In de woonkamer lag op een glasplaat van de salontafel witte poeder verspreid. Rondom de bank lagen kledingstukken. Twee naakte lichamen waren tegen elkaar geplakt. Wijnand drukte zijn duimen tegen de ademsappel van Evelien, en schoof zijn duimen over haar hals tot onder haar kin. Met één hand wreef hij over haar gezicht tot haar voorhoofd. Het leek…

Leve de crisis want een mens leert creatief te zijn met het inkomen, leert om te gaan met het beetje wat er binnenkomt, leert dus nog steeds...maar ooit zat ik in eenzelfde crisis door terug te vallen met kleine kinderen op een bijstandsuitkering en begrijp me niet verkeerd, het is prima dat het er is, maar dat het eveneens geen vetpot is weten we allemaal…

Stel je voor, dat bij het scheppen der aarde, God een IPAD, IPHONE, LAPTOP of COMPUTER had, dat zou nog eens wat zijn. Stel dan ook dat ie van alles op de hoogte was, goeie dingen maar ook de pure ongein. Stel je voor dat hij selectief te werk was gegaan en niet met Adam en Eva aan het begin had gestaan. Stel je dan eens voor, hoe of de wereld er…

Dag moeder, ik ga weer en voor de zoveelste keer staat de familie als in gelid te wachten tot het hun beurt is om afscheid te nemen van hun broer en zoon die weer naar "de oorlog" moet. In legertenue, zware schoenen aan zijn voeten, die te zwaar lijken voor zijn niet zo forse lijf. Een petje op zijn hoofd, een glinstering in zijn ogen wanneer hij…

Snel deed Evelien lippenstift op haar lippen en maakte de bovenste twee knopen los van haar witte blouse. Evelien hoorde de sleutel in het slot omdraaien. Ze inspecteerde of haar borsten rond zichtbaar waren in haar beha. Ze bewoog met haar heupen van links naar rechts en gleed met haar handen vanaf haar middel tot haar dijbeen over haar korte spijkerrok…

Gewoon een telefoontje van gewoon een bekende, maar dan iemand die je niet zo vaak spreekt en dus niet van alle narigheden op de hoogte is, want je kunt je vast wel voorstellen dat niet iedereen op de hoogte gebracht hoeft te worden? Toch? Zo'n simpel telefoontje waarin belangstellend en dus niet langs de neus weg, (want dat kan ook hoor, mensen die…

Ik genoot van het uitzicht op de top van een duin en zag sluierbewolking en dacht: “het belooft een kleurrijke zomeravond te worden met deze wolkendeken in de lucht. Het zal een fascineerde structuur op mijn netvlies geven tijdens zonsondergang”. Met dat beeld sloot ik mijn ogen en voelde een aangename frisse wind tegen mijn gezicht. Mijn…

In mijn rechterooghoek werd het donker. Ik dacht: “zitten wij al zolang te praten dat het daglicht weg is?” Ik keek omhoog naar een vrouw met helder blauwe ogen en blond rasta haar. Ze had het haar in een knot op haar kruin. Langs haar gezicht hing het rasta haar over haar schouders. Ze toonde een glimlach met opgetrokken wenkbrauwen en een vragende…

Arcelia keek mij met fronsende wenkbrauwen argwanend aan. Ze boog haar hoofd naar de rechterkant van mijn gezicht. Haar wang raakte bijna mijn rechter wang. Ze draaide haar hoofd zodat haar lippen bij mijn oor was en fluisterde: “aan de tafel bij het raam zitten twee mannen mij aan te staren”. Ik wilde mij omdraaien! Maar in een fractie van een…

Weet je nog die tijd van vroeger, er was een liedje wat speelde en weet je: die tijd van vroeger we hielden van elkander, vanzelf, maar we haatten soms ook, net zo goed. Die tijd van vroeger, toen alles nog beleefd moest worden, toen alles nog geregeld moest worden, toen je leven nog inhoud moest krijgen, toen....die tijd van vroeger was in feite de…

