‘Wandelen? Met dit weer?’ Woemi kijkt me ongelovig aan. Nou kent ze me wel een beetje zo langzamerhand, maar toch, er zijn grenzen. De regen slaat hard tegen de ramen. Een fietser ploetert moeizaam tegen de wind in.Het is broeikaswinterweer op z’n best. Daarom is wandelen nu beter. Maar niet voor Woemi. Die ziet in zo’n weekend juist een uitgelezen…

Ze zitten samen onder een parasol. De goudenregen regent en de dauwdruppels lijken tranen van ongeschreid verlangen. De stortvloed van boze woorden die ze deze hele zoele zomernacht op elkaar hebben afgevuurd is gesmoord in een tot vrede aanzettende slaperigheid. Hun beider moeheid wordt een kiem voor solidariteit, doet ze voelen dat het toch allemaal…

‘Niet denken, maar voelen. Alleen maar voelen’, herhaalt opperhoofd Maarten voortdurend als een soort mantra. Zijn stem klinkt monotoon en zacht. ‘Voel. Maak contact met je innerlijke zijn. Voel je energie. Ervaar je kracht.’ Jaap spant zich in om de bevelen van de meester op te volgen. Hij wil laten zien aan de rest dat hij alles onder controle heeft…

Het enorme boek lag boven op de boekenkast. Al jaren had Joost er niet meer ingekeken en hij moest het eerst afstoffen voordat hij het kon inzien. Het was al een oud boek dat hij voor zijn tiende kerstfeest van zijn grootouders had gekregen. Het stond vol met afbeeldingen van beroemde kunstwerken uit de jaren twintig. Hij zocht een mooie plaat om na…

(column van Steef Schinkel) nr. 31. Deze week te lezen o.m. in Ons Utrecht. Als kind won ik ooit een gekleurde “hoogvlieger” met het oeroude spel bamzaaien. Wie kent het nog het bamzaaien? Ik vroeg dit weekend aan enkele inwoners uit “mijn” stad Utrecht of men nog wist wat het woord bamzaaien inhield. Helaas is het zo dat veel van de vergeten…

Intussen loop ik al bellend met de telefoon van het benzinestation. Mijn man had ik inmiddels ingelicht over de situatie van de sleutel. Hij riep een woord dat ik hier niet zal herhalen en zei dat hij het eten wel weer uit zou draaien, de jongens inladen en van Zwartemeer eerst naar Meppel en dan draaien richting Hoogeveen naar mij toe zou komen met…

Daar ik die avond nog een andere activiteit had zou ik wel op tijd weg hebben gewild maar dat kan niet want de dag moet afgesloten worden met een theorie- en praktijkexamen. Om tien voor vier kunnen we dan eindelijk vertrekken. Naar huis gereden in stilte want de heren sliepen onmiddellijk. In Zwartemeer aangekomen bedacht ik mij dat we via de doktersassistente…

Een dagje uit het leven van Wilme de Roon, woensdag 26 juli 2006. Om 6:30 uur word ik wakker en besef me dat ik de jongens (mijn kleinzoon Dennis en vriendje Steven) belooft heb om vandaag naar het Verkeerspark in Assen te gaan. Joepie, een hele dag in de zinderende zon, een heerlijk vooruitzicht. Maar beloofd is beloofd. Dus eruit, douchen, aankleden…

Het lijkt wel of ze vandaag allemaal tegelijk naar beneden vallen. Les feuilles mortes. Tot gisteren was het zomer en dat terwijl het eind oktober is. De bomen nog volop in blad. Sommige groen,vele gekleurd. Afgelopen nacht was er opeens nachtvorst en in één keer liet het gebladerte los. Rudi Oosting slentert door knisperende bladerhopen. Geen regen…

Het is vrijdag. Vroeg in de ochtend. De zon is nog maar nauwelijks doorgebroken. Jaap heeft zich samen met een aantal collega’s verzameld op de Strabrechtse Heide. De hele dag zal in het teken staan van zelfreflectie en zelfinzicht. Tenminste zo had groepsleider Maarten het in zijn introductie over deze heidag voorgesteld. Het was een idee van Kees-Jan…

