Het was ongeveer vijf jaar geleden, dat een jonge toerist, Indo-Nederlander, journalist, een fijne jongen, enigszins nerveus aangelegd, zeer zachtzinnig trots zijn tropisch bloed, in Dresden, in de Opera, des morgens, een biljet nam voor een plaats op de eerste rij van de vierde rang, om de Walküre te horen. De vierde rang was destijds de rang, waar…

Hij stond zo stil en keek nieuwsgierig. Waar zou hij nu weer naar kijken, dacht ik. Het duurde wel 2 minuten dat turen. Daar moest ik toch het mijne van weten. Ik tilde iets van de tak omhoog om ook te kunnen kijken naar één of ander torretje. Dat verwachtte ik tenminste van mijn kat. Wat bleek…een schattig spits snoetje, een beetje bruinachtig…

Onze maatschappij is jachtig. De mensen gestresseerd. Hoe langer hoe meer. Gelukkig is de vakantie er om te ontspannen, de “zorgen” te vergeten (die verdwijnen niet, men vindt ze terug als men thuis komt), andere “lucht” te gaan opsnuiven of wat aan “cultuur” te doen. Genieten van een weldoende relaxatie aan het strand of aan de boord van een zwembad…

Veertien jaar is hij. Elke morgen wordt hij door Arend met de taxi gebracht. Bij mij, juf Petra heet het: school. Een veilige ruimte in de schuur, met als enige afleiding de hond, de kat en een paar vogels. Het ruikt er naar schuur. Hij ziet met één oog niets en met het andere oog nog 30%. Zijn motoriek is slecht en met zijn korte-termijn-geheugen…

Niets was er te merken van dreiging, niets van slecht weer. Het leek heel gewoon en je kon rustig buiten lopen. De temperatuur was heel aangenaam, wat stond er in de weg om te gaan waar je wilde? Helemaal niets. Maar dan …….een enorme klap, veel donder en het besef dat er een behoorlijk onweer boven je hoofd leek te hangen. Beter zou het zijn…

Getuigen heb je nodig om bijvoorbeeld een misdrijf of huwelijk te bevestigen. Getuigen kun je op zoveel manieren, al was het maar om iets te vertellen waar je in gelooft. Meteen spoken er nu allerlei grapjes door mijn hoofd. “Weet je waarom de Harold Free-enterprise gezonken is?” Het is een oud grapje en niet eens zo fijngevoelig, dit vanwege…

Alweer een paar jaar geleden was Vladimir Horowitz, de in Rusland geboren pianist, op bezoek in ons land. Hij had zijn vleugel meegebracht, ik bedoel: dat instrument was naar hier vervoerd en Horowitz gaf er een concert op. Wat je noemt: een oude pianoleeuw. Laat ik het daarbij laten. :-) Ik was zó onder de indruk van zijn vertolking van een Mozart-sonate…

Zo graag, zo heel graag wil ik korte verhalen schrijven. Het is soms echt moeilijk dit te “verkopen” als een zelfbedacht verhaal. Meestal verwerk je er wel iets van jezelf in. Dingen die je hebt meegemaakt, of situaties waarover je gehoord hebt. Ik heb dus veel meegemaakt, dat is misschien de reden dat ik af en toe behoorlijk fanatiek kan zijn en…

Verbijsterd sloeg ik de krant dicht. Waarde lezer: kent u Aysel Erbudak? Die mevrouw vindt zichzelf best handig met geld, maar ze bleek nét niet handig genoeg. Waardoor ze nu een strafblad heeft. Inderdaad: wegens financieel gerotzooi. Hoe vatten we mevrouw Erbudak dus samen? Als niet handig en niet integer. Haar bedrijf heeft inmiddels het noodlijdende…

De leraar Nederlands, normaal gesproken in rafelige spijkerbroek, vaal blauw t-shirt, gore gymschoenen, zonder sokken, was vandaag anders. Ver anders in plaats van verre van anders. Wat hem gewoonlijk niet lukte, gebeurde vandaag reeds bij verschijnen. Het stuk schorem, negenentwintig in getal en vreemd genoeg allemaal aanwezig, dat nog steeds doorgaat…

