Ze kennen elkaar van de bergsport, zitten op dezelfde club; als het circus in zijn winterresidentie verblijft komen ze elkaar regelmatig tegen. Voor de goede waarnemer is het duidelijk dat ze elkaar aardig vinden; hij een knappe vent met een gevaarlijk beroep en zij een sportieve sensuele vrouw. Hij verbergt zijn gevoelens, zijn vrouw is zijn partner…

In de meimaand van 1895 werd de dichter-schrijver Oscar Wilde veroordeeld tot twee jaar dwangarbeid in de gevangenis van Reading, enkele kilometers van Londen verwijderd. Dit gebeurde vijf jaar voor zijn overlijden in Parijs. Oscar was een gezette, charmante man van vijf-en-dertig, die smoorverliefd werd op de jonge, aantrekkelijke Lord Alfred Douglas…

De walvisrug steekt boven het water uit. Een gladde glooiende helling. Glimmend van water, dat er met de regelmaat van de golven overheen spoelt. Hij lokt en roept. Er naar toe, dat wil ik. De broekspijpen omhoog gerold, waad ik door het voorste meertje. Halverwege blijkt één stap plots erg diep te gaan, tot aan mijn kruis sta ik in het water. Snel…

Met haastige stappen beklim ik de zoldertrap, in de wetenschap dat er ergens tussen al die oude spullen een hutkoffer vol herinneringen op mij staat te wachten. Herinneringen die mij hopelijk zullen helpen bij het terugvinden van ontbrekende puzzelstukjes uit mijn verleden. Ik open de deur van de zolder en de verweerde spiegel van de grote, pompeuze…

(à la Rimbaud) Eén onsterfelijke joint in ruil voor de gave continu poëzie te schrijven, onsterfelijke. Wees stil en luister naar mijn brandende hart. In kleine pikkeneesjes zie ik grommende leeuwen. In alle automobielen zitten voortvluchtige criminelen. Uit het aangeveegde trottoir steken de behaarde armen van hongerige Neanderthalers. Vissen…

Ik zit bij de vijver in het park. Er zit een jongetje van een jaar of acht te vissen. Ellebogen op z’n knieën en de kin in z’n handen. Ik krijg de indruk dat hij niet op zijn dobber let, maar diep in gedachten verzonken is, minuten lang zit hij roerloos alsof hij uit hout gesneden is, hij doet me denken aan het beeld “Le Penseur” in Parijs. Nieuwsgierig…

Het zwembad is winterklaar. Gistermiddag nog een rondje gemaakt om langs de 'hors-sol'randen de waterlijn te ontdoen van insecten, veertjes, esdoorn-helikoptertjes, catalpabladeren en larven van watertorren. Voor de laatsten is ons zwembad een waterparadijs. Ze maakten het jachtinstinct in mij wakker. Gewapend met de goedkoopste plastic groentezeef…

Te vaak gebeten en nu doodsbang om te leven. Ik krab mijn klauwen kapot aan de muren van mijn eigen huis. Ik wens de vrijheid van het wilde paard dat niemand kent. Ik luister niet meer naar het zinloze verstand van opgefokte vluchtelingen. Hun drang naar orde is een waan verpakt in angst en agressie. Ik zal vliegen, voortaan ben ik de gierzwaluw van…

Na doorgezakt te zijn met een stel vrienden in het stadcentrum, wacht ik nog een poosje, voor ik in de auto stap en via de IJtunnel de stad verlaat. De politie kent mij en mijn auto, ze zouden me aanhouden en controleren op alcohol, het zal niet de eerste keer zijn dat ik een nachtje op het bureau mag logeren. Na sluitingstijd van de cafés zijn ze…

Ik meld me bij Charlotte en Cornelis. Bellen kan ook, dat doe ik geregeld, maar dan krijg je het stereotiepe 'z'n gangetje' ten antwoord als je vraagt hoe het gaat. Z'n gangetje, ja, maar dat gangetje wordt wel steeds trager en moeizamer. Charlotte vliegt allang niet meer door het huis. Na de steeds verder voortschrijdende artrose heeft ze sinds…

