(voor Gerrit Komrij) Hoe kan iemand zo vlijmscherp van tong voor de rest zo zacht als boter zijn, die bij de minste aanraking ineenduikt als een angstvallige onderwaterpoliep op de bodem van een donkere oceaan of zoals de tedere voelsprieten van permanente naaktslakken nog steeds in hun wakkere mechanisme geloven. Toen ik onverwachts omkeek zag…

Zonnestralen die over het water glijden, tussen kabbelende bootjes met vrolijke mensen. Blonde haren met blauwe strikken, parasolletjes en manden met etenswaren, die op grote handdoeken eilanden vormen op het land en zich dromend lijken te spiegelen aan eenzelfde beeld wat zich op het water afspeelt. Zomerse drukte in zijn mooiste kleurenschakering,…

'Waar is nou weer die grote handdoek gebleven?' vraagt mijn moeder met lichte stemverheffing. Het bloed stijgt naar mijn hoofd en ik verberg mijn rode wangen. Mijn ogen zoeken mijn kleine zusje en broertjes. Ik leg mijn vinger op mijn mond. Als samenzweerders in een groot complot zijn onze monden verzegeld. Net als elk jaar tegen Kerstmis, vindt er…

Het was een stralende dag en bovendien een dinsdag, dus marktdag! "Tom, we gaan zo naar de markt". "Markt" herhaalt Tom van anderhalf blij. Hij is zichtbaar in zijn nopjes. Nog even mijn spullen bij elkaar zoeken. De luiertas is gevuld, de buggy staat paraat, sleutels, waar heb ik die? Natuurlijk weer eens kwijt.. Tom zit druk in zijn spel…

Vandaag sta ik te demonstreren op het Binnenhof voor mijn nieuwe politieke FopPartij waarvan ik de enige lijsttrekker en stemmer ben. De politieke partij strijdt voor gratis Tabak. Dit omdat ik een pakje tabak per dag nodig denk te hebben en dit door het Binnenhof schreeuwend duur is gemaakt. Met tabak gaat alles beter maar het is slecht voor mijn kleine…

Door mijn gesloten oogleden zie ik het morgenzomerlicht; het vraagt niet om toestemming het is er gewoon. Een rode waas afgewisseld met vlekken zwart ondefinieerbaar, lichtflitsen die op poppen en doven als waxinevlammetjes. De wakkerheid neemt in gradaties toe, de harde schijf gaat draaien en in mijn brein ontrolt zich de agenda van de dag. Ik word…

De ober wijst naar een klein, vierkant tafeltje. "U kunt hier plaatsnemen mevrouw," zegt hij vriendelijk. Ik ga zitten en kijk rond. Het chinees restaurant in het Vlaams aandoende stadje ziet er sfeervol en keurig uit. Op mijn tafeltje ligt een roze kleedje en een kunstig gevouwen servet. Rechts staat een vaasje met blauwe bloemetjes en in een glas…

Corina komt uit Roemenië. Ze is hier met haar man Victor het geluk komen zoeken. Dat haddden ze beter niet kunnen doen. Armoede en ellende is hun dagelijks lot geworden. Ze zijn nog zó jong. Hoe moet dit verder gaan? Zelfs voldoende geld om terug te gaan naar Roemenië is er niet. Op een avond ben ik in het 'slaaphuis'. En dan........ Ze schurkt…

Ik ben eens wezen golfen. Mensen die meer euro's dan hersens hebben zeggen 'golven' maar de enige juiste uitspraak is golfffen met de f van fisa-kaart. Ik liep het terrein op. Wat ik zag was eigenlijk de Alblasserwaard, maar dan in het klein. Er stonden weliswaar geen koeien in de wei; maar wel veel Hermannen in niet ál te bonte outfits. Onbevangen…

Ik weet niet exact meer hoe oud ik werd, vier of vijf jaar toen ik het mooiste cadeau uit mijn jeugd kreeg, een rode brandweerauto. Die ochtend op drie oktober zal ik nooit vergeten evenals die mooie auto. Een week tevoren was ik met mijn moeder naar het speelgoedparadijs in Hilversum geweest en had hem zien staan in de etalage. Het was met name de…

