'En van waaruit moet het nu verder?' J. B. Dichten zonder te denken te zien mat u af krijs jubel voor het ochtend wordt doodnormaal vlinderslag langzaam breeduit leren liefhebben zinderen in kwabben die niet denken niet denken zachte kleurenfontein in het grenzelooszwarte kille onbestaanbare dwergpapegaaien of origami-vogels ja dansende woorden…

De grote zaal van het Concertgebouw is geheel uitverkocht. Straks om half negen zal het spektakel plaatsvinden: een uniek optreden van het beroemde Duitse hout- en koperblazersensemble 'Horntoll' met als Nederlandse gastdirigent Bas Bazuin. Bazuins laatste concert was in Berlijn geweest. Hij vertelt me in de koffiekamer over de afgang van de steeds…

Normaal gesproken is mijn zoon mans genoeg om voor zichzelf op te komen. Bij problemen op de lagere school echter is het wel normaal dat je als ouder contact opneemt met school als er zich iets voordoet. In goed overleg en met begrip van beide kanten kom je er met zijn allen meestal wel uit. Sinds hij op het VWO zit doen we het anders. Komt hij met…

"We gaan door," roep ik tegen mijn moeder. Ze hangt een laken aan de waslijn en knikt. "Om vijf uur thuis zijn en pas goed op je kleine broertjes," waarschuwt ze. Het is een warme zomerdag. Ik loop met de kleintjes de straat uit en voel de zwoele wind op mijn gezicht. We gaan naar mijn doopmeter en dooppeter. In onze stad zeggen we daar mit en…

Waar het land breder wordt en de geest meer helder, ruimer en los (niet van allen, o blinder nee! ontvlucht die burgerlijke terreur! en toch, genoeg onschuld blijft er over), daar zag hij het levenslicht, in een uitvalsbasis naar de eilanden en verre, onbekende zeeën, zoals het avonturiers betaamt en dan met name in de geest. Er waaien heel wat…

Tijdens meerdere bezoeken aan het zwembad had ik ze al zo vaak met bewondering gadegeslagen. Jongens en meisjes, mannen en vrouwen, die een sprong van de hoge duikplank namen. Altijd weer fantastisch mooi om naar te kijken! Veertien jaar en nog nat achter de oren - zo zou later blijken - nam ik mij steevast voor dit ook eens te doen. Met twee zwemdiploma…

(voor Gerrit Komrij) Hoe kan iemand zo vlijmscherp van tong voor de rest zo zacht als boter zijn, die bij de minste aanraking ineenduikt als een angstvallige onderwaterpoliep op de bodem van een donkere oceaan of zoals de tedere voelsprieten van permanente naaktslakken nog steeds in hun wakkere mechanisme geloven. Toen ik onverwachts omkeek zag…

Zonnestralen die over het water glijden, tussen kabbelende bootjes met vrolijke mensen. Blonde haren met blauwe strikken, parasolletjes en manden met etenswaren, die op grote handdoeken eilanden vormen op het land en zich dromend lijken te spiegelen aan eenzelfde beeld wat zich op het water afspeelt. Zomerse drukte in zijn mooiste kleurenschakering,…

'Waar is nou weer die grote handdoek gebleven?' vraagt mijn moeder met lichte stemverheffing. Het bloed stijgt naar mijn hoofd en ik verberg mijn rode wangen. Mijn ogen zoeken mijn kleine zusje en broertjes. Ik leg mijn vinger op mijn mond. Als samenzweerders in een groot complot zijn onze monden verzegeld. Net als elk jaar tegen Kerstmis, vindt er…

Het was een stralende dag en bovendien een dinsdag, dus marktdag! "Tom, we gaan zo naar de markt". "Markt" herhaalt Tom van anderhalf blij. Hij is zichtbaar in zijn nopjes. Nog even mijn spullen bij elkaar zoeken. De luiertas is gevuld, de buggy staat paraat, sleutels, waar heb ik die? Natuurlijk weer eens kwijt.. Tom zit druk in zijn spel…

