Maar twee keer gesneden bij het scheren, dat valt mee! Terwijl ik het bloed lichtjes aan het deppen ben, voel ik het. ‘Dit wordt één van mijn betere dagen.’ Niet één keer hoeven op te staan de voorbije nacht, dus, acht zalige uren waar ik mij van niets bewust, overgaf aan de rotatie van onze aarde. Beetje duizelig, dat wel, maar dat zal wel niet aan…

Beatrix zit 25 jaar op een troon, ik kan daar niks mee, ze schijnt daar ook nog eens voor beloond te moeten worden, wat mij betreft dus niet, nooit. Ik heb bijna 31 jaren voor hetzelfde bedrijf gewerkt, vervolgens heeft "men" mijn werk kapot laten gaan, geen beloning, geen afkoopsom, het was goedkoper om zo de oudere af te vloeien, een koningin…

De fietsbanden knarsten in het verse split. De teer dampte in de hete julizon. De vermoeide mannen duwden nog een keer de benen laag op weg naar Stad, op weg naar huis. “Daar de vijf pijpen! Nu is het niet ver meer”, riep de geleerde Arminius triomfantelijk. “Laten we even stoppen bij dit moment, mijn Pancratius. De briesende rossen werden snerpend…

Pre-historie: Mensen doen van alles (jagen, verzamelen, land bouwen, handbijlen maken), waarvan dagelijks sporen worden teruggevonden. Stenentijdperk: Pas als het in steen gebeiteld is, of als het op een rotswand geschilderd is, heb je iets gedaan. IJzertijdperk: Pas als het uit ijzer of aardewerk bestaat, heb je iets gemaakt. Boekdruktijdperk…

Hij werd er moedeloos van. De fierheid die hij ooit met zich meedroeg, reduceerde langzaam tot een zielig hoopje ellende. Niet in de eerste plaats door zijn levenswijze, dan wel door de manier waarop hij zijn bedrijf ten onder zag gaan. Het was een levenswerk, zijn levenswerk. Helemaal niet groots in de begindagen, toch wist hij dat er nood aan was…

Elke dag leer je bij is de slogan van het ministerie om potentiële leerkrachten te werven voor het onderwijs. Al 20 jaar sta ik inmiddels voor de klas, en ik heb zeker al een hoop geleerd. Deze week heb ik zelfs heel veel geleerd. De moeder van Erik is al 3 jaar ziek. Ze heeft kanker al vanaf dat Erik in groep 5 zat. Nu zit hij bij mij in groep 8…

Feijenoord-Ajax april 2005 is afgelopen. Danny Blind wordt geinterviewd. Ik zie een wat pafferige grote man links achter Blind. Geweldige rookpluimen vertrekken uit zijn mond, druk in gesprek, breed in gebaar. Wel ja, dat kan toch mooi nog maar. Zowaar, dat is Gerard van der Lem. Aan de Grote Sigaar. Nog steeds, twee jaar geleden terug uit de emiraten…

Door een bepaalde woordkeuze probeert de Nederlandse journalistiek de lezer voortdurend te beïnvloeden. Zo bericht men bijvoorbeeld nooit over een ruk naar links, maar wel over een ruk naar rechts. Men spreekt over die Wilders, nooit over die Halsema of over die Bos. En rechts is natuurlijk per definitie extremistisch, getuige het feit dat rechts…

Uitstapje Geboeid keek hij naar buiten. De man zat samen met een aantal medebewoners van het verpleeghuis in de bus op weg naar de jaarmarkt in een naburig stadje. Hoewel hij de streek waar hij heel zijn leven gewoond had niet meer herkende, genoot hij met volle teugen van het landschap dat aan zijn raam voorbij trok. Bomen en akkers, weilanden…

Dat de heer Bartels een mooie man was, kon bepaald niet beweerd worden. Erger was, dat niemand dit beter wist dan hij; wat baat mij mijn riante kantoorflat als ik teveel jaren en te weinig haren heb, dacht hij moedeloos. ’t Was lunchtijd inmiddels. De heer Bartels duwde zich van de hinderlijk tegen zijn maag drukkende bureaurand af, trok een la open…