Het loopt uit de hand in dit land, met die nooit eindigende woningnood, er trekken zelfs mensen bij mij in omdat ik wat ruim woon. Ik zit de hele dag in mijn werkkamer te schrijven en het huis staat inderdaad praktisch leeg; verlaat ik mijn kamer loop ik voortdurend een vrouw tegen het lijf, ik weet niet hoeveel het er zijn, ze lijken op elkaar. Ik…

Zie je wel, ik wist het. Ik had hier niet naar toe moeten gaan. Een receptie van een klant. Alleen om den brode ga je naar zoiets toe, maar je onderschat de risico’s in het particuliere vlak. Want je leeft nu eenmaal in een klein interactief kringetje, waar altijd dezelfde mensen komen. En ik was hem al zo goed als vergeten. Alleen als ik wat teveel…

Ja..? koninklijke hoogheid, met JP.. JP ? Ja... JP de MP Hé Jan Peter, whats up..? Ik.. eh.. kan wel horen dat u in New York bent geweest koninklijke ho.. My kind of town JP.. maar cut the crab.. Ja, eh.. even over Mozambique.. Hè nee, niet weer, ik doe 't tóch hoor..! Ja maar de Kamer.. Fuck de Kamer JP, ik ben straks lekker koning..kóning…

Lisa van het landgoed Hogenborg en Anton student filosofie kunnen aan niets anders denken als aan elkaar. De liefde ontbrandt in alle hevigheid en de exotische drug die de geest drogeert maakt de wereld beter dan hij is, lawaai wordt muziek, het kleurloze krijgt kleur en vermoeiden worden vitaal. Het rationele verstand wordt even in de hoek gezet en…

Ik lig in de stoel bij de tandarts en kijk naar de punten van mijn laarzen. Waar is de tijd gebleven dat het hele gezin op vrijdagavond de borstel en de schoenpoets ter hand nam teneinde er in het weekend weer knap bij te kunnen lopen. Ik zie rijen gebutst schoeisel van klein naar groot op een dikke laag krantenpapier en een vader met zwart achterovergekamd…

Ergens in het land staan vakbonden en werkgevers lijnrecht tegenover elkaar. De ene partij stapt uit het praatgroepje en wil niet meer verder in het proces. Inzet is de verhoging van de AOW-leeftijd van 65 naar 67 jaar. Ergens op een vroege avond, in een rommelige huiskamer, is iets vergelijkbaars gaande. Inzet: het kind wil niet meer eten, maar wel…

Elk dorp heeft wel een handige alleskunner, die zichzelf allround vakman noemt. Wat hun ogen zien kunnen hun handen maken, helaas gaat hun handigheid soms ten koste van de kwaliteit, wat ze maken is dan gelijk aan reparatie toe. In ons dorp is dat Hoze, zijn ouders waren uit Oost-Europa gevlucht en z’n onuitspreekbare achternaam, die op ‘Hozewiezekristalski…

Elektronicus Martin, dierenarts Wiebe en Hans eigenaar van het dierencrematorium; drie vrienden van middelbare leeftijd, die met elkaar optrekken sinds de kleuterschool en bekend staan als de drie musketiers vanwege het kattenkwaad dat ze uithaalden in hun jeugd. Ze zien een documentaire op tv dat hun op een idee brengt en besluiten het plannetje…

Haar hand trilt, ik weet dat ze tegen haar zin de papieren tekent. Ik baal dat ik het zolang heb uitgesteld, misschien hierom. Mijn schuldgevoel overheerst en zolang ik niet de daad bij het woord voeg voel ik me beter. Je ziet het nergens aan en zij gelooft het niet, maar ik heb hier wel verdriet van. Nu is ze weer gaan twijfelen omdat zij degene…

Op onze eerste ritten naar Frankrijk kwamen we ze vaak tegen. Volledig uitgebrande boerderijen en woonhuizen, waar alleen nog wat smeulende resten van over waren. Later hoorden we dan, dat de oorzaak vaak een uit de hand gelopen schoorsteenbrand was, en dat bovendien de verzekering niet uitbetaalde als je niet in het bezit was van een nota van een…