Net voor de winter moest ik ze noodgedwongen aan banden leggen. Ze begonnen toen al op te spelen en ik vond dit helemaal niet kunnen. Ik wil best aannemen dat ze ongeduldig zijn, maar met rukwinden van 90 kilometer per uur en hevige plensbuien hadden ze niet het minste recht om toen al op het voorplan te treden! Ze waren er niet blij om, de kriebels…

Wéér stort ik mij in het avontuur. Naïef natuurlijk, maar je moet wat risico’s durven nemen. Ze zeggen wel eens dat ik té hard op zoek ben, dat ik het moet laten rusten, want ‘dan komt het vanzelf wel’. Het enige waarin dat resulteert, is dat ik krampachtig níet op zoek ga, waardoor het niet-zoeken tot een manier van zoeken wordt verheven. Wat…

Niet donkergrijs, maar zwart. Zwarter dan zwart. En rood. Niet rozerood, maar donkerrood. Paarsrood is zelfs beter. Dit zijn Gothic kleuren. Sommige aanhangers van sub Gothicgroepen of Metal zoals de Marilyn Manson freaks schminken het gelaat wit, omranden de oogleden zwart en stiften hun lippen idem dito. Vrouwen met mooie nagels lakken die……

“Straattuig direct de cel in”, kopt de krant. Ben ik het helemaal mee eens. Het zal eens tijd worden dat er krachtig wordt opgetreden tegen op straat folderende politieke randdebielen. Ja toch? Nooit zie je ze, behalve wartaal uitrochelend in een inferieur microfoontje in de Tweede Kamer. Alleen als er verkiezingen op komst zijn begeeft het zootje…

Zachtjes klonken de violen, die hun treurklanken ten gehore brachten, gevolgd door de treurige ondertoon van de cello, die huilde in de nacht. Tranen, zo heette het stuk dat voorbij kwam. Net op dat moment, het moment van mijn tranen. Alles leek mee te werken, de muziek, het weer. Niet dat het hard regende, zoals in smakeloze films waar vaak bij momenten…

’t Was vrijdagavond en Lisette ging babysitten bij de buren. Gene heten ze, zoiets als Aan gene zijde, bedacht Lisette. Haar moeder had verteld dat mevrouw Gene schrijfster is en zich Bonnie Keller noemt, op het kaft van d’r boeken dan. “Bonbon” noemde Lisette haar in gedachten, want daar leek ze nou precies op, op ’n grote, dikke luxebonbon, eeuwig…

Voor mijn zoon betekent dat neervallen op een, hopelijk comfortabele, bank, na een doorgehaalde avond inclusief nacht, nog even een alcoholische versnapering of een jointje, hij weet van mij dat die twee elkaar bijten, heeft hij toch nog iets van mij meegekregen. Voor de inzittenden van het vliegtuig was er geen weg terug. Mijn computer was dood…

"Jemig, wat heb jij een groot hoofd", was een van de aanmerkingen die over me gemaakt werden toen ik in de 1e klas van het Amsterdams Lyceum terechtkwam. 1D was geen leuke klas, de voornaamste redenen ben ik gelukkig al vergeten, maar ik zal me veel dingen altijd blijven herinneren. Zoals die keer dat mijn klas de invalster van mevrouw C. wegjoeg…

‘Opzij, opzij, opzij, maak plaats, maak plaats, maak plaats, we hebben ongelofelijke haast…’ zingt Herman van Veen me toe vanuit de radio. Een liedje over tijdnood en het eeuwige hollen van de mens. In een razend tempo worden dagen en maanden door tijdsdruk weggevreten. Alles moet sneller en perfecter. Er moet gescoord worden, op elk niveau.…

Na vijf jaar in de buurt te hebben vertoefd van de goeroe, moest de westerling tot zijn grote spijt toegeven dat deze hem niet kon geven wat hij zocht. Hij vroeg zich zelfs af wat hem ertoe had gedreven bij deze man te blijven. Zeker, toen hij voor de eerste keer in contact kwam met de wijze, voelde hij een vreemde sensatie. Iets in hem kreeg een…

