Wanneer ik stel, dat de manier van vrijetijdsbesteding van de verschillende generaties ten opzichte van elkaar net zo variabel is als de beleving van gezelligheid, dan is dit niet meer dan het intrappen van een open deur. Ook ónze jeugd heeft nog steeds de toekomst naar wij mogen hopen. Onze veertigers zijn er nog mee bezig zich naar een definitieve…

Soms heel soms kun je denken dat alles onderdeel is van een groter plan. Een groter geheel. Alsof alles wat gebeurt als puzzelstukjes in elkaar past. Een masterplan dan wel te verstaan. Niemand zou dit ooit kunnen bedenken. Het zit erg wiskundig in elkaar. Zo doe je bijvoorbeeld boodschappen en haalt voorraad. Dit omdat de buurtwinkel gaat sluiten…

Het was gezellig druk in de sportkantine. Het 25jarige jubileum van F.C. Heveadorp werd uitbundig gevierd. Job baande zich een weg terug langs de benevelde luitjes die zich rond de bar verdrongen. De barkeeper zou zijn bestelling 'vijf pilsjes en een Spa-rood' aan zijn tafel serveren. Op een afstandje observeerde…

Zoals zoveel mensen ga ik elk half jaar op controle naar de tandarts, met de spreekwoordelijke “dood in mijn schoenen” want er zijn volgens mij niet veel mensen die er helemaal niets van hebben om één keer per half jaar die controle te moeten doorlopen, en nu praat ik niet over het gros van de hele wereld, ik praat over mezelf. Vreselijk vind ik…

Ik sta in het midden van het podium vlak naast de danspaal, met adrenaline en zenuwen gierend door mijn lijf tuur ik de grote zaal in, het is er schemerdonker en afgeladen met mensen. Dan knalt er harde rockmuziek met een stevige beat uit de speakers en de lampen flitsen aan….. Doodstil sta ik in het spotlight, wacht op het juiste moment in de muziek…

VAKANTIE PERIKELEN, MOS-AQUA.. Vroeger vond ik zwemmen net als mijn kinderen heerlijk, nu heb ik het ongeacht de buiten temperatuur altijd koud en vind zwemmen daarom niet zo leuk. Bij onze “gezin's taakverdeling” heb ik dan ook de zwemlessen richting mijn man geschoven, met de woorden; ik doe de balletlessen wel, dit om de taakverdeling een beetje…

Even de bejaardenbond gebeld. “Goedemiddag, Oplopers hier. Bent u erg kwaad? Uw achterban heeft jaar in jaar uit voor niets zitten te klappen, en nu opeens wordt aan bezoekers van televisieopnamen geld geboden. Hebben jullie mooi al die jaren voor schut gezeten, met je rollator en je Tena-lady.” Ik begrijp het wel, hoor. De lucht in de opnamestudio…

‘Waarom ik niet kwam' wilde Bart weten. Eerst had ik nog interesse geveinsd. Niet dat het mijn ding is die reünies. Maar goed, het zou voor mij de manier zijn om haar nog een keer te zien. Liselore. Bart stuurde me de lijst. Veel oud-klasgenoten hadden de moeite genomen om een verhaaltje erbij te schrijven. Sommigen een saaie opsomming, anderen leuk…

Als grote dingen gebeuren, zijn ze meteen gewoon. De hemel scheurt niet open omdat Rob is ingestort. De zon blijft schijnen, het regent toevallig, maar oké, hij gaat sterven en houdt droge voeten in zijn kist. Rob is in zijn laatste stadium, zeggen kenners. We doen gewoon tijdens het bezoek. Ik zit naast zijn bed en reik iets te drinken aan. Of we…

Schrijver Verhalen vrijdag 5 oktober 2007 Sprookje van heel lang geleden....... SPROOKJE VAN HEEL LANG GELEDEN. Heel lang geleden leefden er eens honderd kleine mensen, die met spijkers en schrift hun eigen verhaal vertelden. Zo klein als ze waren, zo groot was hun verteldrift. Lukte het hun niet om kromme spijkers recht te slaan, zo krom waren…

