In mijn jeugdjaren waren er niet zoveel momenten om van te snoepen. Dit bedoel ik letterlijk, want een lekkernij krijgen was er niet vaak bij. Toch was er in die tijd één constante die ik niet vergeten kan. Het was een weerkerend patroon, dagelijks. Ik bezie het nu als de periode waar mijn verleiding hardgrondig op de proef werd gesteld. Ik denk zelfs…

Zoals u wel door zult hebben denk ik zeer diep over de dingen na. Dit gaat zelfs zover dat ik echt aan handelen niet meer toekom. Het verbaast mijzelf dan ook, dat ik hier en nu nog tijd heb om dit met u te de delen, Het is dus een tijdrovend en vermoeiend proces en daar gaan we al de mist in. Het is een proces en u weet, op allerlei gebieden…

Vorig voorjaar waren ze me al opgevallen: drie eendjes die als ‘de drie musketiers’ het gebied buiten hun veilige vijver verkenden. Al kwakend wandelden ze dit jaar alweer een week of wat hier door de buurt. Op zich was het wel duidelijk dat ze uit de vijver twee straten verder kwamen. Blijkbaar wilden ze hun territorium wat vergroten. Vanuit de…

Tien jaar later - Nu we zo regelmatig e-mailen, komt het contrast tussen geschreven en gesproken taal schitterend naar voren. Voor mij is e-mail een zegen: de communicatie kan er door verdiept worden, omdat we eens iets terug kunnen lezen en ook omdat we preciezer [gaan] nadenken over wat we willen zeggen. Bovendien merk ik dat de taal heel dubbelzinnig…

Zoals bekend kennen weinig Nederlanders het Wilhelmus uit het hoofd. Begrijpelijk want wie kent die oude Wilhelmus nog en wie weet waar Nassau ligt. Ook de tekst is uit een grijs verleden. Geen hond snapt dat. Dus ik de knuppel in het hoenderhok gegooid. Dat gaf me toch een lawaai. Een echte Nederlandse Polderoverleg Commissie moest uitkomst brengen…

Zondagmiddag 18 september 13.00 start nummer 12109 in vak zeven als recreant businessloper. Ik dus, en ik ben gestart. Geen verklarend gezeur nu, ik ging de 10 engelse mijlen lopen in een abominabele conditie. Maanden zonder looptraining. Zonder loop of sport. Maar deze loop is er voor het goeie doel – tijden tellen niet. Dikke 20 graden Celsius…

Nog vijf nachtjes slapen en dan was Tom jarig. Hij was al bijna 8 jaar en dat was een hele leeftijd. Het mooiste van die dag zou zijn als zijn oma kwam. Haar zag hij maar 2 keer per jaar. Ze woonde heel ver weg in een heel groot land Het was er altijd warm en er waren leuke springbeesten Walibi’s heten ze, dat wist hij wel. Op school zei Nick…

Het bewogen leven van Jozef, een roestige spijker te Schuur Reeds lang vertoeft Jozef in het tehuis voor oude spijkers, Roest Rust te Schuur nabij Het Zagen-complex. Hij is daar flink in de vergetelheid geraakt. Hij wordt ook wel Jozef de Kromme genoemd daar hij na een misslag van een timmerman gekromd verder door het leven moest. Hij werd afgekeurd…

Zojuist lees ik dat het Zondagskind van de Nederlandse Schaaksport Commentator was op de finaledag van het Nederlands kampioenschap. Loek van Wely werd voor de zesde maal op rij kampioen. Proficiat, zeg ik dan. Wat zegt echter het Zondagskind, inmiddels toch een dikke vijftiger? "Je weet het natuurlijk nooit maar ik denk dat ik toch wel zes punten…

Nadat hij de deur had dichtgesmeten durfde ik me een kwartier lang niet te verroeren. Bang dat hij terug zou komen. Na dat kwartier sloop ik naar de deur en luisterde met mijn oor of ik iets kon horen. Ik hoorde gelukkig niets. Moedeloos liep ik de kamer weer binnen en zonk neer op een stoel. Ik begon met schoonmaken maar had niet eens het juiste…