Hij is al een hart-patiënt, maar heeft ook COPD, de letters staan kort gezegd voor een ongeneeslijke longziekte. De ene keer is het erger dan de andere keer en hij moet altijd uitkijken: elk zuchtje wind levert hem een koutje op, dat koutje gaat doorgaans over in het grovere geschut en zo tobt ie alweer anderhalve week met hoestbuien en nachtelijk ongerief…

Ik nam plaats op de barkruk toen mijn hart sneller begon te kloppen. Ik kende Daisy alleen van haar profielfoto en digitale woorden, dus de waarheid lag in het midden. Tussen gerangschikte flessen whisky zag ik een klok 19:55 weergeven. Ik had acht uur afgesproken met Daisy, dus ik was ruim op tijd. Te laat komen voor mijn eerste afspraak vind ik…

We maken allemaal fouten, jawel hoor iedereen maakt fouten en soms heel soms kom je die fout gelijk tegen, een foutje in de vorm van: oeps zout vergeten te doen op de inmiddels gare aardappels, tot een iets groter foutje of mega blunder, je kunt ze allemaal voorbij zien komen, of tja, je bent ziende blind, dat kan natuurlijk ook. Er zijn mensen…

Slenterend slinger ik mij tussen de groepjes zombies door, de trappenhal naar beneneden. Nog verdoofd door de intellectuele SM-praktijken die de prof op me losliet. Mezelf verwijten makend: heb ik nu echt zo slecht geleerd of is mijn brein gewoon een sadist? Ik ben nog volop bezig met mijn op zelfhaat gebaseerde ritueel als plots niets er nog toe doet…

Wat had ik er een hekel aan, wanneer men vroeger, heel lang geleden sprak over- weet je nog? Er kwamen soms verhalen van ouderen naar boven, totaal boei- loos, totaal onbegrijpelijke taal en vaak liep ik erbij weg. Was geen des- interesse, maar ik begreep het domweg niet! Kon me niet voorstellen dat verhalen over oorlog- ellende- honger en leed zoveel…

Wat ben ik toch blij met wulpse Alie. Ze is wel bijna zeventig, maar ze ziet er uit als zestig, echt wulps in haar korte leren rok met daaronder die roomkleurige dijen. Ze had bij de warme bakker twee slagroom gebakjes gehaald en die zaten we voor het raam gezellig op te peuzelen met een bakkie koffie. ''Krijg nou wat ouwe, er stopt een grote…

Nu was hij geen heer Wulpse Alie en haar vriendin waren naar Amsterdam bootje varen met lesbische dames. Charles, de broer van Alie logeerde bij haar, maar ging niet mee naar de Hoofdstad. Hij had mij uitgenodigd een biertje te komen drinken. Omdat ik wegens rugklachten niet ver kon lopen kwam hij mij ophalen in zijn Mercedes. Wat zag hij er keurig…

Elke dag geniet van het uitzicht over de hei en in de verte het grote bos. Deze keer was het erg mooi weer en warm. De lucht was bijna wolkeloos. Wat is ons land toch mooi. Het verse bakkie koffie smaakte mij heerlijk. Ik zet koffie op de ouderwetse manier. Gewoon bonen malen met de hand. De koffie in een filter en kokend water opgieten. Met suiker…

Sinds ik ver weg woon van de bewoonde wereld komt op mijn verjaardag geen visite meer, want ik woon in Drenthe. Heerlijk wonen daar, maar wel eenzaam bij bos en hei. De oude huizen in de straat waar ik woon zijn gesloopt en worden vervangen door flats. De gezelligheid zal dan ook wel verdwijnen. Erg jammer. Wulpse Alie woonde ook in dezelfde straat…

Toch zijn er ook dingen die gebeuren met minder impact, met meer menselijkheid en met meer gevoel waarmee ik dan weer niet de 24 uurs aanwezigheid van pijn bedoel, want die is er nog steeds, is ook niet zomaar weg. We (ikke dus) moeten geduld hebben en zo bezit ik mijn ziel in lijdzaamheid, wat een prachtige zin in een minder prachtige periode.…