III Edwin denkt dat zelfontwikkeling betrekking heeft op innerlijke eigenschappen. Hij probeert een beter mens te worden en heeft eigen ideeën over wat een beter mens zou moeten zijn. Dat is niet iemand die zich voorstaat op hoe hij denkt, wat hij gelooft, hoeveel hij weet of wat hij presteert. Een beter mens begrijpt wat hij doet en doen moet. Volgens…

Wolkers is dood. Ze tellen hem niet bij de Grote Drie. Misschien terecht, ik weet het niet. Van die drie heb ik te weinig gelezen. Maar Wolkers heb ik verslonden. En ik niet alleen. Daarom siert z’n markante kop alle voorpagina’s, toch mooi. Zijn schrijven was misschien te eerlijk, te weinig gekunsteld, te simpel haast. Zijn thema’s te beperkt. Het…

II Edwin vraagt zich af: ‘Hoe komt het dat mijn vrienden op een halve hand te tellen zijn?’ Hij denkt: ‘Ze hebben een fantastische carrière, geen tijd en interesse voor mij.’ En andere vragen: ‘Heeft het geloof mij nog iets te bieden, heeft het me gestimuleerd of dwarsgelegen?’ Vandaag moet hij op sollicitatiegesprek. Niet dat hij gekozen heeft…

Geduldig en een beetje apathisch wachtte Tine op haar beurt. Ze bevond zich in een plaatselijke bloemenwinkel. De adrenalinekraan die de afgelopen dagen wijd open had gestaan, druppelde nog een beetje na. Ze liet haar gewicht beurtelings door beide benen dragen en zocht met haar arm steun tegen de stellage met snijbloemen. Meestal kocht zij voor…

I Kunstenaars hebben geen verstand van de markt, althans het roept vragen op waarom ze dingen voor de toekomst maken. Edwin voelt zich geen schrijver. Zich uitdrukken in taalexpressies is noodzaak. Alle keuzen die hij in zijn leven maakt houden rekening met deze behoefte. Dat leidt tot spanningen, vooral in relatie tot zijn werk. Collega’s begrijpen…

Al jaren volg ik trouw het Sonja Banketbakkerdieet. Smaakt goed, maar eerlijk gezegd val je er geen donder van af. Tot mijn schrik trof ik vanochtend een getal op de weegschaal dat ik al jaren niet gezien had op deze natuurlijke vijand. Natuurlijk had de spiegel mij al voorzichtig ingelicht over de voortschrijdende teloorgang, maar met de feiten in…

In zinnelijke vervoering dring ik bij je binnen. Diep in me brand ik vol hunkering naar je Goddelijke lichaam. Sensueel ritmisch beweeg je jouw lichaam en kreun je zachtjes voor je heen. Al snel ga je een versnelling hoger en vult de badkamer met je geile kreunende stem. Ik druk je lichaam tegen me aan, je achterhoofd duwt in mijn wang waarop ik je…

Kent u het Mobilion? Dat is een soort informatiecentrum over mobiliteit. En je kunt er ook vergaderen. Deze week moest ik naar een conferentie “Utrecht Verder” om een onderzoek naar reizigerswensen te presenteren en aan de burgemeesters en de verkeerswethouders in de provincie Utrecht te vragen of ze soms een stel watjes zijn. Want iedereen vindt openbaar…

‘Komt nog één stukje’ schreef ik de vorige keer, maar het stukje dat ik in gedachten had laat ik liever achterwege. Het is, laat ik het zo zeggen, niet meer van deze tijd. Alleen maar nostalgische geschiedenis. Bij het begin van het nieuwe collegejaar was Hazera er zomaar niet meer. Ik heb nog bij de beheerder van de flat naar haar naam en adres…

Elke maand kwamen ze bij elkaar op theevisite. Om de beurt, 4 totaal verschillende vrouwen. Door een spontane uitnodiging van één van hen was dit een gewoonte geworden. Wie dat als eerste deed, dat waren ze al weer vergeten, maar ze konden er eigenlijk al niet meer buiten. De middagen waren elke keer anders, soms vol gekkigheid, omdat één van hen…