Het was zeer rap gegaan. In ieder dorp, in iedere wijk, straks in iedere kamer staat een Beep my up scotty of B.M.U. capsule. Wie in de capsule plaatsneemt ziet zijn gesprekspartner in 3D; de armsteunen bevatten een staaf waar de warmte van de personen doorgegeven wordt. Een klein vakje is zelfs bedoeld om elkaar een kus te geven. Na iedere aanraking…

Het zal je overkomen op een winderige dag vroeg of laat, dat je hoed, je pet of je toupetje door de wind van je hoofd wordt weggerukt. Bij mij is het alleszins gebeurd toen ik – en dat is vele, vele jaren geleden al –, samen met mij twee kleine kinderen langs de kade van een laagliggende rivier aan het wandelen was. Mijn regenhoedje, weggerukt van mijn…

Debora was een ingewikkelde meid met een slecht verleden. Ze had het maar zwaar te verduren met haar famillie. Werd vaak gepest door haar zus en broer. Dat was niet altijd even leuk! Maar toch hield ze vol en propte alles in zich op. Vaak voelde ze zich rot, alsof ze er alleen voor stond op de wereld. Niemand die haar kon helpen of om haar gaf. Zo…

Een keer per winter moet het. Dan moet ik ernaartoe fietsen. Naar mijn vaderland. Als ik er ben komt het pontje, dat al los is van de kant, teruggevaren om me op te pikken. Ik durf haast niet aan de overkant even te pauzeren op een bankje. Kijkend naar het water, kijkend naar de boten, kijkend naar het weinige verkeer, kijkend naar het pontje dat maar…

Na alle spanningen op de werkvloer van de afgelopen tijd, was het weer tijd om te ontspannen. En als we ontspannen, doen we het ook direct goed. Met onze blote reet in de sauna. Eén collega was vorige keer niet mee geweest op ons blote konten avontuur in Schilde en had dus nog een beetje ‘cold feet’. Aangezien wij precies wisten wat ze moest doorstaan…

“Weet je, ik krijg het echt op mijn zenuwen van je zoetsappige, moraliserende snertverhaaltjes man!” Even voelde ik me uit het veld geslagen. Een rilling ging over mijn ruggengraat en eindigde in mijn kruin. Ik wist dat ik wat van kleur verschoot. Schaamte en schuldbesef… “Het is toch niet meer van deze tijd om te schrijven over dieren die praten…

(column door Steef Schinkel) nr. 10 gelezen in Ons Utrecht Vanmorgen werd ik eindelijk niet eens vroeg wakker. Nog erger ik had me voor het eerst lekker verslapen. Ondanks de haan in ons hok. Een maand of twaalf geleden kregen mijn vrouw en ik van onze oudste dochter, die gek op dieren is, een mooi geveerde zwart/groene kip aangeboden.…

Dubbeltjes ijs… waar blijf je? Mijn echtgenote is onder de indruk van documentaire film “An inconvenient truth” van Al Gore. Ikzelf heb deze film door “allerlei oorzaken en uitvluchten” nog niet gezien! (van Steef Schinkel) column nr. 29 gelezen in Ons Utrecht Dubbeltjes ijs waar blijf je? Dat is niet zomaar een uitspraak. Dit jaar word ik 60…

De CIRCUSTENT op Vredenburg met Christina Aguilera en Back to Basics (Column van Steef Schinkel) nr. 21 gelezen in Ons Utrecht Vrijwel nooit zap ik naar de “jeugdzender” TMF maar ditmaal stop ik, als door een magneet getrokken, bij deze zender. Ik schiet bij het zien van de volgende beelden terug in de tijd. Ik zojuist uit een diepe slaap ontwaakt…

(column van Steef Schinkel) nr. 30 In het jaar 1906, in de maand juni, verzamelden zich meer dan tienduizenden bezoekers voor het Paleis van de Keizer, nu Schiller Theater Place Royale, voor de lustrumfeesten in Utrecht. De gehele binnenstad maar vooral de Minrebroederstraat was tijdens deze lustrumspelen, zowel vanaf de Ganzenmarkt als vanaf het…