Vandaag sta ik te demonstreren op het Binnenhof voor mijn nieuwe politieke FopPartij waarvan ik de enige lijsttrekker en stemmer ben. De politieke partij strijdt voor gratis Tabak. Dit omdat ik een pakje tabak per dag nodig denk te hebben en dit door het Binnenhof schreeuwend duur is gemaakt. Met tabak gaat alles beter maar het is slecht voor mijn kleine…

Door mijn gesloten oogleden zie ik het morgenzomerlicht; het vraagt niet om toestemming het is er gewoon. Een rode waas afgewisseld met vlekken zwart ondefinieerbaar, lichtflitsen die op poppen en doven als waxinevlammetjes. De wakkerheid neemt in gradaties toe, de harde schijf gaat draaien en in mijn brein ontrolt zich de agenda van de dag. Ik word…

De ober wijst naar een klein, vierkant tafeltje. "U kunt hier plaatsnemen mevrouw," zegt hij vriendelijk. Ik ga zitten en kijk rond. Het chinees restaurant in het Vlaams aandoende stadje ziet er sfeervol en keurig uit. Op mijn tafeltje ligt een roze kleedje en een kunstig gevouwen servet. Rechts staat een vaasje met blauwe bloemetjes en in een glas…

Corina komt uit Roemenië. Ze is hier met haar man Victor het geluk komen zoeken. Dat haddden ze beter niet kunnen doen. Armoede en ellende is hun dagelijks lot geworden. Ze zijn nog zó jong. Hoe moet dit verder gaan? Zelfs voldoende geld om terug te gaan naar Roemenië is er niet. Op een avond ben ik in het 'slaaphuis'. En dan........ Ze schurkt…

Ik ben eens wezen golfen. Mensen die meer euro's dan hersens hebben zeggen 'golven' maar de enige juiste uitspraak is golfffen met de f van fisa-kaart. Ik liep het terrein op. Wat ik zag was eigenlijk de Alblasserwaard, maar dan in het klein. Er stonden weliswaar geen koeien in de wei; maar wel veel Hermannen in niet ál te bonte outfits. Onbevangen…

Ik weet niet exact meer hoe oud ik werd, vier of vijf jaar toen ik het mooiste cadeau uit mijn jeugd kreeg, een rode brandweerauto. Die ochtend op drie oktober zal ik nooit vergeten evenals die mooie auto. Een week tevoren was ik met mijn moeder naar het speelgoedparadijs in Hilversum geweest en had hem zien staan in de etalage. Het was met name de…

We rijden langs verkeersongelukken en hebben meelij met de slachtoffers maar tegelijk zijn we opgelucht dat wij er niet bij betrokken zijn. De kans dat ons iets ernstigs overkomt is klein, het overkomt altijd anderen. Tot we op een onverwacht moment met een onwezenlijk gevoel of erger in de berm staan als wijzelf deel uitmaken van zo’n drama.…

De elftallen stelden zich op. De rechtsbuiten stond net als zijn ploegmaats wat zenuwachtig te trappelen. Hij bibberde van de kou. Allen keken naar de scheidsrechter die de fluit al in de mond had. Het handjevol toeschouwers stond samengeklonterd achter de dug-out. Deze wedstrijd was heel belangrijk. De winter had lang geduurd, tot ver in maart.…

(voor Jean-Paul Franssens) De in Bacchus-achtige overdaad zwelgende Neptunus moet zich behoorlijk vergist hebben in zijn dromerige territorium, vol wulpse schoonheden, goddelijk-strak in het vlees, dartelend in het immense vertroetelbassin, tuurde hij als een halfgare wijsgeer met een versleten, doordringende ziel-tot-ziel-blik langs de volgestouwde…

'Wat ben je aan het lezen?' wil de kleine zanger weten. Napoleon in Egypte. Zegt hem niks, net zoveel niks als Pinksteren hem niks zegt. Ja, dat we dan met de hele familie op pad gaan en leuke dingen doen. En vooral niet doen. Want voordat negentien man op pad zijn is de dag zowat al om. Zelfs het samenstellen van een voorhoede kost de nodige moeite…