start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Archief:

Categorieën:

actualiteit (549)
adel (5)
afscheid (28)
algemeen (74)
bedankt (21)
biologie (12)
dieren (55)
discriminatie (26)
drank (12)
economie (39)
eenzaamheid (16)
emoties (38)
erotiek (4)
ex-liefde (2)
familie (30)
feest (23)
film (20)
filosofie (54)
fotografie (9)
geboorte (6)
geld (42)
geschiedenis (25)
geweld (24)
haiku (1)
heelal (9)
hobby (7)
humor (39)
huwelijk (9)
idool (11)
individu (28)
internet (18)
jaargetijden (26)
kerstmis (17)
kinderen (31)
koningshuis (32)
kunst (28)
landschap (7)
lichaam (37)
liefde (30)
lightverse (1)
literatuur (47)
maatschappij (322)
mannen (12)
milieu (36)
misdaad (30)
moederdag (1)
moraal (48)
muziek (63)
natuur (36)
oorlog (54)
ouderen (5)
ouders (15)
overig (36)
overlijden (37)
partner (5)
pesten (12)
planten (6)
poesiealbum (3)
politiek (273)
psychologie (34)
rampen (22)
reizen (56)
religie (37)
schilderkunst (6)
school (31)
sinterklaas (13)
sms (5)
songtekst (2)
spijt (11)
sport (106)
sterkte (12)
taal (54)
tijd (33)
toneel (11)
vaderdag (3)
vakantie (52)
valentijn (4)
verdriet (10)
verhuizen (6)
verjaardag (9)
verkeer (39)
voedsel (26)
vriendschap (14)
vrijheid (29)
vrouwen (35)
welzijn (50)
wereld (35)
werk (46)
wetenschap (27)
woede (22)
woonoord (19)
ziekte (34)

tabblad: dagcolumn

< vorige | alles | volgende >

dagcolumn (nr. 3173):

Persvoorlichters

In mijn werkzame leven maak ik de gekste dingen mee.

Vandaag ontmoette ik het fenomeen Public Relations. Dit is natuurlijk in het Engels, want anders zou je nog denken dat het niet belangrijk is. Het wordt bovendien meestal afgekort tot PR, want dan tel je pas echt mee. Een afgekorte afdeling maakt onlosmakelijk onderdeel uit van het geheel. En bovendien is PR helemaal geen publieke relaties, maar een afdeling die toeziet dat andere afdelingen die iets aan het publiek schrijven dat wel netjes doen.

Ik kreeg dus een advies van PR voor een persbericht dat ik had geschreven. Het was bijna helemaal rood, dus ik schrok me een dubbeltje. Maar het meeste rode bleek vooral om taalvereenvoudigingen te gaan – niet echt noodzakelijke vereenvoudigingen, maar ach, wat weet ik. Misschien hebben ze wel een punt. Dus het meeste nam ik maar over. PR zal niet proberen de boodschap te veranderen.

Of toch? Ja natuurlijk wel. Ze vroegen ook of ik nog iets positiefs kon zeggen. Al te kritisch is niet leuk voor de organisatie. Het moet ook fijn zijn!

Krachtterm! Dit is precies waar ik moeite mee heb! Veel overheidscommunicatie bestaat uit vrolijke positieve verpakking met hier en daar een zin die er toe doet. Op plannen staan altijd blanke jonge vrouwen met lieve kindertjes in een zonnige omgeving – aangevuld met de verplichte oudere dame en heer, een verplichte donkere vrouw en een verplichte man. Er staat op de parkeerplaats één, hoogstens twee auto’s en in de lucht vliegt geen vliegtuig, maar een vogel. Niemand werkt. En de tekst zegt ook niet ‘probleem’, maar ‘oplossing’. Niet ‘fout’, maar ‘verbeterpunt’. Niet ‘lelijk’, maar ‘minder fraai’. En om oplossing, verbeterpunt en minder fraai wordt altijd een succes gemeld, een ambitie, een vergezicht.

Als je wil weten wat er aan de hand is, moet je eerst de hele verpakking verwijderen voor je tot de kern komt.

Gelukkig is het maar een advies.

Schrijver: Jan R. Lønsing, 28-02-2019


janrlunsingathome.nl


Geplaatst in de categorie: maatschappij


Terug naar zoekresultaten

Deze inzending is 155 keer bekeken

3/5 sterren met 3 stemmen.



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Nemo
Datum:01-03-2019
Bericht:Met verhullend taalgebruik kom je niet tot de kern en vereenvoudiging wordt jip-en-janneke, aan beide gaat overheidsvoorlichting mank. Krachttermen horen hier niet thuis. Wat is PR anders dan het onderhouden van contact met het publiek d.m.v. begrijpelijke communicatie?


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)