We lopen door Rome. Woemi vertelt. Eigenlijk heeft ze het er nooit over. Haar abortus. Het is geweest, over en klaar. Een jeugdzonde, een faux pas. Het was een vriendelijke dokter, dat weet ze nog. Een beetje gehaast misschien, zakelijk ook wel, maar geen verwijtende blikken, geen preek of boze opmerking. Een onoplettend, een beetje dom, naïef dorpsmeisje…

'Mogen wij ook bloot?' vroeg Julius van vijf. 'Natuurlijk mag dat,' antwoordde ik alsof ik die vraag allang had verwacht. En terwijl hij zich van zijn kleren ontdeed, hielp ik Myrthe van twee, met haar roesjurkje, haar rompertje en haar babydikke luier. Julius keek spiedend rond en ik hoorde hem denken: Dit wordt hartstikke spannend. We waren…

Ze glimlachte bij de herinnering en begon de trap af te lopen. Na de tweede trede hield ze stil bij de foto aan de muur. Lachend keken hun kinderen haar aan vanuit een ver verleden. Wat waren ze mooi en wat was ze trots geweest op hun vijftal. Jammer dat het, enkele jaren na het maken van de foto, een viertal geworden was. Hun prachtige oudste zoon…

De vrouw keek neer op haar overleden man. Hij lag er mooi bij in zijn trouwpak. Het paste nog steeds en stond hem prachtig, net als toen hij het bijna zeventig jaar geleden voor de eerste keer aan had. Jammer dat ze hem zijn glimmende, zwarte schoenen niet meer aan hadden kunnen doen. Maar echt erg was dat niet want je kon zijn voeten toch niet zien…

Het was weer een drukke dag vandaag. Maar ook een leuke. Ik ben met een 'oude' vriendin samen wat inkopen wezen doen en langzaam raakt mijn leventje steeds meer op orde. Het was niet makkelijk na al die moeilijke jaren, jaren van verdriet en pijn. Daarna nog eens een zware verslaving; hoe het allemaal mogelijk kan zijn om dit alles te doen in…

In een grijs verleden had mijn zusje een winkeltje in handenarbeidmaterialen. Het was een klein en knus winkeltje, waar ik vaak in te vinden was. In de avonduren gaf zij les aan huisvrouwen uit het dorp, die naast de alledaagse beslommeringen ook nog graag iets leuks wilden fabriceren. Ook werd zij vaak uitgenodigd door verschillende verenigingen om…

Het is druk op het terras, aan de kant van de Meent dan, daar waar de zon staat. Er wordt druk gekletst en heimelijk of openlijk wordt al het passerende schoons bewonderd. Ik nip aan m'n Westmalle dubbel en kijk af en toe naar de overkant, waar een knappe blonde dame op een bankje druk zit te sms'en. Over de brug komt een man van middelbare leeftijd…

Het is niet erg warm. Maar het is fijn toeven in de tuin, gezelschap gehouden door een glas helder water en een boek. Zonder een voet te hoeven verzetten zit ik in Bandoeng of Klaaswaal. Het volgende moment vaar ik op een kleine viskotter of zit ik vijf weken in een ballon die over Afrika vliegt. Men zou meer moeten lezen. De was wiegt zachtjes aan…

Met de handen samen en de ogen stijf dicht baden we, zowel voor als na elke maaltijd, het Onze Vader, het Wees Gegroet, met als nabede: 'Lieve moeder Maria, zegen Ome Wim en onze kindjes, Amen'. We hadden heel veel ooms en tantes, maar voor deze oom werd bij ons zesmaal daags gebeden. Hij was onze Heeroom en stond als zodanig hoog aangeschreven…

Vandaag zouden we op reis gaan. Met honderden gekleurde ballonnen om ons armen gebonden, zei je. Naar een plek met gekleurde bladeren en pastelgele wolken, waarin grote, paarse vogels vlogen en hun magische poeder op ons vrij lieten. Ons huis verfden we daar rood met bessen. En als we eenmaal klaar waren, gingen we weer verder. De optimale fantasie…

