Wat is dat toch merkwaardig in dit land. Al die inteeltprogramma’s met bekende Nederlanders. Zaterdagavond was het weer raak; kinderen dansen op het ijs. En niet zomaar wat kinderen, nee, kinderen van bekende Nederlanders. Dat maakt toch een verschil. Oké, ze hadden aan dat gekrabbel op het ijs nog een themaatje vastgeplakt, donateurs werven voor…

Dag dokter. Meneer Trawant, gaat u zitten. Wat scheelt eraan. Ik kom er niet door, dokter. Ach. 'n feestdagendipje..maakt u zich geen zorgen. Na 1 januari is alles weer voorbij. Nee dokter het is erger..het wordt almaar meer en het stapelt zich op, vandaag wéér een kilo erbij. Maar meneer Trawant, ook al zijn het dé Feestdagen, met hun morbide…

Charisma kan Yves Letreme van Ieper niet echt vreemd zijn - opgegroeid bij wijze van spreken onder de rokken van Adolf Daens! De idealistische priester op het breukvlak van twee eeuwen aanbeden door de gewone Vlaming! De man naar wie Louis Paul Boon zijn onvolprezen roman Pieter Daens te Ieper schiep! Och arme Leterme, de man met de trotse doenersuitstraling…

Donderdagmiddag 15.00 uur, tijd voor de eindejaars poppenkastvoorstelling. Vol verwachting liep Katrijn achter Jan Klaassen aan. Natuurlijk zou het deze keer weer een goede beoordeling worden. Dit jaar was immers een extreem zwaar jaar geweest. Ze had zich het snot voor de neus gewerkt en haar nek moeten uitsteken voor klussen die in feite niet…

Het was Lena, het verpleegstertje waar hij zonet een woordenwisseling mee had gehad. Ze stond wat bedremmeld in de deuropening. “Misschien had je wel een beetje gelijk…”, begon ze aarzelend. Ze ontweek zijn blik, hield haar hoofd ietwat schuin. “Ja?” “Ik wist dat het je moeilijk kunt vinden met je ouders en…” “Hoe wist je dat?” “Ik heb het in je…

Hier sta ik dan. Ademloos met te veel lucht. Zelfs het zuchten doet nog pijn. Tranen zijn er allang niet meer. Gemiste kansen doen dat, weet je. Gemiste kansen laten zelfs de meest machoman huilen. Mag dat niet? Een huilende man? Jammer dan. Ooit was jij er. Jij. Met een hoofdletter. Jij die al mijn leegte zou vullen. Jij die mijn pijnen zou laten…

Hij staat op de spoorbrug. Zijn zicht verdwijnt in het water, dat zes meter onder hem voorbij raast. Een touw, stevig vastgeknoopt rond de leuning van de brug, slaat door de wind tegen zijn been. Hoe is hij hier terechtgekomen? Hij heeft hier al zo vaak gestaan en iedere keer vraagt hij zich af: "Waarom trekt deze plaats me zo?" De herinneringen…

Met zijn koffer in de ene, en zijn sporttas in de andere hand liep hij het conversatiezaaltje van de herenafdeling binnen. Dit zou dus de eerste keer zijn dat hij de kerstdagen in een psychiatrische inrichting doorbracht. Hij was benieuwd. In één oogopslag overzag hij het interieur. Een grote, opgetuigde kerstboom beheerste het vertrek. Daarnaast stond…

‘Is deze plaats vrij, mevrouw?’ Ik kon het niet ontkennen. Steunend liet de man zich neer op de stoel aan de andere zijde van mijn tafeltje. Hij stak de vinger op naar de ober.’ ‘Een sterke, Johan.’ ‘Komt er aan, meneer.’ Een stamgast dus. Hij nipte van de onmiddellijk bezorgde oude klare, een opvallend verschil met het tempo waarmee mijn bestelling…

Krioelende elektrische impulsen schieten door mijn opgewonden lichaam. De vrijheid van keuze wordt belemmerd door dwangmatige gedachten. Mijn denken wordt gedirigeerd door verliefdheid. Een onevenwichtige kapitein staat aan het roer van mijn schip. Ik vaar in het donker naar het mooiste licht van de wereld. De belichting die jouw gezicht in lachende…