We rijden langs verkeersongelukken en hebben meelij met de slachtoffers maar tegelijk zijn we opgelucht dat wij er niet bij betrokken zijn. De kans dat ons iets ernstigs overkomt is klein, het overkomt altijd anderen. Tot we op een onverwacht moment met een onwezenlijk gevoel of erger in de berm staan als wijzelf deel uitmaken van zo’n drama.…

De elftallen stelden zich op. De rechtsbuiten stond net als zijn ploegmaats wat zenuwachtig te trappelen. Hij bibberde van de kou. Allen keken naar de scheidsrechter die de fluit al in de mond had. Het handjevol toeschouwers stond samengeklonterd achter de dug-out. Deze wedstrijd was heel belangrijk. De winter had lang geduurd, tot ver in maart.…

(voor Jean-Paul Franssens) De in Bacchus-achtige overdaad zwelgende Neptunus moet zich behoorlijk vergist hebben in zijn dromerige territorium, vol wulpse schoonheden, goddelijk-strak in het vlees, dartelend in het immense vertroetelbassin, tuurde hij als een halfgare wijsgeer met een versleten, doordringende ziel-tot-ziel-blik langs de volgestouwde…

'Wat ben je aan het lezen?' wil de kleine zanger weten. Napoleon in Egypte. Zegt hem niks, net zoveel niks als Pinksteren hem niks zegt. Ja, dat we dan met de hele familie op pad gaan en leuke dingen doen. En vooral niet doen. Want voordat negentien man op pad zijn is de dag zowat al om. Zelfs het samenstellen van een voorhoede kost de nodige moeite…

(voor Anton van Wilderode) Meer dan van jouw vloeiende naam heb ik niet onthouden, de zuiverende werking van een gedegen achtergronddiscipel, die alle eer weet door te sluizen naar zijn roomse God. Hij blies een deel van Gods adem door de kieren en gaten van een bouwvallige woordentoren. Hij kende een vrede die woordkunst oversteeg, de ziel niet…

(voor Anne Frank e.a.) Als je heel stil kunt zijn, dan hoor je de ijzingwekkende weergalm van de ijzeren sloten op de smerige wagons, vuile wapens die elkaar per ongeluk raken, ben je nog stiller, dan hoor je het navrante huilen van ontelbare Joodse zielen op een uiterst verkeerd, gruwelijk, goddeloos spoor gezet. Het leger van strijdbare engelen…

De chauffeur opent de taxi en ik ga zitten. Hij pakt de autogordel, schuift deze over mijn schoot en klikt hem vast. Het is een donkere dag. Dikke regendruppels vallen op de voorruit van de wagen. De ruitenwissers bewegen driftig van de ene naar de andere kant. Ik draai me even naar links en overhandig hem mijn taxipasje. Hij is anders dan de andere…

De ouder wordende mens levert met het voortschrijden der jaren gestaag kleine stukjes geheugen in. Dat is, als biologisch proces, een algemeen aanvaard verschijnsel en misschien ook deels genetisch bepaald. Als men dementie of aanverwante aandoeningen niet meetelt, kunnen andere oorzaken, zoals bijvoorbeeld een zware narcose of tijdelijk zuurstofgebrek…

Het lijkt een mooi baantje. Teamleider worden op de acute afdeling. Zes bedjes, of zijn het er acht? , een mannetje of vijftien personeel. Nou ja, vrouwtjes dan. Maakt niet uit, het is een leuke afdeling, niet moeilijk, niet te groot, niet te vaak ziek, sociaal, zonder klitterig en in zichzelf gekeerd te zijn. Het wordt ook tijd voor wat anders.…

Zonnestralen besprenkelden mijn natte gezicht nadat de golven krachtig tegen mijn lichaam beukten. Als standbeeld in de branding bleef ik staan, mijn armen horizontaal gestrekt als een kruis in het water. Mijn aangezicht gericht op de grote verwarmer die onbewolkt zijn kracht toonde. Ik sloot mijn ogen en proefde de tintelende sensatie van het zilte…