Zij zou het nooit goedvinden, als zij wist dat ik nu bezig ben te proberen haar eens op een voetstuk te plaatsen. Mijn moeder, die mij vanaf mijn vierde levensjaar onder haar beschermende hoede heeft genomen, toen vader hertrouwde. Ze kreeg mij als het ware als een extra huwelijkscadeau erbij. Altijd heb ik geweten, dat zij mijn biologische moeder niet…

Heup scheef, hoofd schuin. In haar ene hand een sigaret. Van achteren zie ik hoe ze achteloos haar hand laat wapperen terwijl ze praat. Zo dirigeert ze elk gesprek, ook als ze met mij speelt. De laatste tijd is ze druk met zichzelf. Ze ziet me nauwelijks staan, rent me voortdurend voorbij. Soms schreeuwt ze nog wat in het voorbijgaan. Ze voelt zich…

De dag is weer voorbij; in mijn hart denk ik 'Gelukkig'. Ik weet ook wel dat het niet zo hoort te zijn, maar het is niet anders. Pinksteren was in mijn jonge jaren het beste weekend dat ik maar kon hebben. In de tijd dat ik mijn motor nog in bezit had. Ik heb 20 jaar Harley-Davidson gereden. Electra glide, bouwjaar early 1978 1200 CC nog net met…

Op een mooie vrijdag in mei gingen we met z’n drieën naar Valkenburg om te badderen en te bubbelen. Toen we arriveerden, konden we meteen de chips ophalen evenals de smetteloos witte badjassen en handdoeken. Vol verwachting betraden wij het serene en subtropische zwembad, zo geheel anders dan het koude wedstrijdbad dat we gewend zijn. Oké, normaal…

Donkere grijze lucht en een stevige westenwind. De golven vallen als hongerige wolven de kust aan. Het witte schuim wordt in je gezicht geblazen. Op de boulevard leunen de wandelaars tegen de wind. De storm zwelt aan en de lucht wordt donkerder. Papiertjes en zakdoekjes vliegen de lucht in. Het water komt tot aan de kade en toont aan dat de zomerse…

Even met Arnold Heertje gebeld. “Shalom, Oplopers hier. Zeg, vertel eens, ben je wel helemaal goed snik? Hoe haal je het in je hoofd om de dodenherdenking in de Haarlemmermeer te verknallen? Is het echt nodig, met je grote bek de wethouder die de herdenkingstoespraak had gehouden tot op het bot te beledigen, door hem op één lijn te stellen met Moslim-terroristen…

Op een ochtend ging een meisje Fleur genaamd eens aan de wandel. Het was mooi weer en ze had in de verte zo iets moois gezien, daar wilde ze naar toe. Helemaal aan het einde van zo ver als je maar kon kijken, had zij een regenboog gezien. En vroeger toen haar mama nog leefde had die haar eens verteld, dat de regenboog wel doorliep tot in de hemel…

Vandaag in het ziekenhuis geweest. Daar ga je niet voor je lol naar toe. Ik ga altijd ruim op tijd, want van de mensen en de gesprekken in de wachtkamer, word ik bijna weer beter. Mijn partner gaat altijd trouw mee, alleen zij gaat niet zo vroeg weg, scheelt zeker een half uur in een wachtkamer zitten. Echt waar: ik ga een half uur voor mijn plezier…

Jaren geleden ben ik tien jaar lang getrouwd geweest met een buitenlandse vrouw. Ze woonde nog niet lang bij mij toen ze met het idee kwam dat ons huis gezegend moest worden door een katholieke priester. Dat was in haar geboorteland de gewoonte, zei ze. Dus op een middag om een uur of half twee belde mijn vrouw de pastoor van de katholieke kerk om…

Heel lang geleden, was er een Dame die veel van kindertjes hield. Natuurlijk vraag jij jezelf af,waarom neemt deze Dame dan zelf geen kindertjes en dat is waar het verhaal begint. De Dame had alles om gelukkig te zijn, geld, bediendes, een kasteel met een mooie tuin. Alles om gelukkig te zijn, maar wat zij niet had, was een man. Zo mooi en rijk…