Eigenlijk hield Sietse Piekstra niet van treinreizen. Treinen waren ongezellig. In films over vroegere tijden zag men wel eens treinen, die nog gezelliger en knusser waren ingericht dan menige woonkamer, maar dat was er nu niet meer bij. De regering en de NS riepen wel om het hardst dat de mensen met de trein moesten reizen en niet met de auto, maar…

De enkele dagen overvloedige regen die we hebben gehad, veroorzaakten op diverse plaatsen in het land – en ook erbuiten –schrijnende menselijke ellende. Afgezien van de grote schade aan huis en huisraad betreurden we ook het verlies van mensenlevens. Kleine oorzaken wellicht maar met nefaste gevolgen. En maar klagen bij de lokale overheid die op haar…

In Toffeeland heerstte een machtige tovenaar. Alle toffeevooraden moesten aan hem worden afgestaan. Soms lukte het dappere rovers om de voorraad terug te halen. Maar op een dag werden de rovers in het kasteel van de tovenaar opgesloten. Slechts één rover wist te ontsnappen; hij moest de andere rovers zien te redden. De ontsnapte rover was heel…

Het is niet leuk als iemand over straat: HE EVERZWIJN!! roept.. Dan denk ik eerst,omdat ik toevallig niet zo'n graatje ben als jij, hoef je me toch niet uit te schelden... Maar dat zeg ik natuurlijk niet, want dat durf ik niet... Ik fantaseer weleens dat ik ook zo eruit zie, dat ik alle truitjes uit de winkel maar kan kopen zonder ze te passen,…

Zuchtend liep ze, zoals ze altijd liep, sloffend naar de keuken. Alles was fout en niets leuk. En wat haar betrof zou dat nooit anders worden. Want wat moest zij zonder haar zelfbeklag? Haar eeuwige gezeur en geklaag? Natuurlijk voelde ze zich niet goed! Zij, moeder van een aantal kinderen van een aantal vaders die haar een aantal keren hadden verlaten…

'Hoi schat, ik ben thuis hoor,' zegt Paul zonder stem verheffing. Hij trekt zijn jas uit en hangt deze aan de kapstok. 'Wie is daar!' roept Lea vanaf de zolder. 'Dat ik thuis ben!' roept Paul terug. 'Oké,' schreeuwt Lea, 'ben nog even bezig met de was, kom zo beneden, zet maar vast water op voor thee!' Paul loopt naar de keuken, vult…

De kleinste jongen draagt nog een muts. Hij heeft van gel geen kaas gegeten, zijn haar is gewoon zijn haar en hij is wie hij is, zonder bewustzijn van het beeld dat zijn verschijning bij anderen oproept. Het is een muts met bretonse strepen en hij is kletsnat. Toch houdt hij hem op, want de regen is koud. Het jongste meisje draagt nog vlechten,…

Lieve Opa en Oma, Zo makkelijk als het is om te zeggen: gefeliciteerd met jullie 60-jarig huwelijk, zo moeilijk vind ik het om te voelen hoe bijzonder dat is. - Ik was een kind van een jaar of acht (jullie waren al 29 jaar getrouwd), toen ik van iemand een kammetje kreeg. Ik weet het nog goed, want het betrof een heel bijzonder kammetje. Het was…

Hij sloot zijn hand om de mijne. “Het spijt me,” zuchtte ik terwijl ik mijn hoofd tegen zijn schouder legde, “ik had je nodig. Ik heb je nodig.” Hij knikte en kneep zachtjes in mijn hand. “Ik weet het, Suzanne, ik weet het.” De tranen liepen over mijn wangen en ik hief mijn hoofd op. “Het is allemaal zo moeilijk!” Opnieuw knikte hij en hij keek…

Mijn buurman die jaren geleden naast mij woonde, was een aardige man, maar al te snugger was hij niet. Op een dag kwam hij bij mij met de mededeling: ‘Ik ga een meisje zoeken’. Hij straalde er zo bij dat het wel leek of alles al in kannen en kruiken was. Toen ik hem vroeg wat hij precies van plan was vertelde hij, dat hij een advertentie in een krant…

