Ik weet nog goed hoe jij me die eerste keer aankeek, ondeugende ogen en een heerlijke lach. Het weer, warm en benauwd het was midden juli. Ik zat samen met mijn vriendin te genieten van een koel biertje op de trappen van de Sacre Coeur. Een van de mooiste plekken in Parijs. Ik had net een slok bier genomen toen jij naast me kwam zitten en een heel…

Het kind vouwt traag open. Een luchtbel van indrukken welt op. De wereld en het ik worden waar, in een gemengde stemming, een doffe lach. In een vroege droom openbaart zich de bodem, de zielsspiegel waar het lot zich vormt. Zoals een jonge vrouw, door bibberkoorts beslopen, droomt van een bevrozen man, die haar kamer binnendringt, haar in de buik knijpt…

Ik ken eigenlijk maar een ding dat nog treuriger is dan die ene roos in haar kraakpapiertje: dat is een bos rozen die hun kopjes al laten hangen terwijl het bezoek van wie je ze cadeau hebt gekregen, nog niet eens vertrokken is. Want dat overkomt mij nou altijd: ik heb de rozen koud in de vaas staan of ze beginnen al te treuren. Schuin afsnijden,…

Dat waren de uitspraken van Ayaan Hirsi Ali onlangs in het Algemeen Dagblad. Het is bedroevend dat je in een land als Nederland niet meer mag zeggen wat je wilt. Het is verschrikkelijk dat een politicus die voor haar mening durft uit te komen bedreigd wordt door moslimfanatisme. Maar zij is vastberaden en laat zich niet in de hoek drukken, en gelijk…

Zij dachten de langste adem te hebben en dat hen niets kon overkomen. Zij zaten veilig in het vliegtuig die hen naar de plaats van bestemming zou brengen. Ze hoefden zich nergens druk over te maken en waren eensgezind. En mocht de wereld eens vergaan – als die Jezus toch eens terug zou komen om de wereld te veroordelen hadden zij nog altijd hun supermoderne…

De hoogwaardigheidsbekleders, de machtigen der aarde hadden met hun wereldleider een heel belangrijke bespreking. Ook uit de Nederlandse volksgezondheid gingen twee belangrijke mensen er heen om deel te nemen aan dit zeer belangrijke onderwerp. Er was veel veranderd na de oorlog, maar nog altijd was het er niet veel veiliger op geworden. Over de…

Hoor je wel het geschreeuw uit de vele kelen, en hoor je het gejuich? Opgejut door hun leider op het podium. Gretig zuigt het volk zijn woorden in, ademloos luistert men, niet beseffend hoe de mens door onwetendheid wordt meegelokt naar ongekende oorden, naar een paradijs met wuivende palmbomen en de vele gekleurde bloemen in het veld. O, die wonderlijke…

Het was rond Valentijn, dat weet ik zeker. En geen haar aan mijn hoofd die dacht dat het zo een vaart zou lopen. Maar toch. Een paar mensen die ik leerde kennen hadden mij er al meermaals op gewezen dat ik wel goed was. ‘Ik had potentieel’, zoals zij het zo netjes stelden. Het vleide mij wel, maar heeft toch lang geduurd om enigszins overtuigd te…

Hoeveel tijd zat er tussen, vroeg de vrouw. Vijf minuten zei hij, verstoord opkijkend van zijn cryptogram. Jezus, dit hou ik echt niet vol tot vanavond, hoor. Haar buik trok de enorme uitstulping opnieuw met bovenmenselijke kracht schijnbaar vacuüm. Ondraaglijke pijn zocht tevergeefs een nog niet bestaande opening. Als de vroedvrouw zegt dat het…

't Is warm vandaag. Zondagmiddag, vriend weg, stil in de stad. Het huis is aan mij, de stad ook. Prettig, kan ik rustig fantaseren. En schrijven. Ik pak een bloknoot. Titel? Weet niet zo gauw. Dus Werktitel = Titel. Ziezo. Nu verhaaltje. Beginzin. Zou niet weten, komt later wel. Eerst schrijven wat me invalt. Hij stiet...…

