start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Archief:

Categorieën:

actualiteit (504)
adel (4)
afscheid (27)
algemeen (72)
bedankt (21)
biologie (12)
dieren (51)
discriminatie (25)
drank (12)
economie (40)
eenzaamheid (16)
emoties (34)
erotiek (4)
ex-liefde (2)
familie (29)
feest (21)
film (20)
filosofie (50)
fotografie (9)
geboorte (6)
geld (40)
geschiedenis (17)
geweld (23)
haiku (1)
heelal (8)
hobby (6)
humor (38)
huwelijk (9)
idool (10)
individu (25)
internet (18)
jaargetijden (26)
kerstmis (14)
kinderen (30)
koningshuis (32)
kunst (28)
landschap (7)
lichaam (35)
liefde (28)
lightverse (1)
literatuur (45)
maatschappij (308)
mannen (12)
milieu (34)
misdaad (29)
moederdag (1)
moraal (46)
muziek (62)
natuur (33)
oorlog (51)
ouderen (5)
ouders (15)
overig (33)
overlijden (37)
partner (5)
pesten (11)
planten (6)
poesiealbum (3)
politiek (265)
psychologie (30)
rampen (22)
reizen (57)
religie (33)
schilderkunst (6)
school (29)
sinterklaas (12)
sms (5)
songtekst (2)
spijt (11)
sport (104)
sterkte (12)
taal (52)
tijd (34)
toneel (10)
vaderdag (3)
vakantie (52)
valentijn (3)
verdriet (10)
verhuizen (6)
verjaardag (9)
verkeer (39)
voedsel (24)
vriendschap (12)
vrijheid (27)
vrouwen (34)
welzijn (47)
wereld (34)
werk (44)
wetenschap (27)
woede (22)
woonoord (19)
ziekte (34)

tabblad: dagcolumn

< vorige | alles | volgende >

dagcolumn (nr. 1104):

Reizen kan altijd

Een dagje naar mijn familie in het oosten van het land doe ik altijd met de trein. Zo kan ik 's avonds bij het eten een glas wijn drinken en kan ik op de terugweg in gedachten en mijmeringen over het verloop van het bezoek verzinken.

Mijn vakantie is voorbij en ik ga ze verslag doen van mijn ervaringen. Ik zit in een coupé met schuin tegenover mij een gezette, kwebbelende Surinaamse familie. Een moeder met dochters. Dat zie ik niet alleen aan dezelfde trekken in de gezichten, maar ook omdat ze haar voortdurend als mama aanspreken. Drie dochters van mijn leeftijd die hun moeder een dagje meenemen naar familie, ook in het oosten. Het is uit de gesprekken op te maken dat het lang geleden is dat de moeder met de trein heeft gereisd. Ze is enthousiast over de ruime stoelen - alsof je in het vliegtuig zit, roept ze opgetogen - en wat handig dat er zo'n klaptafeltje voor je zit - ook al zoals in het vliegtuig! - en wat zijn de vloeren schoon en de ramen groot en ga zo maar door. De moeder geniet als een kind.

Daarnaast lijkt ze ook lang niet buiten de straten van de grote stad te zijn geweest. Bij de koeien in de wei en de schapen die grazen langs de randen van de sloten, klapt ze van plezier in haar handen dat ze weer levende dieren ziet. De draaiende wieken van de oer Hollandse molen verderop brengen haar in volkomen extase en ze moet nu echt wat eten; een broodje ham.
De dochters serveren haar het maal en de moeder geniet nu nog meer, met volle mond en uitzicht over zonnige weiden tot aan de einder.

Ik zak achterover in de koele bank, een glimlach om de mond, zonnebril op tegen de overdaad aan licht, mp3 speler op de oren met mooie muziek, mijn natje en droogje bij de hand - helemaal gereed voor de reis naar mijn familie in het verre oosten.

Reizen, in beweging zijn, mij verplaatsen van plek naar plek, biedt me ontspanning. En of dat nou in een mooi buitenland of in mijn eigen land is, onderweg zijn geeft me uitzichten over nieuwe landschappen en brengt me in contact met mensen die ik hierna nooit meer zie. Ik geniet. Zoals ik genoot op mijn vakantie. Het is dus nog niet helemaal voorbij.....

Schrijver: Pauline van Munster, 17-08-2010


aanatpaulinevanmunster.nl


Geplaatst in de categorie: vakantie

Deze inzending is 439 keer bekeken

4/5 sterren met 3 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)