Het is onvoorstelbaar, hoe groot de keuze over het onderwerp ''maan'' op het internet is. Men vindt er duizenden titels van boeken en artikels met aan de maan gerelateerde wetenschappelijke, religieuze, muzikale, literaire en algemene beschrijvingen. Daarbij heeft men weer de keuze uit exacte, filosofische, speculatieve en humoristische benaderingen…

De ondergaande zon kleurt de rivier rood. Op het strandje is niemand te vinden. Mijn tante heeft me lang vastgehouden. “Kom jongen, eette ge nog es wat”. Voor mijn tante blijf ik dertien. Niet dat het eten me niet smaakt, zeker niet. Maar goed eten, dat is veel eten voor mijn tante, veel en vet en lekker. En ik heb genoeg. Zoals ik van alles meer…

“Goedemorgen! Spreek ik met de ziekteverzekeraar? Ja? Mooi. Verzekerde Oplopers hier. Ik heb begrepen dat uw collega’s van VGZ voortaan reizen naar Mekka gaan vergoeden,” sprak ik monter als altijd in de telefoon, “dus kunt u mij dan een ticket naar Salt Lake City toesturen? Want als ik daar in de tempel verschijn, heeft Gods genade wellicht een heilzame…

Stond ik ineens in Zevenbergen. Station te vroeg uitgestapt. Had Oudenbosch moeten zijn, maar de gebouwtjes - na Valkenburg de twee oudste stationsgebouwtjes van Nederland - lijken nogal op elkaar en Nick Drake op mijn mp3-speler overstemde de vriendelijke stem die mij een verhaal zou hebben ontnomen als ik haar had gehoord. Hier, ten zuiden van alles…

Ze staat er nu 25 jaar. Haar zusje tuintafeltje uit dezelfde familie, is haar voorgegaan. Een rank en kwetsbaar typje. Eén wintertje, voortijdig gaf ze de geest. En dat, terwijl de vakmantuintafelspecialist ons destijds verzekerde: “Deze tafel gaat een mensenleven mee.” Hij zei er alleen niet bij welk mensenleven, want inderdaad onze oude buurman stierf…

Mijn vingers hangen boven het toetsenbord van mijn laptop. Ik wil schrijven… Alleen weet ik nog niet over wat. Ik heb zoveel wat ik op wil schrijven dat ik niet weet welk onderwerp ik nu weer eens aan zal snijden… Intussen verblindt de rook van mijn sigaret me even het zicht en krijg ik een tranend oog. De jazzmuziek van David Sanborn klinkt heerlijk…

"Goedemiddag meneer," zei ik tegen de bestuurder van de SUV die voor het stoplicht stond te wachten, "maakt u deel uit van het milieu?" De breedgeschouderde engerd keek me aan met een vragende blik. "U ziet er zo misdadig uit," vervolgde ik, "en dan bedoel ik niet uw vervuilende P.C. Hooft-tractor, maar uw twijfelachtige combinatie van mooie…

Verschrikt liepen Eva en Peter de keuken in om Liesbeth bij te staan. Ze vonden haar lijkbleek met omhoog staande haren, leunend tegen het aanrecht aan en niet wetend wat haar zojuist overkwam. Beide handen omklemden de rand van het aanrecht zodat de vingerkootjes wit zagen. “Wat is er gebeurd, vroeg Eva. Ik weet het niet, maar het schijnt me toe…

Liesbeth en Eva hadden de afgelopen nacht in Liesbeth’s huis verbracht zonder dat er noemenswaardige gebeurtenissen waren voorgevallen. Het kon ook wel aan het weer gelegen hebben dat ze zo goed geslapen hadden. De wind stond hard en het had de hele nacht geregend, en als het dan weer eens donderde dan kropen ze tegen elkaar aan. Een van de dennentakken…

Langs de snelweg lag een donker dennenbos. In dat dennenbos zat halverwege een hoge boom een uil. Heel vroeg in de ochtend was hij daar neergestreken. Hij had de dag nadenkend, zeg maar filosoferend doorgebracht. Wat zou de verklaring zijn voor de voortdurende voortsukkelende file op de nabijgelegen, zonovergoten autosnelweg? Waarom zoiets een snelweg…