Eens was de ruimte leeg. Dat dachten wij althans, maar er was wel degelijk iets. Dit waren heel veel verspreid hangende energiedeeltjes die zich steeds meer verdichtten en een soort cluster werd. Na miljarden en miljarden jaren ontstond het moment waarop die deeltjes elkaar gingen waar- nemen. Dit was de eerste fase van de denkende God. Dit leidde…

De lange dagen zijn bijna voorbij. Alles keert stilaan terug op zijn retour. Nog even wachten op de mooie bladverkleuringen van bomen en struiken, op de geur van humus in het bos en op de laatste maaibeurt van het gazon. De zomerbloeiers staan volop in zaad. Bloemen doen ze allang niet meer. Niet meer nodig, want de bevruchting is voltooid. Alle…

Iedereen heeft wel een afwijking, ook ik. Ik lik namelijk graag oren uit. ‘Jakkes,’ zie ik u in gedachten al lezen. En daar zit hem nu net het probleem. Is het namelijk pervers? Ik vind van niet. Is het dan een fetisj? Ook dat niet, want ik word er niet opgewonden van; althans niet in de zin van. Doe ik het dagelijks? Natuurlijk niet. Een overdosis…

Een ijzersteen boort zich door de dampkring. Afgeremd en heet in zijn vrije val, verdampt hij laag na laag. De buitenkant smelt en stolt tot korst. Wat rest slaat de krater. De grootste brok wordt vuurpijl. Hij verklapt de geheimen van zijn moederland, hoe hij wentelt, gespiest op een denkbeeldige as, hoe hij drijft in een gordel van puin, ergens…

Dan ben ik moe van het luisteren naar woorden ontsproten uit ongenuanceerd denken Woorden vanuit gedachten die waarheid tot werkelijkheid maken Dan ben ik moe van het aanhoren van kreten binnen de werkelijkheid van het bestaan Soms word ik moedeloos Dan word ik moedeloos van mensen die tegen-beter-weten-in vasthouden aan hun waarheden Leugens…

Eric was een jongen van 6 jaar en wilde dolgraag een huisdier. Al zijn vriendjes op school hadden er een. Sommigen hadden zelfs een hond. Dit zou zijn moeder nooit goed vinden. Hij wilde er ook bij horen en op school kunnen vertellen over zijn huisdier. Zijn oom ging wel eens op eendenjacht. Dat gebeurde een maal per jaar als er teveel eenden waren…

nimmer zag ik zo de maskers vallen in een klucht, ongeschreven, waar de ware mens niet voor zijn eigen bevalling vlucht Dit is wel een heel vrije en oppervlakkige vertaling van Prof. Dr. Janus Hortus Botanicus te Praag. Deze tekst komt uit het Zuid-Goenureusisch; ik geef u hier de letterlijke tekst zodat we er later geen misverstanden…

Kyra is mijn naam. Ik kom uit Turkije. Uit de plaats Kusadasi. En heb ooit het moslim-geloof gediend. Dromen zijn meestal zoet. Maar mijn dromen waren niet zoet. Ze waren als hete kolen. Hete kolen waaraan ik me velen malen heb gebrand. Op de 15e verdieping van een oud flatgebouw woonde ik als 18-jarig meisje met een 27-jarige man. Ook een Turk…

De zomerzon is een ontremmer van de eerste orde. Kijk naar de kleding van dames en heren jongens. Eigenlijk vaak onthutsend onthullend. Vaak denk ik 'ze zijn te bloot.' Niet vanuit moreel oogpunt. Meer vanuit (zelf?)bescherming. Neem nu de ogen vol onschuld die ik tegenkom bij jonge deernkes wandelend fietsend op de straat. Kijk ik ze in de ogen…

Wat er nooit was, valt niet te missen! Een waarheid die er zijn mag en voor wie in ‘weelde’ leeft gaat die stelling ook nog op. Je leeft goed, niets tekort en familiaal zit alles op rozen. Gewoon, het voelt prima en verlangt dan ook geen ‘extraatjes’. Je hebt geen rijkdom, hoeft ook niet! In het zorgeloze waarmee je door dit leven raast, is dat geen…