Inloggen
voeg je dagcolumn toe

Dagcolumn

Heilige Gerrit

Ik geloof niet dat ik ooit iets van Gerrit Komrij gelezen heb. Althans, niet dat ik me kan herinneren, wat al evenmin in zijn voordeel pleit. Toch is hij dood en zal ik moeten meedrijven op de stroom van herinneringen en lofbetuigingen voor de veel te vroeg overleden schrijver, dichter, essayist, criticus, vertaler, recensent en columnist van het Nederlandse taalgebied. Ik herinner mij vooral de wallen. Mottige vent, ik heb het meer dan eens gedacht. Geen vrouw die daar ooit voor valt.

Het tegendeel mag gezegd worden over Adriaan Morriën, Jeroen Brouwers en Herman De Coninck. Twee van de drie zijn dood, wat een slecht gemiddelde is voor schrijvers waar Magere Hein met zijn fikken zou moeten af blijven. Zij schreven wat geschreven moest worden, met weinig woorden en veel respect. Een prijs gingen ze meestal netjes afhalen, zonder te mopperen over hoe zinloos en beschamend een prijs wel is.

Nu de schaamteloze voorgoed mag uitrusten van zijn chronische vermoeidheid, zal men zijn gedichten ongevraagd voorlezen en uithangen, zijn boeken bijdrukken en aan een stuntprijs verkopen, men zal o wee zelfs overwegen om een levensgroot bronzen standbeeld op te trekken op het Leidseplein, niet ver van waar hij zijn laatste adem heeft uitgeblazen.
Op het gedenkteken zal staan ‘Gerrit Komrij 1944-2012, Nederlands klootzak’. Al was het maar omdat er geen plaats is voor schrijver-dichter-essayist-criticus-vertaler-recensent-columnist en klootzak goedkoper beitelen is en niet minder ver van de waarheid. Op koude wintermaanden zullen toeristen zich vastklampen aan zijn voeten terwijl ze bekomen van het schaatsen en de glühwein.

Zoals dat altijd gaat met bekende doden zal men hem postuum eren en net niet tot heilige uitroepen. Maar wie is hem gaan bezoeken op zijn sterfbed in Amsterdam? Weken heeft hij er gelegen. Geen verdroogde druif is onder zijn bed gevonden, geen jas is per ongeluk aan de kapstok blijven hangen. Wie is naar Portugal afgezakt tussen 1984 en nu om een bloemlezing van zijn leven en werk te maken?

En dan de hulde van zijn collega-schrijvers. Kotsen. Eerst werden ze publiekelijk door hem verguisd en samen met de koninklijke familie uitgespuwd, nu gaan ze hem wat lof toezwaaien. ‘We zijn een heel goeie vriend verloren. Gerrit was een unieke figuur met een unieke plaats in de Nederlandse Literatuur. We verliezen in hem een belangrijk dichter, een veelzijdig schrijver en vertaler, een groot stilist en een scherpe polemist.’
Geen één die het aandurfde om bij wijze van weerwraak te zeggen: ‘Blij dat die gozer dood is, hebben we eindelijk rust.’ Van hem zou ik spontaan een boek gaan lezen.

Schrijver: Johan De Smet, 8 jul. 2012


Geplaatst in de categorie: afscheid

4,1 met 108 stemmen 1.723



Er zijn 16 reacties op deze inzending:

Naam:
Hendrik Klaassens
Datum:
18 aug. 2012
Email:
klaassens38zonnet.nl
Dorknoper, als ik Komrij een vreselijke schrijver had gevonden, had ik dat ook expliciet geschreven. Zijn literaire kwaliteiten staan voor mij buiten kijf, ook al kan over zijn karakter verschillend worden gedacht. Daar laat ik het bij.
Naam:
Dorknoper
Datum:
17 aug. 2012
De ontboezeming: 'Ik vond Gerrit Komrij ook een vreselijke vent', komt in uw eerste reactie uit de lucht vallen. Niet duidelijk wordt daarin of u De Mens Komrij bedoelt, of de schrijver. Uw toelichting komt pas later, in een ander commentaar. Geen belangstelling voor functie stadhuisbode? U lijkt er geknipt voor!
Naam:
Hendrik Klaassens
Datum:
15 aug. 2012
Email:
klaassens38zonnet.nl
Van een gepikeerde ambtenaar kun je niet anders dan een sneer verwachten. Dat mijn duidelijke taal vaag zou zijn omdat in de context de bedoeling verhuld is, lijkt meer inlegkunde.
Naam:
Dorknoper
Datum:
14 aug. 2012
Heer Klaassens, in Rommeldam zoeken wij nog een stadhuisbode. Ik acht u wel geschikt. Overigens, ook zogenaamd duidelijke taal kan vaag zijn. Vooral wanneer in de context de bedoeling verhuld blijft.
Naam:
Hendrik Klaassens
Datum:
13 aug. 2012
Email:
klaassens38zonnet.nl
Dorknoper: ik schreef in mijn eerste reactie dat ik Gerrit Komrij een vreselijke vent vond. Daar is niets vaags of onduidelijks aan. Dat je dat niet begreep komt waarschijnlijk doordat je als ambtenaar eerste klasse van Rommeldam alleen ambtelijke teksten begrijpt. Je moet je eigen kortzichtigheid niet op anderen afreageren.
Naam:
Cor
Datum:
14 jul. 2012
Toen ik van zijn overlijden hoorde brak bij mij geen enkele snaar. Hoe zeer ik ook mijn best deed, Gerrit Komrij heeft me nooit kunnen ontroeren.Ik weet niet hoe dat kwam, maar bij het lezen van deze column, dacht ik yeah.
Overigens, bij een overlijden is niets viezer dan geijkte uitdrukkingen die niet gemeend zijn, maar het is wel fatsoenlijk.
Naam:
Mohair
Datum:
13 jul. 2012
Helemaal eens met Ivan Grud en Frank Fabian van Keeren. Mooi verwoord mannen. Johan, Ik vind je columns doorgaans scherp, goed geschreven en humoristisch, dit keer schiet het, wat mij betreft, in het verkeerde keelgat. Maar hee, dat mag.
Naam:
Dorknoper
Datum:
13 jul. 2012
Duidelijker schrijven, Klaassens. U piepte hier te vage taal.
Naam:
Iris
Datum:
12 jul. 2012
Email:
iris.aguirretigo.com.py
Ik zou iedereen willen aanraden het prachtig interview te lezen : “Ilja Leonard Pfeijffer bezoekt Gerrit Komrij, die 30 maart zijn 65ste verjaardag viert. In Portugal spreken ze over ouder worden, schrijven en de Dichter des Vaderlands.”
Hoge bomen vangen veel wind, Gerrit Komrij zal het geweten hebben en er veel onder geleden hebben. Nog even dit citeren: “Niemand kan boven zijn eigen individuele mislukkingen uitstijgen, zonder, hoe weinig ook, het geheel waarvan hij deel uitmaakt te verheffen.”
Naam:
Hendrik Klaassens
Datum:
11 jul. 2012
Email:
klaassens38zonnet.nl
@ Dag 'Dorknoper', ik had het over Komrij als mens, niet over zijn schrijverschap. Ik vond hem een nurks en onsympathiek figuur. Beter lezen!

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)