Oorspronkelijk was het een veemarkt, maar nu staan er alleen maar heilige koeien, zij het heel oude, want het is de Vehikel Oldtimer Beurs in Utrecht. Een ideale gelegenheid om oude liefdes weer eens op te poetsen. Als ik aan kom rijden zie ik buiten al de nodige koopjes staan: een grijze Eend, een Volvo Amazon uit 1964 en een diepzwarte Peugeot 404…

Het is alweer verschrikkelijk lang geleden, maar ik kan het me nog goed herinneren: de wekelijks terugkerende vraag van mijn moeder: morgen komt de werkster, wil je vanavond je kamer opruimen, want morgen komt de werkster en dan kan ze jouw kamer ook doen. Het was meer een opdracht dan een vraag, maar goed. Ik was destijds nogal obstinaat, dus ik…

Ik ben nou een ouwe lul van bijna vijftien, door de wol geverfd en gepokt en gemazeld, maar jaren geleden, en nu spreek ik over begin deze eeuw, hadden mijn ouders het plan opgevat om ons, de zoons, mee te nemen op een autovakantie naar België, naar het gebied waar ze alleen maar Frans en Duits spreken. Wij waren niet veel gewend qua reizen, een…

Greet werkt al jaren in het café en ik bestel twee koffie bij haar. ‘Jij komt toch altijd met Nel koffiedrinken hier,’ vraagt ze met opgetrokken wenkbrauwen.. ‘Ja, klopt. Op de even dagen. Op de oneven dagen met Del hier..’ ‘Del?’ ‘Ja Del. Zo heet deze mevrouw die hier naast mij zit.’ ‘Neem mij effe in de zeik! Denk je dat ik getikt ben of zo?’…

Toen ik vanmorgen in de spiegel keek en mezelf zag besefte ik dat ik lelijk was, gewoon lelijk, verschrikkelijk lelijk. Ik snap niet waarom ik het vanmorgen pas zag, alsof ik het gewoon nooit heb opgemerkt. Vreemd, want ik loop toch altijd al rond met dezelfde kromme neus en uitpuilogen. Ik ben Selena, veertien jaar oud, heb groene ogen, blond…

"Wat is het hier toch met al dat wit?" vroeg mijn Afrikaanse vrouw. "Wit?" zei ik. "Ja, al dat wit. Ik ben er bang van. Je moest eens weten hoe het is in de Afrikaanse zon, het bloedhete licht dat onze krachten opslorpt. Ik heb het meer voor valavondzon, getemperd licht, de zwartheid van de nacht, de koelte van de nacht". "Het zit in onze…

Toen ik nog als verpleegkundige werkte op een afdeling voor patiënten met een chronische psychiatriese ziekte, verbleef daar een man die iedere dag precies om klokslag half acht aan het ontbijt verscheen. Keurig gestoken in een bruin pak en wit overhemd. Als ontbijt nam hij altijd een snee brood met kaas en een met jam, een kop thee met twee schepen…

Hij heeft een maand bijna niks van haar gehoord. Eerst, toen ze er pas was, bijna elke dag. De Grote Stad. Het viel haar zo tegen. Niks dan bos en inrichting. Haar klasgenoten. Ook al van die provinciaaltjes. Beter zo, dacht Hans. Geen concurrentie. En misschien zou ze wel snel weer terugkomen. Dat schreef ze tenminste, de eerste week al. Maar toen…

Ik sta onder de douche. Het kost me de laatste tijd erg veel energie, ik ga met steeds meer tegenzin douchen. Nu heb ik mezelf zover dat ik mijn slaapkleding uit heb getrokken, op een hoop het gesmeten en onder de warme straal ben gaan staan. Ik sta al een paar minuten als ik plotseling moet plassen. Het doet me denken aan al die momenten dat ik onder…

De jaren van verslaving. deel 1 Toen ik na al deze ellende van dwalingen van het gerecht niet meer wist wat ik moest doen, begon de volgende periode van problemen in mijn leven. Wel of niet door mijn schuld, het was zo. Ongelovig staarde ik naar mijn paspoort waar eens mijn kinderen gestaan hadden. Stond nu niets meer. Eigenlijk was het net…