Al weken en speciaal de laatste dagen zat ik in spanning hoe het met de kat zou gaan. In maart 1995 kregen we een kat voor mijn toen 13 jarige zoon. Heel toevallig beloofde ik mijn zoon op een dag eens rond te gaan kijken naar een katje voor hem in ons dorp. Eigenlijk wist ik wel dat het die middag niet zou lukken, maar we gingen toch naar de dierenwinkel…

“De kavel is voor u mevrouw.” Eindelijk zijn daar de verlossende woorden. Ik spring een gat in de lucht. Geweldig gewoon. Het flesje champagne ligt al weken koud en nu is het moment gekomen om hem open te maken. De kurk poeft tegen het plafond en de bubbels vloeien rijkelijk. Glas 1: “Proost schat.” “Oh heerlijk hè, eindelijk ons eigen plekje…

‘Oma, kom je me van school halen tussen de middag?’ kakelde het stemmetje van Bram door de telefoon. Volgende maand wordt hij vijf jaar en hij vindt het erg leuk om af en toe, wanneer Oma vrij is, tussen de middag een boterhammetje bij haar eten. Dan banjert hij over de dijk door het hoge gras en bekijkt de bloemetjes van Oma’s tuin. Dus de volgende…

Soms moet je echt eens goed door je huis heen met stofzuiger, reinigingsmiddelen en andere schoonmaakattributen. Doe je dat niet dan loop je de kans dat er zoveel ranzige beesten door je huis gaan kruipen dat je zelf door een overmacht je huis wordt uitgejaagd. Schoonmaken doe ik bij voorkeur 's nachts omdat ik dan met een voldaan gevoel kan slapen…

Eindelijk, zacht gerinkel, een bons en duidelijke voetstappen. Ik pak mijn honkbalknuppel, slachtmes en loop zachtjes van de trap naar beneden. Twee grote kerels in mijn huis, ons huis, mijn gezin! Rot op! Wat doen die klootzakken hier. Laat ze stelen in de bajes. Dat durven ze niet, de schijtlaarzen! Dan krijgen ze een kogel tussen hun lijpe…

Mijn ziekte heet Schizofrenie. Geen mooi woord en geen mooie ziekte. Het is de resttoestand van de hersenen na een psychose die je leven lang voortduurt. Ik heb echter altijd geloofd dat het wel weer goed zou komen en dat ik nog ver zou komen. Nu is het tien jaren later en ik ben weer op een redelijk niveau. Vroeger was ik ook al beperkt al ben…

Dit gaat de perfecte dag worden, ik voel het. Er is geen pijn en niets in mij weet zich zulk moment nog te herinneren. Meestal zorgt de hevigheid ervan dat ik in een roes rondwaar. Dat de omgeving aan mij verloren gaat en ik enkel overleef. Mijn toekomst is teniet gedaan, op de dag dat ik het woord ‘terminaal’ op mijn visitekaartje kon bijschrijven…

Het schrijven blijft mijn vriend in goede en minder goede tijden. Hiermee kan ik me het beste uitdrukken. De gedachten komen er meer geordend uit dan met denken of spreken. Op school was ik eigenlijk helemaal niet zo goed in Nederlands, ik maakte best veel foutjes in spelling en grammatica. Boeken lezen vond ik echter heerlijk. Pas na mijn dertigste…

Volwassen. Ze eigent het zich toe, het recht om vanaf nu alles zelf te mogen beslissen. Het beslissingsrecht neemt nog geen overdreven proporties aan. We zijn er gerust in. Het breidt zich wel stilaan uit, haar zeggenschap. Ze beveelt hoe we ons horen te gedragen, zelfs in huis. Geen scheetje mag er ontsnappen of ze heeft het gehoord, geen kus gegeven…

Al 5 dagen ben ik ziek. Niet zomaar, maar heel vervelend, tenminste dat vind ik. Nog nooit ben ik me er van bewust geweest wat het verschil is tussen een goede verkoudheid en een griep. Natuurlijk noemde ik, ook als ik verkouden was, mijn ziekteverschijnselen een griepje. Nu weet ik inmiddels beter. Mensenkinderen wat kan een mens zich beroerd…