Het begon met één dag regen en ieder hoopte dat het daarbij blijven zou. Vervolgens keek men een week lang naar de lucht in de verwachting toch ergens een sprankje blauw en misschien zelfs een fractie van een zonnestraal te ontwaren. Uiteindelijk leek accepteren het enige wat er te doen was. Blijkbaar was er voorlopig niets anders dan deze gestaag…

Het gebeurde in het jaar 1956, juist in de donkere dagen voor de Kerst. Ik werkte toen, 21 jaar oud, nog maar net een paar maanden bij een kleine manufacturenzaak, waar men echter ook bedden, tapijten en vloerbedekking verkocht. Als jonge etaleur deed ik mijn werk in twee van de in totaal vier filialen. Het bedrijf werd voornamelijk gerund door de…

Wij woonden in de jaren zestig op het Bickerseiland aan het IJ, achter de Haarlemmerstraat, een oud stukje Amsterdam opgezet in de zeventiende eeuw als woon- en werkeiland, die zijn plaats zocht in de nieuwe tijd. Wij woonden op het Bickerseiland toen: de geest van schrijver Jan Mens opgesloten zat in zijn met houten planken dicht getimmerd café…

Op de hoek van de Rue St-Honere tegenover de boekenwinkel van François Laforte staar ik gedachteloos voor me uit. De chaos voor mij dringt nauwelijks tot me door. Vaag hoor ik de gierende banden, het geluid van toeterende scooters, optrekkende vrachtwagens. De iphone ligt op het tafeltje voor me, naast het doodgeslagen biertje. Kronenbourg 1664. De…

Arthur heeft dan ook nooit de smaak van echte liefde gekend, hij was een te gevangen ziel, gevangen in een onherstelbaar, beschadigd web. Zijn lot was al bepaald, dat geldt voor iedereen die fundamenteel ontwricht is. Bij tijden waren er misschien oplevingen, maar dat waren slechts schijnvertoningen in het licht van zijn labiele, voorgoed gestorven…

De dood die op mij diepe indruk maakt is de dood van m’n nichtje toen ik zes jaar was. Te jong om het te verwerken nam ik de herinnering mee naar volwassenheid en heb het onderweg verwerkt. Ik zag wat de dood met mensen doet. Nu weet ik dat het longontsteking was. 'Waarom geen ziekenhuis' vraag ik mij steeds weer af, waarom moest ze zo onmenselijk…

Er was eens een kleine ster, die zijn uiterste best deed om te schitteren aan de nachtelijke hemel. Een paar grotere sterren, die al duizenden jaren lang aan de hemel stonden, vonden zo’n kleine ster maar niks. Zij probeerden hem te overbluffen door zó hard te stralen dat het sterretje bijna niet meer te zien was! Het sterretje knipoogde echter naar…

Er was eens, heel lang geleden, zeker een week, zo niet wel zeven dagen, een meisje en dat heette Roosje. Zij was te dom om uit haar ogen te kijken en daarom noemde men haar gewoonlijk Doosje. Waarom niet Doos hoor ik u denken, maar ze was best wel lief en de jongens uit het dorpje waar zij woonde, vonden het helemaal niet erg dat ze dom was, want…

Helder was het die avond toen ze het ijs van de autoruiten schraapte. Ze keek omhoog en zocht haar geliefde ster. Lang hoefde ze niet te zoeken, want ze werd er automatisch naartoe getrokken. Een gloed van warmte trok door haar sterrenziel. Ze dacht aan haar geliefde sterrenwereld, waar liefde en vrede normaal waren. De zielen daar hadden elkaar…

Het was voor Arthur vluchten of sterven, een ander alternatief had hij niet meer, dus vluchtte hij later in de drank, de drugs, de sex en bovenal de poëzie. Als verslaving een verlenging en een blijvende illusie van het leven betekent, dan is verslaving voor sommigen geen slechte gewoonte, zo tenminste heeft Rimbaud zich door de dorre dalen van zijn…