Verzonken in het slijk, een bed voor rib en bot en wervel, woelt hij zich los. Hij schudt de klonters van het lijf, spiegelt zich in een regenplas, schikt wat rafelige lappen vlees tot iets dat op een mens moet lijken. Elke nacht doemt hij op, een verminkte prins, vindt haar verbrokkeld lichaam terug, kneedt haar lippen, smukt een lodderig oog op, smeert…

Vorige week is door Marion Bloem de actie ‘Een royaal gebaar’ gestart. De schrijfster verzamelt handtekeningen voor een koninklijk pardon voor 26.000 uitgeprocedeerde asielzoekers ter gelegenheid van het 25-jarige jubileum van Beatrix’ koningschap. In het sprookjesbos is de koning met zijn drie ministers bij elkaar gekomen voor topoverleg. De koning…

Haastig fiets ik zaterdag in de namiddag naar de bibliotheek. Mijn tas in het kluisje. Voor het muntje van 50 eurocent in de gleuf glijdt, zijn er al twee vlugge vingers die mistasten. Opkijkend hoor ik ‘sorry’ en een wegrennende jonge vrouw. Wablief, de wereld was zeer nabij. Het is 16.43 uur. Nog 17 minuten om de dvd Forrest Gump te retourneren.…

« Habemus Papam. » Amper dertig uren na de start van het Conclaaf, wist de wereld dat er een nieuwe Paus gekozen was. De strijd om de macht, het leiderschap over de Katholieke Kerk was gestreden. Veel sneller dan gehoopt, vlugger dan gevreesd. Een golf van vreugde en emotie overspoelde de massa ‘gelovigen’ die aan het wachten was. Ook zij waren…

Voor het eerst in mijn leven, kan ik u zeggen, weet ik waar ik mee bezig ben, ik ga namelijk doodgewoon dood, te zijner tijd. Of, kan ik beter zeggen, te mijner tijd. Ik ga, net als ulieden, het tijdelijke met het eeuwige verwisselen, mijn ego mag zieden, er valt niets te bedisselen. Als het zover gaat komen, dan wil ik een grijns om mijn lippen, niet…

Op het gebied van osteoporose is er tussen man en vrouw een hemelsbreed verschil. Dan heb ik het wel niet over ‘de ziekte zelf,’ want die is voor beide seksen gelijk, en zeker even erg. Het enige verschil ligt hem in het feit dat vrouwen er vatbaarder voor zijn. Dit neemt niet weg dat steeds meer mannen met deze aandoening rondlopen. Ook vaker op…

Ik speel, elke dag weer, een spelletje met de dood. Moet overlijdensadvertenties lezen, of ik wil of niet. Een laatste hommage aan de mensen die deze pagina in het dagblad bevolken, nog één keer aandacht voordat graf of urn hen opslokken. Ik moet gewoon hun namen lezen, namen geven namelijk al min of meer aan op welke leeftijd ze zijn gegaan. Geertruida…

"Toe papa!" In mijn pyjamaatje, hang ik aan zijn broekpijp. "Toe, dat is leuk!" Lekker griezelig en spannend, dat is het. Ik heb de kussensloop al in mijn handen. Hij staat wat te lachen én kijkt bedenkelijk. "Nee laten we dat maar niet doen, je wordt eigenlijk al te groot. En te zwaar." "Nietwaar, papa, dat kan helemaal niet, ik ben niet…

Hier heeft u vrij spel. U kunt ook buiten spel blijven. Het is misschien een rak in de wind. Maar ja, als de ragebol rust, dan werkt de spin. Bent u aan een kwade ram gekoppeld die zo vriendelijk kijkt als de poort van het rasphuis? Is het een alikruik van een vent? Of speelt u samen met een vrouw met kwik in haar billen? Trek niet het malle vel…

[...] - “Je hebt gezegd dat ik er wel de juiste man voor ben.” - “Ik had gezegd, dat je er net genoeg voor in huis hebt.” ‘Warempel’, dacht hij, ‘normaal weet hij nooit waarover ik het heb. Altijd moet hij eerst precies weten waarover ik praat. En nu zou hij meteen weten wat ik bedoel, laat staan zich herinneren dat hij dit gezegd heeft? Dit stinkt…