Ik ben bang voor de stiltes. Er zijn zoveel stiltes. Er is de stilte van een ster. De stilte van het ontwaken in eenzame gevoelens. En van de gedachtenloosheid. Maar in het klooster zijn de stiltes weldadig ofschoon er op de trapleuning daar een slang is gebeeldhouwd met daaronder het woord prudentia wat voorzichtigheid betekent. Ja druk uw stiltes…

Welke benaming je er ook aan geeft, het NU is niet meer het NU van toen, dat kan natuurlijk ook niet want er zit een wereld van verschil in de tijd van NU, niet alleen qua tijd maar ook van een aantal decennia. Waren onze ouders slecht af? Waren wij slecht af? Misschien wanneer je nu terugkijkt had het toen allemaal mooier, beter en geweldiger gemogen…

Uit het moeizame leven van Otto Berendsen ( Een feuilleton dat je niet onberoerd laat) Otto Berendsen, docent Onduidelijke Vakken aan gefuseerde scholengemeenschap de Vallei ( waar de driejarige ‘Beroeps Opleidende Leerweg Musical’ binnenkort een buste van Joop van den Ende ging onthullen ), stond gehurkt in zijn werkkamer en onderdrukte een vloek…

Zittend bij de neuroloog op consult bepaald zij dat mijn been moet worden onderzocht, een ondefinieerbare aanhoudende nachtelijke afschuwelijke pijn, die zich niet laat onderdrukken door een fikse hoeveelheid pijnstillers moet nu door een specialist bekeken worden en zo geschiedde. De eerste keer dat ik haar zag, een zeer vriendelijk en bekwaam vrouwelijke…

Uit het moeizame leven van Otto Berendsen (Een feuilleton dat klare wijn schenkt) Otto Berendsen, docent Onduidelijke Vakken aan gefuseerde scholengemeenschap de Vallei (waar men ernstig overwoog de leerling binnenkort centraal te gaan stellen), controleerde met zijn nieuwe digitale vleesthermometer het binnenste van de kalkoen en voelde de spanning…

Wout traint witte muizen voor het circus. Hij leert ze fietsen, hoepelen, muziek maken, schommelen en nog veel meer. Hij heeft er twintig en zijn goed gedrild. Laatst had hij ze echt nodig, want er waren een hele hoop kikkers zijn huis binnen gekomen en hij kreeg de bibberatie. Wulpse Alie was die dag op visite. Ze bleef slapen, omdat ze niet meer naar…

Toen Wout wakker werd zag hij, dat Janneke niet meer naast hem lag. Waarom is zij zo vroeg op, dacht hij. Hij wist het weer, het is vandaag Moederdag, dan worden de mannen weer verwend. Zij was al heel vroeg opgestaan en naar de keuken gegaan om en ontbijtje voor haar lieve man klaar te maken. Dat heeft hij wel verdiend, want altijd staat hij voor me…

Ik werd vader van een zoon toen ik 22 was (1953). Mijn zoon is nu al 60 jaar, waar blijft de tijd. Dini heeft nog vier kinderen op de wereld gebracht. Ze zijn allemaal getrouwd en hebben zelf kinderen. Het was kort na de oorlog nog een armoedige tijd. Je moest rond komen met weinig geld en je had nog erg koude winters, zodat je ook nog veel geld kwijt…

Uit het moeizame leven van Otto Berendsen (Een feuilleton dat de juiste snaren weet te raken) Otto Berendsen, docent Onduidelijke Vakken aan scholengemeenschap de Vallei (waar men een seminar voor Evidence-Based strategieën ging voorbereiden), ontstak de Gouda Kaarsen in de 6 armige verzilverde kandelaar op de kersttafel en had het gevoel alsof…

''Het was heel raar, Wout.'' ''Wat was raar?'' ''Die droom die ik vannacht had. Jij was pas geslaagd als marineofficier na je opleiding in Den Helder. Niemand van de opleiding had dat verwacht, omdat je een watje was.'' ''Hoezo, Janneke?'' ''Zal ik je vertellen. Je lag een keer te slapen in de kazerne toen een jonge vrouwelijke…

