De naam op de enveloppe zegt me niets. Wie is Bob West? Een broer van Albert? Maar waarom zou die mij een brief sturen? Al gauw wordt het me echter duidelijk. BoB is een afkorting. Van 'Bevolkingsonderzoek Borstkanker'. Ik schrik niet eens zozeer van dat woord. Wel van het feit dat ik word opgeroepen voor dit onderzoek. Ik heb altijd gedacht dat…

De melodie van em@il Met de introductie van email ontstond een nieuw probleem. Want wat is de melodie van de email? Ik heb er soms moeite mee om die melodie te bepalen. Hoe zet je de juiste toon? Hoe maak je duidelijk wat je eigenlijk wil zeggen. Ik merk dat anderen daar ook moeite mee hebben. De mogelijkheden van email zijn enorm en daarom…

‘Wùùùùuu-lum!’ Verdomme, dacht Willem. Verdomme. Moeder hield niet van muziek. Aan haar monopolie op herrie mocht niet getornd worden. In het beste geval had ze hem geroepen om hem daarop attent te maken. Mogelijk ook vond ze het nodig om hem geheel te beroven van zijn studie en moest hij een of andere vreemde boodschap voor haar doen, een volle zak…

In de keuken was zijn moeder in de weer met het voorbereiden van de voedertijd. De vier tekkels liepen om haar heen te draaien, en de golden retriever liet vanuit de bijkeuken met haar gejank horen dat ook zij vol ongeduld wachtte. De inhoud van de etensbakken zag er smerig uit. Ze brak juist rauwe eieren over de brei van vlees en doorweekt brood en…

Het hemeldek strekte zich uit in vaalwitte effenheid en zat potdicht. ‘Wat een prachtige lucht, Mam!’ Wies zat met haar lange dunne benen opgetrokken tegen zich aan op het keukenstoepje in de opening van de deur naar de tuin. Zij vond het heel prettig om daar naast haar moeder te zitten terwijl deze de aardappelen schilde. Voorzichtig, niet met een…

10.55u., lokaal 82, het is er warm en na drie lessen met een negentigtal energieke bezoekers de hoogste tijd voor lokaal en docent om gelucht te worden. Snakkend naar de koffie maak ik aanstalten om de oversteek naar het hoofdgebouw te maken, totdat, met vijf vrouw sterk, een groep meiden het lokaal naar binnen stuift. “Meneer, wie is uw idol?” De…

“Wat heb je liever? Een sappige frikadel of een dooie lul? Ik weet het! zei de impotente gek. Een dooie lul, want een frikadel heb ik al”. De drie studenten op het gemeenschappelijke balkon van het studentenhuis grinnikten. Met hun bleke gezichten vingen zij de eerste zonnestralen van een nieuwe lente op. “Of deze dan! Wat wil je liever? Zeik zuipen…

Als ze haar ogen sluit ziet ze de zee. Ze kan er niets aan doen, het lijkt of de golven in haar gerold zijn en de zilte lucht haar neus verstopt. Ze proeft zout, ze hoort de meeuwen en het ruisen van het water. Het maakt haar gelukkig, maar ook verdrietig. Het doet haar denken aan toen. Het doet haar denken aan liefdevolle nachten, dagen van ontspanning…

Nog even en ik ben op de plaats van bestemming. De trein mindert vaart en dan ben ik bijna waar ik vandaag zo graag wil zijn. De zon heeft nog geen kans gezien door de grijze wolken heen te breken, maar de weersberichten van gisteren voorspelden een zonnige dag en daar vertrouw ik op. Ik stap uit als de trein stilstaat. Dan ga ik op zoek naar de bus…

AD, 13 februari 2003 Jennifer Hoes is verloofd. Op 28 mei geeft ze het jawoord in de trouwzaal van het Haarlemse stadhuis. Maar een gewoon huwelijk wordt het niet. De 29-jarige kunstenares moet de ring om haar eigen vinger schuiven, want er is geen partner. Jennifer trouwt met zichzelf. Het is geen publiciteitsstunt of grap. Op de dag dat ze afstudeert…

