... Haar Franck was echter heel anders, ze voelde zich bij hem geborgen en in hun seksleven was ook alles oké. Hij maakte tijd voor alles, en kon zichzelf helemaal wegcijferen, dit gevoel had ze nooit bij Jens gehad. Ze betrad al fluitend het erf, van de verbolgenheid van vanmorgen was geen spoortje meer te bespeuren, deze wandeling had deugd gedaan…

Gisteren heb ik op straat per ongeluk hele hordes blondines beledigd. Werkelijk waar, ze keken mij met buitengewoon vuile blikken aan. En nu zult u zich afvragen, waarom. Welnu, waarde lezer, ik heb wél naar ze geknipoogd, maar níet aan hun kont gezeten. “Maar Driek,” zult u zeggen, “dan doe je het toch juist goed?” Neenee, dan hebt u niet goed opgelet…

De wind was iets sterker geworden maar van storm was er nog geen sprake, Liesbeth genoot van dit weer en liep dan ook met ferme passen in de richting van de haar zo vertrouwd geworden zee. Hier kon ze haar gedachten ordenen en weer klaarheid brengen in haar zo drukke bestaan. Hier liepen ze al vanaf ze hier woonden en aan het in orde brengen van hun…

Nu hij alleen was probeerde hij dat "ding" nog eens op te tillen, en het die plaats te geven die ze samen bedacht hadden, maar hij had tevens respect gekregen voor de manier waarop dit ding hem behandelde. Hij kreeg zo langzamerhand een hekel aan deze pendule. Hij begreep ook niet, waarom zij zo bezeten was om deze klok kost wat kost te willen kopen…

"Wat ga je doen" vroeg Franck verongelijkt "ik ben extra naar het dorp gereden om…ach laat ook maar". Hij wist uit ervaring dat als zij zo reageerde er toch geen land met haar te bezeilen viel. Zij ging terug naar boven om enkele minuten later weer onder te staan, nu gekleed in een blauw joggingpak met daarop een embleem van een boemerang. Tevens…

Ze zat al op het bankje in de abri te wachten en mompelde flink in zichzelf toen ik kwam aanlopen. Eenmaal binnen gehoorsafstand begon ze onmiddellijk haar laatste belevenissen op me af te vuren. "Nu denkt mijn moeder nog altijd dat ze mij kan commanderen. Tweeëndertig ben ik, maar ja, ik woon nog wel thuis bij moeder, dus moet ik ook doen wat zij…

Midden in de nacht werd Liesbeth gewekt door een geluid dat ze niet thuis brengen kon, ze stootte Franck aan maar deze reageerde niet. "Franck, hoor je dat niet of wil je het niet horen, luister dan toch, wat zou dat daaronder kunnen zijn". Weer porde ze in zijn rug en riep nu met een gedempte maar beslissende stem: "Hé, Franck, word eens wakker…

Het was al aan het donkeren toen ze het stadje verlieten, de straten waren nat en de lichten van het tegen verkeer hinderde hen bij hun rit. Tijdens het rijden deed de motor staccatoachtige afrembewegingen maken juist alsof deze de hik had. "Wat is er aan de hand" vroeg Liesbeth. "Heb je wel getankt, zit er wel genoeg brandstof in, wanneer heb je…

Het is zo’n naargeestig, kil hok, deze toiletruimte in de Hogeschool van Zwolle. Vier vaalblauwe, afgebladderde deurtjes, de onderkanten tot dertig centimeter boven de grond vrijlatend. Drie vrouwen staan geduldig te wachten, alle deurtjeslotjes geven rood. Voor mij staat een struise, jonge vrouw. Ze wipt ongeduldig van het ene op het ander spijkerbroekbeen…

Destijds was ik in Canada op familiebezoek. Op een middag zou er een 'house sale' zijn. Zo heette dat, als ik me goed herinner. Wat is een house sale? Dan stelt een dame haar huis beschikbaar voor een twintigtal vriendinnen, buren en kennissen en zo. Het hele clubje verwacht op een namiddag een paar verkopers, die een of ander artikel komen aanpraten…