Kennis heeft grote invloed op hoe we leven. Of hoe we denken te moeten leven. Steven Pinker verhaalt in zijn boek ‘het onbeschreven blad’ over de controverse tussen aanhangers van een ‘aangeboren natuur’ en de volgelingen van een ‘onbeschreven blad’ als grondslag voor menselijk gedrag. De aangeboren natuur aanhangers zijn meestal wetenschappers,…

Nee, het zijn niet de stralen die onze huid kunnen beschadigen welke ik bedoel. Ik wil het hier hebben over het jaarlijks schrikbeeld van menigeen. De trillende vingers, wanneer rond deze tijd van het jaar, de postbode jou ‘ de brief ’ overhandigt met deze schrikwekkende letters op. Het trillen geeft dan gewoon de angst voor de inhoud weer. Ik omschrijf…

Het huis waar de achtjarige Jennie en haar pop Rubberientje woonden, was groot. Een oud, zes kamers tellend landhuis. Een zolder strekte zich boven het hele huis uit. Die zolder was vol rommel. Een zware kist en nog veel meer. Mama kwam en zei: “weg allebei, ik wil deze zolder brandschoon maken!” Maar vlug nog had papa een matje met een schommel…

Hij schuddebuikte van het lachen. Stopte de knikker in zijn ene broekzak en "simsalabim" toverde hem uit zijn andere zak weer tevoorschijn. Vol bewondering én wantrouwen keken we toe. "Hoe doe je dat, pap? Doe het nog eens! Doe je het nóg een keer?! Alsjeblief..." "Simsalabim!" daar verdween de knikker in zijn linkerzak en hup daar kwam hij…

De traditionele veertiendaagse ontmoeting van de gepensioneerden van het bedrijf sinds mensengeheugenis kende onlangs maar een magere opkomst. Er zijn nu al niet teveel oprustgestelden meer die komen opdagen wegens geen interesse, door hun afsterven (sic!) en ook door ziekte. Vandaag was het ook “patat van dat”. Eén wegens operatie van de echtgenote…

Hoe vertelt men wat er in je om gaat? Hoe vertelt men wat men voelt? Hoe vertelt ze dat ze niets te vertellen heeft? Hoe vertelt ze dat ze graag wil vertellen? Het lijkt zo zinloos om iedere keer weer te vertellen. En toch blijft ze proberen. Om dat te vinden waarvan ze niet weet waar ze het zoeken moet, waar ze het vinden kan of wàt het is. Concentratie…

Veertig. Voor velen een mijlpaal in hun leven. Een schrikbeeld, en het moment waarop een tussenbalans wenselijk is. Het idee, dat de helft van je bestaan reeds voorbij of overschreden is, laat het angstzweet wel eens parelen. Je bent op een leeftijd gekomen, waar echtscheidingen méér regel dan uitzondering geworden zijn. Bij die groep aanbeland…

Nationale sport nummer één, is in ons Belgen land nog steeds het ontduiken van belastingen. Onder welke vorm dan ook. Wat wij ook maar kunnen inbrengen als aftrekpost zullen wij niet laten. Lukt het niet, dan is het goed geprobeerd. Slaagt het wel, zoveel te beter. Op plaats twee komt zeker en vast ’het zwartwerk’. De drukste werkdagen in ons land…

Er zijn perioden waarop ik intens gelukkig ben. Zeldzame en kostbare momenten waarop ik mezelf kan zijn. Alleen op zo'n moment. De gedachte dat er op dat moment iemand bij mij is, naast mij loopt, ergens op mij wacht, aan mij denkt, spreekt wanneer ik wens stil-te zijn, is onverdraaglijk. Noem mij een egoïst, zelfzuchtig of niet in staat lief…

Met mijn voorhoofd leunend tegen de koele muur, armen, gespreide vingers, buik, benen en tenen tegen de muur gedrukt. Ik wens bij haar te zijn. Doch niet in zwaar beton, onbeweeglijk zijn. De grove materialen die samengeperst een karakter vormen. Karakter van warme, beschermende geborgenheid. Eén en onzichtbaar worden met haar, me verbergen, verstoppen…