Ik heb een beetje een raar gevoel. Ik weet niet hoe ik het moet zeggen, maar echt lekker voel ik me niet, een beetje tussen hangen en wurgen in. En als je je dan zo voelt, zie je de dingen ook een beetje anders, dan is het net of heel de wereld je in de maling neemt, rot is dat. Zo'n dag van als je de school van je dochter belt om haar ziek…

Nu de passie- en paastijd weer voorbij zijn denk ik ongewild terug aan een gebeurtenis uit vroeger tijden. Ik probeer m’n gedachten weer te geven. Hij heette Huub, was in het begin van de veertig, gehuwd, vader van vier kinderen, 16, 14, 12 en 10 jaar oud (beurtelings meisje, jongen) en hij was ’iets’ bij de Haagse politie. Op de 13de november…

Wonderen zouden ze echt bestaan? Wie gelooft er nu nog in wonderen. Ik als ik zo vrij mag zijn. In de herfst zoek ik naar paddestoelen enkel en alleen omdat ik anders niet meer in kabouters kan geloven. Anders is het met de wonderen gedaan. Wonderen hebben altijd al bestaan. Waar komen anders alle sprookjes dan vandaan. Blijven geloven in…

Op een dag wist boer Thomas niet meer hoe zijn lievelingskoe Lena heette. He, gek, dacht hij, hoe heet ze nog maar weer. Zijn hele leven had hij gezwegen, hij werkte alleen op de afgelegen boerderij met zijn vee en Fordson Dexta trekker. De boodschappen werden bezorgd en hij had geen tv of krant. Wel een radio met omrop Fryslan, zodat hij wist wanneer…

Zij moest leren Als hij terug kwam van Leiden geen vragen te stellen…na twee jaren was dit voor haar geen probleem. eenmaal terug was hij weer helemaal blij. Zij moest leren Dat de gesprekken die hij voerde met Baba niets was om jaloers op te zijn… ze begreep dat het te maken had met hun vlucht en dat kamp…daarover te Zij moest leren…

Vrij, baar ik! En ging door het leven. Sloeg jij gade, hoe jouw nageslacht een wereld om blokken verblijven bouwde? Misschien lieten de stenen genoegdoening achter, papa. Hoorde jij het gegil van de nachtuil tegen het sjirpen van krekels in? Keek je naar een duif, die kapotgebeten door katers op de stoeptegels lag te huilen? Zag je piepende…

Mijn echtgenoot is met de jaren steeds minder gaan zien. Uiteinde­lijk was het zelfs zo slecht met zijn ogen gesteld dat hij een bril moest. Die heeft hij nu, van het ziekenfonds wel te verstaan. Niet bepaald een fok om mee te pronken, maar hij doet het ermee. Tenminste, dat dacht ik. Na amper twee dagen ermee gelo­pen te hebben deed hij hem reeds af…

Het vorige was een moeilijk deel voor mij. Dit deel is nog moeilijker. Nu was het dus al zo ver gekomen dat er zogenaamd incest bij mijn kinderen was gebeurd. Mijn kinderen 5, 4 en 2 jaar oud. Hoe komen ze daar bij! Maar ik geloofde het ook nog in het begin. Totdat de stichting van de rechter eiste dat ik ze helemaal niet meer mocht ontmoeten…

Omdat in dit geval mijn kinderen voor een week weg waren, heb ik dat weekend niets gedaan, behalve huilen en mij afvragen hoe ik het nu moest doen. Ik ben alleen nog wat kleding voor mijn kinderen gaan halen. De man die zich zo overantwoord had gedragen wilde ik nooit meer zien. Ik ben op maandag naar Jeugd en Gezin gegaan om te bespreken hoe ik…

Bleke Lena gaat weg. Met die gedachte was het allemaal begonnen in het hoofd van Boer Oostenbrug. Die gedachte kon hij niet verdragen. Bleke Lena was immers zijn lievelingskoe. Dat die gedachte niet klopte wist boer Oostenbrug op dat moment niet, het was een gewone gedachte en hij hoorde er ook een stem bij van de DierenDokter, die zei dat ze ziek…