Ze liepen hand in hand te kuieren door de straten van dit kleine stadje op zoek naar iets dat in hun pas verworven huisje paste. Ze liepen van het ene naar het andere curiositeitenwinkeltje op zoek naar, ja wat eigenlijk? Het moest origineel zijn en een verleden hebben, zeg maar een verhaal kunnen vertellen. Ze waren zojuist uit een winkeltje al…

Toch eens even opzoeken in de receptenrubriek van mijn dierbare collega-columnist Bazbo. Ik had net gehoord dat ze bij een paar voedselbanken nu ook gratis condooms gaan uitdelen. Persoonlijk vind ik die dingen niet te vreten. Al laat je ze drie uur sudderen in een pan met dikke bodem: het blijven erg taaie dingen. En het is ook wel erg omslachtig geregeld…

"Ik ben gereformeerd en oordeel alleen op christelijke grondslag, maar als ik die recensent van jullie voor de wielen krijg, dan rijd ik hem dood." De man had zich, heel direct samen met zijn echtgenote extreem geërgerd, en, zoals hij clichématig beweerde "velen met mij" waren hartgrondig dezelfde menng toegedaan. Je kon toch niet zomaar iets zo…

De zomer is overal te zien, te ruiken en te voelen. We hebben de lente overgeslagen, de beruchte klimaatverandering. Ook bij mij in huis heerst er het broeikaseffect. Het is een tsunami van bedrogen, uithuilende, wraakzuchtige, om raad vragende vriendinnen. De ene na de andere vriendin spuugt haar gal over man, minnaar, ex of ander mannelijk lid van…

Hondenleven Heb een afspraak met Jansen, de voorzitter van een plaatselijke politieke partij in mijn Stad. Ik ben wat verlaat na wat zure oprispingen met mijn bank. Jansen zit al aan de bar van mijn stamkroeg en Kroegbaas steekt bij mijn binnenkomst zes vingers omhoog, wat zoveel wil zeggen, dat Jansen al zes biertjes voor staat en dat hij ze op…

Toen de ergste rommel was opgeruimd nadat de dreumes het dienblad met koffie en beschuitjes boven op de slaperige moeder in bed had laten vallen werd het tijd voor de cadeautjes. “Kijk eens mama, gisteren heb ik samen met papa een cadeautje voor moederdag gekocht,” sprak de kleine vent. “Ach schat, wat lief. Wat zit er in dit pakje?” “Een vibrator,…

Een echte tante was ze niet, maar ze gedroeg zich als het vleesgeworden cliché van de oudere, en vooral bemoeizieke, tante. Die wens tot inmenging was één van haar vele verslavingen: gokken in lotto en loterijen, tijdens kermissen en waar niet al. En dan haar verbijsterende koopziekte. Al het geld dat ze met een hoge treffer in de lotto had gewonnen…

Toen ik die avond – een paar jaren geleden - thuis kwam, verwelkomde ZijDieMijnZorgenDeelt me met de woorden: “Kun jij nog even een fles zonnenbloemenpittenolie gaan halen”? “Nou, zei ik, zon-én-bloem-én-pit-én-olie is wel ingewikkeld. Maar wie weet red ik het”. “Als je dat nu meteen even probeert, zei zij, dan weten we dát ook weer zeker”.…

"Jansen" In mijn verhaal ‘Raadslid’ schreef ik over Jansen, de fractievoorzitter van een plaatselijke politieke partij, die mij een functie in zijn partij aanbood. Dat heb ik om diverse redenen afgewezen. De belangrijkste is, dat ik niet geschikt ben voor politiek. Hij heeft nog een tijdje volgehouden te proberen mij over te halen. Daarbij ging…

'Hij was bijna dood geweest' had hij de oude vrouw verteld, die hij hielp met de tuin. Zou hij echt bijna dood geweest zijn, was haar overdenking. Het was me wat, een moeilijk onderwerp hoor. Tenslotte kon de man wel een ernstige ziekte hebben opgelopen. Misschien zelfs wel besmettelijk. Waardoor kon je eigenlijk dood gaan bedacht ze. Misschien…