Kerst, geen zin in, bromde Willem. Het was de dag voor de kerst en hij had nog steeds niets in huis gehaald want hij woonde alleen en was licht schizofreen. De drukte in de winkel hield hem tegen en de stilte in huis was ondragelijk want de radio draaide alleen kerstmuziek en dat hield hij niet meer uit. Willem vluchtte naar buiten de straat op en ging…

‘Wat.. Hoe’, meer weet ik niet uit te brengen. De laatste oneffenheden op het lakwerk zijn gisteren door de spuiter bijgewerkt, ik ben net in de langste autowasstraat van de stad geweest, daarna drie keer in sprakeloze bewondering om mijn druipende aanwinst gelopen en heb met de afstandsbediening de centrale deurvergrendeling onophoudelijk aan en…

Boem, zo reden we op de motor en zo werden we onderuit geramd op een voorrangsweg! Ik wou opstaan maar zakte door mijn been dat zig-zag op de straat lag! Dat wordt een kunstpoot, dacht ik en vroeg angstig aan mijn vriendje of ie altijd bij mij wou blijven. Hij trapte er in want ik had het stellige vermoeden dat ik anders over zou schieten. In…

Een kille winderige herfstavond ver na achten. De bel. In de hal voor de deur van ons appartement staat de buurman van boven. Kabouter Plop zoals mevrouw Trawant hem noemt. Maar dan wel een heel enge kabouter, ‘n gnoom. Een meter 65 achterdocht met een ringbaardje en fonkelende lichtblauwe priemoogjes achter reflecterende brillenglazen. Zijn Piggelmee…

Het was bijna kerst. De koks van het ziekenhuis kwamen bij elkaar om het menu te bespreken. Iedere kok leverde een leuk idee aan voor een gerecht. Zo kwamen ze tot een heerlijk menu voor beide kerstdagen. Maar de manager van het grote cateringbedrijf keurde het af. Hij wilde dit jaar besparen op het eten. ‘Het kon wel wat goedkoper’ zei hij.…

Het plakkerige gevoel van de springstof onder haar borsten was verdwenen. Met een vaart van 100 kilometer per uur reed zij over de snelweg. Ruim op tijd. Niet te snel, niet te langzaam. Precies zoals afgesproken met de leider van Zwarte Valk. Al zo vaak had zij dit geoefend, zowel in gedachten als in het echt. Vandaag moest het gebeuren. In haar tas…

Serious Request voor vluchtelingen Het Glazen Huis van de 3FM-actie Serious Request staat dit jaar in Breda. In ruil voor een donatie draaien de 3FM-dj’s non-stop verzoekplaatjes. Daarnaast gaat DJ Gerard Ekdom het land in om zoveel mogelijk mensen de hand te schudden. Ziggo doneert 1 euro per geschudde hand. Ziggo dient eerst de zaken richting…

“Waag het niet uit je bed te komen,” had vader gezegd... Als ’s avonds het licht in zijn kamertje uitgaat en hij alleen achterblijft, knijpt het jongetje zijn ogen stijf dicht en duikt op zijn rechterzij met zijn hoofd diep in het kussen weg. Meteen hoort hij het vertrouwde kaboem, kaboem...: het ritmisch gedreun van zijn eigen hart in de dichtgeplooide…

Totaal onverwacht, zomaar opeens, zonder waarschuwing. Ik heb het helemaal niet aan zien komen, maar het is toch echt waar. Van het ene op het andere moment staat mijn positie als voetbalvrouw op de tocht. Natuurlijk heeft hij al 20 keer gezegd dat hij stopt met voetballen. Iedere keer nadat hij een slechte wedstrijd heeft gespeeld, als hij weer…

Woemi is nerveus. Ze heeft haar mobiel vergeten. Nu kan de jongen haar niet bellen. Niet dat hij het doet, kan ook niet, we zijn op een begrafenis. Maar dat hij het niet kan. Juist nu hij het moeilijk heeft. De jongen heeft zijn eerste bult in het leven opgelopen. Het is de laatste tijd verdacht stil in huis, het is Woemi niet ontgaan. Op zijn…