij, wel een eind fietsen maar alla. Als hij die eerste maandag om vijf uur 's morgens een boterhammetje staat te smeren, staan zijn vader en ik ineens naast hem om hem sterkte…

23 november 2004, 22:03 uur • Artikeloverzicht Vormvaste Driek van Wissen wil Dichter des Vaderslands worden Job van Schaik Groningen - Driek van Wissen wil Dichter des Vaderlands worden. De Groninger dichter en taalcabaretier is een campagne gestart voor zijn uitverkiezing. Van Wissen heeft onder meer pennen laten maken met de tekst…

Ik zit lange tijd iets te schrijven over een bijzondere vriendschap over een vriendschap die helderder is dan de Niagara ik heb het over de vriendschap van een bijzondere vrouw die mij de kracht gaf om opnieuw te geloven in humanisme en in mijzelf en opnieuw mensen te vertrouwen Toen ik naar Nederland kwam en daarna naar Budel was ik als…

Voor het eerst sinds lange tijd heb ik vrede met de dood van mijn moeder. Het verwerken van het verlies van mijn lieve mama was onmogelijk. Toen ze overleed was ze alleen. Ik zou willen weten wat haar laatste woorden waren… Wat ze ons wilde vertellen… Ik barstte van woede want ik vond het oneerlijk dat mijn moeder na zoveel jaren inspanning…

Na het vervluchtigen van zijn dictee-illusies haastte de flamboyante politicus zich naar de IJ-zijde van het hoofdstedelijk stationsemplacement, om zich te laven aan de geneugten van enkele heroïneprostituees; ei zo na moest hij van een vrijpostige journaliste vernemen dat de dames van plezier naar een macabere locatie aan de Theemsweg waren verplaatst…

Hondsdagen in Oostende. Een kind hurkt op de vloedlijn tussen zwetende badgasten, te laat ingesmeerd, met kreeftrode schouders. Surfers voorbij de tamme branding. Worstelend met het zeil dat nauwelijks wind vangt. Een vrouw staat tot de knieën in zee. Blik op een gebroken horizon. Een olietanker sleept zich naar de overkant. Algen spoelen om haar kuiten…

‘Goedemorgen, mijnheer de Burgemeester. Mag ik U eventjes storen want wij zitten toch wel met een vrij ernstig probleem. Ik ben zo vrij geweest om onze papiervoorraad te inventariseren en ben tot de vaststelling gekomen dat wij met een wel heel nijpend tekort zitten. Het is namelijk zo dat wij door onze voorraad heen zitten. Ik denk, dat we nog net…

Bastiaan, ook wel Bas genoemd, was een graag geziene gast in café Reve dat beter bekend stond onder de naam “de Bieb”, vanwege het grote aantal boeken dat er in de loop der tijd achtergelaten was. Uit eerbetoon voor de literatuur en het vrije woord maar in het geval van enkele gasten ook vanuit een verregaande hang naar snobisme. In het laatste geval…

Na ongeveer drie uur te hebben gelopen door het heuvelachtige terrein, hield ik halt bij een huis aan een modderige landweg. Er stonden twee grote paarden en wat schapen in het veldje naast het huis. De rook die mij uit de schoorsteen tegemoet kwam mengde zich met de mist en herinnerden me aan de gebraden kalkoen van mijn grootmoeder. Het had de…

Tijdens de hevigste donderbui in het najaar van 1988 sloeg de bliksem in het kruis van de kerktoren aan ons pleintje. We zaten net aan tafel, mijn broer schepte op maar ik hield niet van witlof. Rachmaninov speelde die avond in onze huiskamer. Dat deed hij wel vaker als het onweerde. Mijn broer en ik liepen naar buiten, mijn vader kwam er achteraan.…

Voorjaarsgeluk De man zat bij het raam en keek verlangend naar buiten. Het ochtendzonnetje gaf een aangename warmte op zijn oude huid. ‘Ik zou wel eens naar buiten willen,’ zei hij tegen het jonge meisje dat hem zijn koffie kwam brengen. Hij had voor zijn gevoel al veel te lang binnen gezeten. ‘Na de koffie gaan we samen wandelen in de tuin,’ beloofde…

De veronderstelling dat de individuele menselijke ziel (wat men zich daarbij ook voorstelt) na de dood terugkeert in een ander lichaam, wortelt waarschijnlijk in dezelfde behoefte als die waaruit het christelijke geloof in de "wederopstanding des vleses" is voortgekomen: overleven! In wat hier volgt, wordt “reïncarnatie” steeds gebruikt in de betekenis…

Niet zo lang geleden had ik ook een nestje in een boom die geen lente kende, waar ik met mijn kindjes tussen de stormen, maar wel gelukkig leefde, want het was mijn eigen nest. De stormen hadden heel vaak de rust van mijn nest afgenomen, maar het gevoel van mijn eigen nest kon niemand mij ontnemen. Dat gevoel droeg ik bij me. Ik was trots op dat…

Aan het begin van de vorige eeuw kreeg Winston Churchill van zijn vader een papegaai. Churchill leerde hem praten en noemde hem de Snatcher, de snaaier, omdat hij alle pinda’s razendsnel op at. De papegaai leerde wat woordjes en werd Churchill, 'Kerkheuvel', zijn psychiater. Churchill leed aan manische depressiviteit maar is er wel oud om geworden…

Er was eens een lief klein jongetje. Dat hij klein was, kwam omdat hij nog maar net geboren was; en dat hij lief was, dat zag je gewoon meteen. Zijn moeder was mager en arm en kon nìet goed voor hem zorgen. De vroedvrouw regelde daarom, dat hij die allereerste, waardevolle weken van zijn jonge leventje, terecht kwam bij een hartelijke en gulle…

Aforismen worden gedefinieerd als korte, kernachtige gezegden. Het gevaar van aforismen is, dat ze geïsoleerde stellingen zijn en dus geheel op zich zelf staan en dat ze niet meer de mening of het inzicht van de schrijver of bedenker reflecteren, nadat een hoop mensen ze beoordeeld hebben en erover nagedacht hebben. De taal is een zodanig onnauwkeurig…

- Het moeilijkste is het natuurlijk jezelf in de huiselijke kringen in de hand te houden. Daar ben je vertrouwd en niet geremd door factoren die bijvoorbeeld in het dagelijkse werk een rol spelen. - Over dagelijks werk gesproken, je was toch aan het vertellen over je vorige baan. - Ja. Ik was met mezelf bezig, ik hield me, mijn gedrag en gedachten…

Weerspiegeling De man leek in een dikke mist rond te dwalen. Vrijwel alles in zijn nieuwe omgeving was voor hem vreemd en onherkenbaar. De mensen die naast hem zaten, zeiden hem niets. Evenmin de personen in het wit, die met veel drukte langs hem heen snelden. Dan vond hij het thuis toch een stuk prettiger en overzichtelijker. Bij deze gedachte werden…