Uit het moeizame leven van Otto Berendsen (Een feuilleton voor lichte en donkere dagen) Otto Berendsen, docent Onduidelijke Vakken aan scholengemeenschap de Vallei (waar klassenmanagement tot de startbekwaamheden werd gerekend), lag aangekleed en verfrommeld dwars op zijn gebloemde roze dekbed en deed langzaam een oog open. Het eerste wat tot…

Het was een prachtige lentemiddag, maar ik had er weinig oog voor. Gestrest parkeerde ik mijn auto voor de deur en slingerde het portier open. "Tsjonge jonge, wat een haast!" klonk het vanaf het bankje voor het huis. Ik zwaaide. "Hey Jannie! Sorry, geen tijd! Strak rooster. Vergadering over twintig minuten. Papieren vergeten." Buurvrouw Jannie…

Vreemde titel zeker wanneer je weet dat het dit keer niet om voedsel gaat, want als het gaat om restanten van eten, ben IK degene die zelden tot nooit iets weggooit. Maar het onderwerp had eigenlijk de titel VERF restjes moeten hebben, want daar gaat dit verhaaltje over! Als je moeite hebt met grijs haar, of wanneer je domweg wel heil ziet in af…

Mevrouw Werkman was druk in haar woonkamer bezig. Met zorg poetste ze de theekopjes en schotels schoon. "Wat is dat toch een prachtig schilderij boven mijn buffet," prevelde ze. "Ja, een meesterlijke uitvoering. Mijn overgrootvader Werkman heeft dat geschilderd. Hij was dan ook een kundig leider van de Dada, die ik zo bewonder." "Dat schilderij…

Het driemaal ‘cloppen’ ten teken dat er brand was uitgebroken. Nee, sirenes en alarmsystemen zouden nooit in staat zijn de goddelijke trillingen in zich te bergen en deze uit te laten gaan op de manier waarop wij dat door de eeuwen heen deden. Of wat te denken van onze manier van tijdsaanduiding? Deze liet ooit een ons bezoekende Italiaan enthousiast…

Mijn vriend had het van een koerier. Men had de anderen niet in veiligheid weten te brengen. Ze schenen, gezeten op de straatstenen, te wachten op het transport dat hen naar Duitsland en daarmee zo vermoedde ik naar het eind van hun leven zou brengen. Een godverlaten duisternis legde zich over mijn hart en drukte een zware kussen op het laatste restje…

Blij worden van een schouderklopje (niet te hard dan natuurlijk) een glimlach op je gezicht toveren bij het krijgen van een simpel complimentje. Thats me, oftewel dat ben ik, kom ik glansrijk en eerlijk voor uit. Je bent nooit te oud voor bovenstaande argumenten zeker niet als ze ook nog positief zijn. Weet je hoe makkelijk het is om iemand te complimenteren…

Weet je nog, die tijd van vroeger? Er werd een liedje van gecomponeerd en natuurlijk denken we allemaal aan toen! Was het zaligmakend, was het beter dan nu ikzelf denk van niet, sterker nog zeker weten dat het vroeger niet beter was dan nu. Dat het anders was, jazeker wel heel anders, niet te vergelijken! Dat zullen onze ouders die er niet meer zijn…

Het jonge kapstertje, dat zelf getooid was met aandoenlijke, kinderlijke staartjes, die boven oo haar hoofd parmantig waren samengebonden door kleurige frutsels, deed haar best om mijn onwilllige haardos te fatsoeneren en te disciplineren en een fantastisch, nieuw kapsel te creëren..... Mijn armzalige haar, dat heel zijn vroegere glorie verloren…

Saint Patrick's Day is het Ierse Koningsdag. Met het verschil dat alles en iedereen groen is in plaats van oranje. En het zal regenen natuurlijk. Niet omdat het 17 maart is. Het regent in Ierland altijd. Daarom is het ook zo'n mooi groen land. Verhalen over groen bier en groene rivieren, dat feestje willen mijn maat en ik wel eens meemaken. We lopen…