Vier september, een dwaze oostenwind waaide om mijn oren heen. Ik stapte naar binnen en keek om me heen. Mijn vader wijdliggend werkeloos op de bank. Mijn moeder nog steeds niet thuis en zeker weer aan de drank. En een zus of broer heb ik nooit gehad hoe graag ik ook wilde. Ik was toen nog jong en wilde van alles, waar ik over droomde maar nooit tot…

Wij hebben een half uur lang Jezus in huis gehad. Mijn ouders zijn goedgelovige en vrome mensen en konden de man aan de deur niet weigeren. “Geeft u mij slechts wat brood en een uurtje rust op uw bank,” had hij vriendelijk gevraagd. Je moest wel geloven dat daar Jezus lag, languit op het glimmend bruin leer van de bank. Aan zijn naakte en zandvuile…

Of de onvermoeibare vriendschap tussen een meisje en haar hond. Het is zondagvoormiddag en ik rij met mijn wagen naar de hondenschool. Naast mij zit een meisje, een meisje dat ik vroeger graag “mijn kleine meid” noemde. Dat gaat niet meer zo goed, ze wordt groter, zie je. Achterin zit Wodan, grote Wodan, hij is ook groter geworden, zie je. Wanneer…

Op een sombere middag, een vage zon hangt grijs achter kaal gewaaide kastanjebomen, staart Machteld Slootwijk naar buiten en hoort dat er achter haar in de huiskamer wederom een stoomtrein vertrekt. “Tjoeke tjoeke, puf puf, huu huu!” doet een vrouw tegen het kind op haar schoot. Het kereltje ondergaat het spel lijdzaam, al weer twee uur lang. Zijn…

Het proza is een fragment uit het boekje KLEINE VLINDER. KLEINE VLINDER is geschreven in de vorm van een fictieve brief. Annemarie van Galen, een vrouw van ong.50 jaar blikt terug op de dood door een verkeersongeluk van een ,,hartsvriendinnetje." Toen het gebeurde waren de meisjes 13 jaar. Als kind mocht de vrouw niet rouwen. Alle tastbare herinneringen…

GYMSPULLEN Iedereen in de school kent hem wel. De bruggertjes zijn doodsbang voor het wezentje, de tweedeklassers doen alsof ze het niet zijn en de rest is dol op hem. De leraren weten van niets, zoals ze eigenlijk nooit iets weten wat er écht toe doet. Ondanks het feit dat nooit iemand hem heeft gezien, afgezien dan van een dronken conciërge…

De zomer net als de oorlog, net begonnen en je staat een meter van de prachtige, begroeide top van een hoge berg, kijkend naar het dal onder je. En je stapt dichterbij op het uiterst puntje van de berg. Je draait je om, maar snel weer terug omdat dit uitzicht niet te veroorloven is en je ogen blijven maar staren naar de diepte. Je draait speels rondjes…

Daar gaat een oude man voorbij. Je zou erbarmen willen tonen voor zijn traagheid wanneer je hem uit het venster voorbij had zien gaan. Trager nog dan de kinderen die in cirkels om hem heen liepen, schreed hij voort. Trager dan zij stenen gooiden, probeerde hij het gezicht met zijn handen te beschermen. Trager dan zij heen renden, schudde hij zijn…

CLOU Misschien is het de lucht hier, de zweterig duffe lucht van mensenzweet die me ongerust maakt. Op de één of de andere manier is het deze keer nog erger dan de vorige keer, nu al weer een week geleden. Ik onderdruk het schuldige gevoel in mijn maag, wetend dat ik veel eerder op bezoek had moeten komen. Het is schemerig in de woonkamer, stofjes…

De vakantie is bijna voorbij, nog twee korte daagjes en dan moet ik naar school; een nieuwe school om het nog erger te maken. Ik haal diep adem en de heerlijke boslucht dringt mijn neus binnen en bant zo mijn sombere gedachten uit mijn hoofd. Mister Ashton loopt snuffelend en kwispelend voor me uit. Hij kent het bos beter dan wie dan ook. Mijn ouders…