Minash-el is de grootste, de sterkste. De kleine mensen van zijn volk vereren hem mateloos sinds hij de enorme kinderrovende zwarte rat Chabel heeft verslagen. Toch overheerst angst zijn hele bestaan. Slechts een kwestie van tijd... Gehuld in de maliënkolder van zijn befaamde vader ging hij de strijd aan. Het gebreide harnas was niet ongeschonden…

Hallo pa, gaat alles goed? Geniet je van de rust of is het daar niet zo stil? Ik heb geen idee hoe het daar is, sorry....ik wil het nu nog niet weten... Het eeuwige rusthuis is al aardig gevuld. Oma, jouw moeder, opa, jouw vader en zoveel anderen. Heb je tante Suus al gezien? Ze is afgelopen week vertrokken. Geen idee hoe lang de reis duurt…

''Wat is er toch mis met jou, wat ik ook doe, je hebt er altijd wel iets over te zeggen. Kun je nou niet voor 1 keertje gewoon blij voor me zijn? Zolang heb ik ervoor gevochten me niet te laten misleiden door de mening van anderen, ik dacht dat ik alles achter me had gelaten, maar met jou in mijn leven zal dat waarschijnlijk nooit lukken. Ik vraag…

Ik verlang zo ongelooflijk veel naar haar.... Alles beeft als ik in gedachten dat lieve gezicht aanraak en voorzichtig mijn andere hand op die fraaie heupen leg. Had ik maar tien handen zodat ik haar overal zou kunnen strelen. Tergend langzaam bevrijd ik de knoopjes van hun opgesloten bestaan. De vrijheid beloont me met een zacht glimmende huid…

Is er iemand die weet wat te doen als z’n hele wereld uiteenvalt? Is er één persoon die ongeraakt zou blijven? Is er een ziel die sterk genoeg is om dat te dragen, is er een hart dat niet zal breken? De mens is sterk, hij overleefde natuurrampen, waarvan niemand anders de schuldige is dan hijzelf. Maar het belangrijkste is dat hij blijft bestaan…

(column van (oud)weerman Henk van Dorp, van wie we toestemming kregen af en toe een column van zijn homesite te plaatsen) Ik ben gezegend met twee wolken van dochters. (Mensen die zeggen 'Ik heb twee kinderen' verdienen het met argwaan te worden bekeken.) De oudste lijkt in nogal wat opzichten op mij: type duursporter; moeilijk op gang komend maar…

Buiten is het donker. En erg koud. En het is diep in de nacht. Jip ligt in bed. Hij slaapt. Maar dan ineens: Boem, boem, toet, toet! Boem! Wat is dat? Jip wordt wakker. Hij zit rechtop in zijn bedje. En hij wordt erg bang. Want het is zo'n lawaai. Ze schieten. En hij hoort een boot in de verte. En nog een. En hij hoort gillen op straat. Wat…

De volgende grap die ik eens in een boek van Jan Cremer las, vind ik nog altijd ‘onbetaalbaar’. Iemand vraagt aan een man: ‘Wat vindt u van Rembrandt?’ Antwoordt die man: ‘Ik weet niet, ik hou niet van sport.’ Hieraan moest ik denken toen ik enige tijd geleden op de verjaardag van een vriend een reproductie van een schilderij cadeau gaf. Ik vond…

Een meisje, met een gezicht nat van tranen en een verbeten, gekwetste trek op haar gezicht. Een jongen, een stuk groter dan zij, hoog boven haar uittorenend, die glimlachend op haar neerkeek. Ze sprong tegen hem op als een schaap tegen een leeuw en haar vuisten beukten op zijn borst. Haar mond kreeg een krampachtige trek en de tranen liepen over haar…

Soms heb ik het idee, dat ik door een gemeen bos loop, een groot donker bos, met grijptakken. Ik loop, ik ren, ik kruip, ik spring, maar wat ik ook probeer, de takken krijgen me altijd te pakken. Ze laten me niet met rust. Ben ik net weer een beetje zelfverzekerd, heb ik net weer wat vertrouwen in mezelf, dan slaan de takken weer toe om me onzeker…