Het was 24 december. Bij poelier “De Potige Patrijs” stond een lange rij. De winkel lag vol met eenden, patrijzen, parelhoenders, hazen en ander wild. Aan het eind van de rij stond een man met een muts op en een dikke sjaal om. Het was dan ook de koudste dag sinds tachtig jaar. Toen de man aan de beurt was, waren de vitrines zodanig leeg dat hij…

Sinds zijn relatie met een aardige katholieke dame met een hoge funktie in de kerk gaat m’n vriend Willem naar de katholieke kerk: ‘wat maakt het uit’, zegt Willem, ‘ik ben diep gelovig en het is dezelfde god’. Niet zo diep dat hij niet over de rand kan kijken, want diep in donk’re krochten van elke overtuiging sijpelt de intolerantie. Willem wordt…

De hond was al een tijd alleen op pad, ze verlangde naar gezelschap. Op een dag kwam ze net aanlopen, toen een zeer eigenzinnige ezel haar baas juist de les las. Deze had blijkbaar nog niet door, wie het eigenlijk voor het zeggen had. De ezel zag er het nut niet van in op dìt moment déze last te dragen en ermee vooruit te lopen. Na veel geschreeuw…

De stoep is gewassen en de lucht schoon gewaaid. In de bossen is het dode hout van de bomen gerukt en zijn de paddenstoelen geplukt. Natte slierten helmgras plakken aan het duin vast alsof het kauwgom is. De lucht kraakt van verandering. Het licht dat tussen de kale boomtakken doorspeelt belooft de volgende lente. Licht bezwangerd met hoop. Het einde…

Ze zit al lezend op het muurtje aan de rand van het perron, vlak naast theater De Kom en kijkt even op. De tram naar IJsselstein komt er aan. Jammer, even geduld nog. Ze duikt weer in het artikel. Ze rilt en voelt een druppel langs haar nek kriebelen. Wat een weer. Met een zucht blikt ze naar haar restje paraplu op de grond. Dan vangt…

Zo'n eenzaamheid is voor weinigen voor te stellen en aan zo'n eenzaamheid een levenslustige draai geven, is een welhaast bovenmenselijke daad, daarvoor moet je velerlei magie en talloze ontsnappingsmogelijkheden hanteren, jezelf total-loss schudden, los van zijn beknellende verleden is Arthur wel gekomen, maar een volstrekt nieuw mens is hij niet…

Het zou een makkie worden. Haar maat had alles verkend. Het huis werd bewoond door een alleenstaande vrouw. Ze was niet thuis. Geen huisdieren, zelfs geen goudvis. Je stapt er zo naar binnen, had hij gezegd. Terwijl de inbreekster voorzichtig door de tuin sloop, vond haar speurend oog gauw de zwakke plek. Daar, ja daar, zei zij in zichzelf. Het…

Van de indrukwekkende dichter Albert Verwey (1865 - 1937) resteert, afgezien van de afzonderlijk verschenen dichtbundels, een kolossale verzamelpil, getiteld 'Dichtspel', uitgegeven bij, hoe kan het ook anders, de fameuze 'Arbeiderspers' (1983). Ik heb dit boekwerk ooit aangeschaft bij een tweedehands boekenzaak te Amersfoort, omdat ik - en…

De scheiding heeft zich vorig jaar in alle stilte voltrokken. Na 7 jaar was het op en over tussen ons. Dat vonden we allebei. We hebben er weinig woorden aan vuilgemaakt. Uit haar gedrag had ik al eerder opgemaakt dat ze moe was, moe van mij, van mijn stijl en mijn nukken. We begonnen te botsen. Op het moment dat tot haar doordrong dat ze het voor…

(voor Gerard Reve) Ik heb een foto van jou (waar je weer eens duister en gepikeerd brutaal de lens vervuilt) uit de krant en op een houten kaasplankje geplakt, de rand heb ik paars geschilderd en nu heb ik dus een zelfgemaakte ikoon van jouw keurige bakkes, soms zeg ik een weesgegroetje voor jou en voor onze Moeder en als ik weer eens wanhopig ben…